04.05.2010 07:00

bu gün dr kontrolumuz vardı.

bu gün ilk kez çok mutlu çıkamadım kontrolden öncelikle ilk kez oğluşum kilo almamış çıktı ultrason kontrolunda. hep haftasından büyük çıkıyordu bebeğim kilosu oysaki.... kocacış olmaz, dr olmaz desede o sırada ekranda gördüğüm kilo ile ben üzüldüm. son aya rağmen ben 1/2 kilo vermişim. hadi ben verdim oğluşum alsaydı bari... çok sıkıldı canım çok:( dr kilo ölçü alışımıza bağlı sen takılma hatalı olabilir, gelişimi iyi sen ona bak desede, o da tansiyonum ve şekerim nedeni ile endişeliydi, bu haftaya bu şekilde gelip riske girmek istemiyorum, ama bir yandanda beklesin içeride gelişimini tamamlasın istiyorum diyerek epey düşündü dr umuz... bana beklermisin dedi, ben 1 ay da beklerim, ama hani beklerken başka aksilik çıkmasın diye düşünüyorum... dr bende öyle dedi... en sonunda konuyu kocacış ele aldı, dr bey madem sen bu kadar düşünüyorsun beklemeyelim artık seni bu kadar düşündürecek haldeysek, sağlığı yerindeyse en uygun tarihte al dedi... dr hemen tamam 04.05.2010 dedi. ben bari 05.05.2010 olsun dedim. o gün tüm hastaneler çok kalabalık olur, hiç gerek yok biz bir gün önce alalım daha rahat dedi... tamam dedim tecrübeye bir şey demiyoruz. veee ben bu kez biraz hüzünlü kapıdan çıktım...

hem bebeğimle bu bağımda son 4 gün, hem kilo almamış olmaması... biraz gözü yaşlı geldim eve... oğluşum bu gerginliğe rağmen içerideki son günlerinin keyfini çıkarırcasına yüzüyor oynuyor ama bir yandanda idrar tobama inanılmaz baskı yapıyor kafası ile, tekmeleri ve yumruklarıda son derece etkili... ben bunlardan şikayetçimiyim ? hayır, keşke oğluşum daha çok kilo alabilseydi, kocaman olsaydıda bu tekmeler daha da kuvvetli olsaydı, hatta canımı yaksaydı keşke...

yani salı sabah hatta sabah olmadan evden çıkıyoruz ve allahın izni ile inşallah oğluşumla sağ salim dönüyoruz... o güne kadar evdeyim... lütfen sizde bizler için dua edin, her türlü iyi dileğe ihtiyacımız olacak...

35-37

gittik-döndük

kontrollerimizi olduk, oğluşumu esnerken gördük, dr amcası fotoğrafladı, eli yüzünde vesikalıkta çekti. hem çekti hemde bunu scanerdan geçireceksin bak diye verdi bana. en son tam kontrol biterken geçen sefer iki ayağını birbirine çatmış poz vermişti, bu sefer tek ayağının tabanını uzattı ultrasona ve hemen o an da ölümsüzleştirildi dr umuz tarafından. çok güldük, geçen sefer bu bebek olmuş derken bu sefer adam olmuş dedi dr umuz tamda beklediğim gibi:)))) oğluşum bu gün itibari ile min.3350gr olmuş, aslında daha tontondu ama dr umuz küçültmeye çalıştıda çalıştı ancak bu kadar oldu dedi. veee vajinal doğumu şartları değerlendirince çok hırpalanırsın buldu. yaşım, tansiyonum, şekerim ve bebeğin boyu, kilosu hepsi bir araya gelince hiç çatı ölçmeye gerek yok dedi. mayısın ilk günlerinde alalım dedi. 29 nisanda hala bir gece ansızın gelebilirim şarkısı çalmamışsa bizim hayatımızda, biz o gün dr da olacaz ve planların üzerinden geçecez son kez. hastane kararımız bu gün bir sarsıntı geçirdi, belki değişecek. önümüzdeki hafta kocacış netleştirir sanırım. bu gün verilen sezeryan kararı konusunda aslında içim oldukça rahat çünkü dr um vajinal doğum yanlısı aslında, bu güne kadar da hep bundan yana konuşmuştu ama bu gün kafası karıştı, fikri değişti... ama ekledi lütfen sen yinede yaşını kimselere söyleme nazar değmesin ben bile hep unutuyorum dedi:)) oğluşum yaklaşık 3,5kg olurken, ben toplamda 7,5 kg almışım.

oğluşum bu gün bize el salladı, güldü, hatta esnedi:))) ağzını kocaman açınca hepimiz güldük bol bol ağzını açınca dediğim esnedi oğlum. tombul yüzüze, yumuk yumuk gözlerine bayıldık, gülünce sanki dişleri varmış gibi damakları görünüyordu, aha dedim burası da bana benzemiyor benim gülünce bile dişlerim görünmez dikey darlık var, ama oğluşumun hem damakları görülüyordu, hemde bence çok hoş dudakları vardı, şöyle dolgun dolgun, benim ancak hamilelikte yaklaşabildiğim ama sahip olamadığım dolgunlukta:))) oğluşum çok yakışıklı görülüyordu, oğluşum çok sevimli görülüyordu... babası, dr u ve ben bakmaya doyamadık. tabii bu arada dr amcası onun beyin dokusuna, böbreklerine, kalbine, aortuna, kemik yapısına ve yine ciğerlerine baktı. bize güzel şeyler söyledi ama biz pek anlamadık görüntülerden bir şey.

şimdi bunlardan bahsedipte başka bir konuya geçemeyecek kadar bu anlattıklarımın içinde yaşıyorum. evdeyim, elimde ultrason görüntüleri, beynim, ruhum bebeğimle...

yeni gelişmelere kadar...

düzenleme: tamam msn adresimi verdiklerim yakında göbekli halimide görebilirler:))) ve ultrason resimlerini bilgisayar ortamına daha taşımadım, olunca söz ...

30-33

evet nihayet 30 haftayı bitirdim. bebişim 33 haftalık kadar olmuş ama:))))) hemde 1945gr:)))))

dr amcası kocaman olacak bu dedi. hemde şekerini ayarlamışsın aferin, ya birde şeker ayarlanmasaydı ne olacaktı ki? dedik güldük. çok şeker yüzü yumuk yumuk :)) yanakları tombul:) onun dışında kalbini yine gördük. karacigerini, midesini, hepsine baktı dr amcası, ölçtü biçti... en son diyaframını kullanırken bak ne numaralara başlamış bu annesi, kocaman oldu artık dedi:))) evet oğluşum nefes almaya hazırlanırken diyaframını şişiriyordu bu yeni marifetini bizede gösterdi. pek çok insan elini karnıma koyunca hareket etmeyen oğluşum maşallah ekran önünde pek bir rahat:))) ayaklarını topuklardan birbirine çatmış yakaladı fotoğrafladı:))) hareketlerini sordu. herşey iyi önümüzdeki ay doğum hesaplaması, planlaması yaparız dedi. kilosuna göre çatına bakarız doğumu hesaplarızda dönmezse normal doğum olmaz ama diyede uyardı hala makat pozisyonunda oturuyor oğluşum. midemde kafası:)))

bu arada benide tebrik etti, aslında hiç de kolay bir hamilelik geçirmedin diyerek. nefes alamıyordun kız aklımızı aldın diyor her seferin. ee birde zaten animosentez yeter bir hamileliğe travma olarak zaten dedi. ama sen olumlu bir hamilesin, bebeğinle o kadar mutlu oldunki atlattın bunları bak dedi. teşekkür ederim dedim. o sıradada en büyük endişem onun iyi olmasıydı, siz o iyi gelişiyor dedikçe olumlu olabildim dedim. dr bana ben dr a teşekkür ettik:)) evet dr amcamız çoook sakin...

sabahta benim çocukluk arkadaşım aramıştı ben evden çıkmadan. uzuuun bir süre telefonda konuştuk sürenin büyük bir kısmında teyzesi oğluşumu sordu, onun hakkında konuştu. onada telefonda dedim tamam bu bebeği biz yaptık ama gelirken kullanma klavuzuda olmayacak bizde bilmeyecez, birlikte öğrenecezz. tamam babamız babalığı biliyor ama, ben hem anneliği hemde oğlumu aynı anda öğrenecem dedim. o bize kendi kabul ettirecekleri ile gelecek, bizim vereceklerimizle de pekişecek.

bu arada dr amcası çocuk cerrahlarının yeni eğilimin yeni doğan sünnetlerinden gittikçe uzaklaştığı yönünde olduğunu söyledi. şaşırdık. eğer tıbbı bir neden yoksa erken yapılmaması yönündeymiş şimdiki akedemik eğilim. ihtiyaç halleri hariç siz neden istiyordunuz dedi. bende şaşırdım aslında. şimdi babası üniversitenin yeni doğan ünitesinde ki bir başka hocayı çocuk dr u olarak düşündüğünü paylaşında bende onu önerecektim dedi. onunlada görüşülecek bu konu ama sanırım onunda görüşü ertleme yönünde olacak. anneannesi, dayısı bu işe çok sevinecek:))

dr çıkışı klasik mother&care e uğradık babası sonunda oğluşuna ingilizce babasının küçüklüğü yazan tişörtü aldı ben hiç karışmadım ama ala ala 9-12 ay boyunu almış eve gelince yani dedim. sen biliyorsun diye karışmayayaım dedim ama... yazık biraz üzüldü, biraz güldü:)) tamam değiştiririz dedik:))) birde kışa giyebileceği montlara baktı inanılmaz ucuzlamışlar. belki haftaya alırız. oradan zara ya geçtik. zara baby nin tüm ürünleri 3 ay sonrasına hitap ediyor sanırım biz daha küçük bir şey bulamadık. hem zaten biraz daha pahallı idi. ama inanılmazda güzel şeyler vardı. bayıldım. rüzgarlıklar falan:)))))))))

bu gün sabahtan akşama oğluşuma ayrılmış bir gün olarak yaşandı.

her ne kadar az önce babası ile tartışmış olsakta, ve bu tartışma tansiyonumu zıplatmış olsada:( çünkü tansiyonda dr um için önemli bir değer. bu gün kontrollerime tansiyonuda ekledi. ancak benim sürekli kullandığım bilekten ölçen aletler içinde tam güvenli olmadığı yönünde görüş bildirdi. bizzat kendi babasında yaşamış sürekli normal çıkan değerler yüzünden çok zor günler geçirmişler. bizde onu kontrol amacı ile tutumaya özellikle ben yanlızken kulllanmaya ama onun değerlerini sık sık klasik aletle kocacış tarafından ölçülüp onaylama yönünde karar verdik. şimdi birde o eklendi listeme... şeker kontrollerimi yazdığım çizelgeyi çok paratik buldu dr um. şimdi listeyi ona mail ile göndereceğim bundan sonra hastalarına onun boş halini verecekmiş. nereden geldi kız aklına bu dedi:))))))))))

ama ne kadar bebek mağazı da gezmeye başlamış olsak bu gün d&r a girmeden yapamadık. arkadaşımın tavsiyesi üzerine osho nun kitaplarına baktım. kişisel gelişim üzerine ama benim okumayı sevdiğim türden gelmediler bana, gözüme kestirdiğim hafif romantik bir şeyde bulamadım gibi bir şey almadım. ancak iyiki yanlış adama rasladım ki doğru adamı buldum gibi adı olan bir kitap vardı sanki çok hafif bir şeymiş gibi geldi???

26+1 BİR GÖRÜŞME DAHA

OĞLUŞUMLA BU GÜN DOKTOR AMCASINDA GÖRÜŞTÜK:)

ÖĞLEDEN SONRA DR DA RANDEVUM VARDI. ANNEMDE BİZİMLE GELDİ. BU SEFERKİ GÖRÜŞME MUAYENEHANEDE KISA BİR BEKLEME İLE GELDİ. DR TAHLİLLERİMİ İNCELEDİ ÖNCE, YENİ DURUMA UYGUN ALINACAK TEDBİRLERİ KONUŞTUK, SONRA ULTRASONA GEÇTİK VEEE OĞLUŞUM BİZE MERHABASINI POPOSUNU VE ŞEYİNİ GÖSTEREREK DEDİ:) DR UMUZ AY BU NE EDEPSİZ OĞLAN DEDİ:))))))) SONRASINDA DR UZUN UZUN ONU İNCELEDİ KALBİNİ, MİDESİNİ, AORTUNU, VB... SONRASINDA ONUN OYUNLARINI HAREKETLERİNİ SEYRETTİK VE GERÇEKTEN DR UN DEDİĞİ GİBİ SEYRETMEYE DOYULMAZ BUNA DEDİ:) VEE OĞLUŞUM 947gr OLMUŞ:) BABASINA BENZEYECEK DEDİ DR UMUZ BU SEFERDEDE AMA ÇENESİNİ BANA BENZETTİ:) VEE MİDEMİN SAĞ ALT KÖŞESİNDE HİSSETTİĞİM ŞEYİN KAFASI OLDUĞUNU ÖĞRENDİK. ÇEVRESİNDEKİLERDE ELLERİ İLE VURMASI İMİŞ:) SEYREDERKEN ÖĞRENDİK. BENİM DİĞER HİSSETTİĞİM HIÇKIRIKMIŞ, DAHA DOĞRUSU AKCİĞERLERİNİN GELİŞMESİ İÇİN YAPTIĞI HAZIRLIK HAREKETLERİ İMİŞ, BİZ ONA HIÇKIRIK DEDİK YİNEDE.

DOĞUMU KONUŞACAKMIYIZ DEDİM, ÇÜNKÜ PEK ÇOK HAMİLE AYLARDIR KONUŞTUĞUNU SÖYLÜYOR. DR DAHA VAR ŞİMDİ HİÇ GEREK YOK DEDİ...

ANCAK YUMUK YUMUK GÖZLERİ, TOMBİŞ GÖRÜNEN YANAKLARI, KOCAMAN KARNI VE HAREKETLİ ELLERİ İLE BAYILDIK BİZ ONA, AYRILMAK ÇOK ZOR OLDU, GERÇİ BEN ZATEN BENİMLE OLDUĞUNU DÜŞÜNEREK AYRILDIM. HİSSETTİKLERİMİNDE HANGİ HAREKETLERİ OLDUĞUNU GÖRDÜKTEN SONRA, BUNDAN SONRA NELER YAPTIĞINI GÖZÜMDE CANLANDIRABİLECEĞİM:))))))

DR SIRT ÜSTÜ YATMAYI YASAKLADI, BİRAZ AÇI VER YETER DEDİ. KOCACIŞTA BEN TUTMASAM YÜZÜ KOYUN YATACAK KORKUYORUM DEDİ. DR DA BIRAK YATSIN YATABİLİRSE NASILSA YATAMAZ, RAHATSIZ OLUR, SEN HİÇ YUMURTASINI KIRAN TAVUK GÖRDÜNMÜ DEDİ:)))))))

20.

bu gün kontrollerimizi yaptırdık

allaha binlerce kere şükür herşey yolundaydı, hatta şimdilik tombul bir bebeğimiz var:))))))))

ben sadece 1 kilo almışım, bebekse iyi beslenmiş. dr harika böyle devam et dedi. ben artık size beslenme planı yapmaya utanırım çocuklar dedi. size bari anlatmayayım ama demi diyerek:)

artık boy ölçümü yapılamayacak çünkü bebek eğik durumda yani kalsik cenin pozisyonunda, sağlıklı olmaz dedi, ama kafası, gögüs kafesi ölçümü yapıldı ve haftasına göre normal.

305gr :)))))))))

organlarıda çok şükür yerli yerinde ve olması gerektiği gibi:)

veee oynaması ve hareket etmesi için planladığım ama unuttuğum her türlü çikolata gibi tedbirlere karşın o bize yüzünü dönüp erkek olduğunu gösterdi:))))))))))))

belki bizim için önemli değildi ama bilmek ona bir vasıf kattı sanki, hani sadece bebekken, birden erkek bebek oldu, hatta orada adı kondu:))))))))) dr u ile adaş olacak. yani birden bir şeyler değişti. yoksa biz kız olsa belki daha çok sevinecektik, değişikliğine 2 erkek den sonra gelen kız olacaktı. ama erkek olmasıda bizi mutlu çok etti. yeterki hep böyle sağlıklı olsun. orada çok rahat ve mutlu görünüyordu, elini kafasına götürdü sanki kaşır gibi:))))) kocacış bunun çok iş var galiba baksanıza kafasını kaşıyor deyince; dr da eee tabii çok çalışıyor o, çok işi var orada büyüyecek dedi güldük. aman rahat olsun, rahat rahat büyüsün:))))))))))))) ağzını açtı, ay dilmi çıkarıyor bize dedik:)))))))) yani bol bol güldüm. ben güldükçe o dahada hareket etti:)))

fotoğraflarımızı aldık ama yine her zamanki gibi seyretmeye benzemiyor. seyretmek çok keyifli.

kalp atışlarını kalp kapakçıklarını, kordondan oraya giden besleyen ana damarı hepsini seyretmek, heleki en benim için en belirgin olan, kol, bacak ve el kemikleri ile, gögüs kafesi ve omurgası nı görmek den nedense büyük bir keyif alıyorum. belkide diğerini o kadar kolay kavrayamadığım içindir. bunları hemen tanıyabiliyorum:)))))))

en komiğide dr erkek olduğunun göründüğü görüntüyü büyütüp verdi:))))) yok o kadarda değil desekde:)))))))))))))))

bizim dr umuzun ultrasonunda ses vericisi olmadığı gibi, pek çok dr gibi bu görüntüleri ne yazıkki, video ya almıyor. bundan önceki dr um ve diğerleri 3. aydan sonra bu görüntülemeleri video yada cd ye kaydediyorlar. ama bizimki bu konuya hiiiççç önem vermiyor. onun için esas önemli olan neyi nasıl gördüğü, ne olduğu veeee tabiiki sağ salim doğması:))))))))))

tetanoz aşımızı sorduk, kaç doz ve hangi haftalar diye... önceden yapılmışlığım olduğu için benimki tek doz olacakmış. haftası da sağlık ocağındaki ebemizin dediğinden daha geç olacak.

ve önümüzdeki ay yüklemeli şeker kontrolü yaptırıp gidilecek ocak sonu yada şubat başı.

evde de bayram havası var. babanem kıyamam, ağzına sağlık neredeyse hatim indirdi göbeğime, sabah ezanlarında kalkıp okuyor, hatta durmadan okuyor... annem deseniz keza... kardeşim bu gün şok oldu, erkek olduğuna o resmen sevindi herkesden fazla:)))))))))))) o erkek istiyormuş sanırım:))))))))))

şimdilik karnım çok acıktı ve zaten bu konu bitmez allah da bitirmesin...

:)))))))))))))

bu gün ikinci kontrolümüze gidiyoruz.
aslında pazartesi tansiyon hareketlendiğine erkene çekerek gitmeyi planlamıştık ancak doktorumuzda bu son hava muhalefetinde istanbulda mahsur kalmıştı:))))))
bu gün birazdan işten çıkarım, ama randevum akşam üzeri... o zamana kadar biraz teyzemle takılabilirim...
ama itiraf ediyorum bu ikinci karşılaşmamız için bu sabahtan beri, hatta belkide daha önceden heyecanlıydım:)))
bakalım ne kadar büyümüş,
ama en çok dua ettiğim bir aksilik çıkmasın lütfen...
size haberler ve gezmeler yarına kalıyor bu durumda...