YÖNETİM KOCACIŞA GEÇTİ

kocacış yönetimi ele aldı:)))

bu güne kadar neredeyse hiç bir şeyime karışmayan kocacış inanılmaz despot oldu ya...

artık benim karnım burnumda olduğumun farkına varma zamanım gelmiş ama bende bu yönde bir hareket görememiş yönetimi ele almış. bundan sonra öyle ortalıklarda dolaşmak falan yok, yürüyüş gerekirse sitenin temiz havasında ve sakinliğinde yapılabilirmiş:)) onun dışında bir yere gitmek istersem o bırakacakmış ama çarşı pazar ııı-ıııhh dedi:))) laf aramızda hoşuma gitti, yani böyle emir almak değil de hani ne bileyim düşünülmek, endişe edilmek hani bir yandan bir yerlerimi okşadı... yoook öyle sürekli falan olsa çekemem, özgürlüğüm neyim, ben özgürüm demeden benimdir, müdahale falan ettirmemde, böyle zamanlarda, eşini bebeğini düşünen bir baba olması hoş geldi sadece. gerçi ben onu kandırır doğumdan önce bir kemeraltı neyin yaptırırım:)))))

şimdilik genel sağlık durumumu korumak adına da, evde yan-gel-yat durumundayım, yarın akşam üzeri eski iş yerime uğrayacağım. haaa ben size demedim demi, iş yerini mahkemeye vermiştim ya, ha işte o mahkemeyi ben kazandım. iş yerim hem tazminat ödeyecek hem işe iade verdi hakim. iş yerim işe almayacakmış ama onuda başka bir tazminata çevirmek için dilekçe vermeye gidecem hazır müdürde yurtdışındayken gidip vereyim dilekçemi, bir kaç arkadaşıda görürüm belki...

çarşamba güzellik salonuna gidecem.

perşembe dr a gidecem

yani kocacış yönetimi aldı ama:)))))))))))

yani benimde boşu boşuna hoşuma gitmedi değil, program dolu:)))))))))

bebeğim hala sol göğsümün hemen altında, ya mideme giden yemeklerin kokusunu alıyor yada kesin süt kokusu alıyor:)))))) hatta o kadarki resmen göğsümün altına giriyor. hani gögüs diyorsam kibarlıktan siz anladınız bebeğin doğunca emeceği yerin altında duruyor. öte yandan göbeğim kaynamakta olan tencere kapağı gibi hareket ediyor.

geceleri beni uykumdan uyandırıp hadi banyoya git diyen kocacış artık sinir oluyor. bir kere çiş için beni uyandırmak zorunda olmaktan, sonra o sırada bebeğin hareketlerini sorup, bilmiyorum uyuyordum dememden. bir sürü hamile ah, of derken bu deliksiz uyuyor banyoya bile uyandırmasak gitmeyecek, o kadar uyuyorki bebek hareketlerini fark etmiyor diyerek beni şikayet ediyor. sonrada hamilelikten bu kadar memnun kimse varmı bilmiyorum, hiç şikayet etmiyor yavrum diyor. veee bende bu gün memenuniyetimin bebeğimin şu an sadece bana ait olmasından kaynaklandığını, oysa doğarsa onlarla paylaşmak zorunda kalacağımı söyledim:))))) kocacış çok güldü:)))) hala oğlumu paylaşmaya hazır değilim. onu içimde tutmak mümkün olsa hep orada tutardım, hep kendime...

oğluşumda babası gibi koskocaman oluyor...

benim gibi minik bir kadına sığmaz oluyor...

ben bu koskacam iki adamla ne yapacam bilmiyorum:))))))))))) olsun ama babasının oğlu olsun, bence hiç bir mahsuru yok. gerçi annem ler bana benzesin, dayısına benzesin, babama benzesin istiyor. bana çoook komik geliyor:)))))) ben siparişimi vermiştim hamile kalmadan çoook önce, ancak şimdilik en önemlisi sağlıklı olması, sağlıklı, mutlu huzurlu olması... ömürlü olup mutlu olması. ben karnımdayken hep mutlu olduğunu düşündüm, çünkü benim gibi ketum bir kadını mutlu edecek mutluluğu bulaştırdığını düşünüyorum. onun mutluluğu bana bulaşmıştır. yoksa bende nerde bu kadar mutluluk... veee ten rengide beyaz değildir diyorum. çünkü ben daha öncede dedim hiç bu kadar esmer bir kış geçirmemiştim:))))

perşembe akşamına kadar programı anlattım. ben en çok tansiyon ve şekere dikkat ederek planıma uymaya çalışırım. olağan üstü bir şey olmazsa size perşembe akşamı dr dan çıkan programı bildiririm?

ee evde olunca aksiyon yaratmak mümkün olmuyor, heleki herkes aksiyondna uzak durayım diye uğraşırken de bebekten başka yazacak bri şey yok. ben durmdan göbeğimi açıp onu seyrediyorum... tv seyrediyorum, müzik konusunda ihmalkar davrandığımı söyleyebilirim...

içeride dışarıda durum budur...

aslında ben böyle göbeğimi açıp seyrettikçe çekilen foroğraflarımda göbeği açık halde, annemlere göre eli yüzü düzgün bir hamile foroğrafım yok, hep çıplak:)))) olmadı burayada yakışır artık bir göbek fotoğrafı demi:))))))))))))

borçlumu?,

evet lale ablanında dediği gibi burası bizim için günlük oldu. ama bunu en başındada dedim buraya hayatımı yazmaya karar vermiştim. hamileliğim hatta hamileliklerimde hayatımın bir parçası olduğuna göre onun için ayrı bir yer açmamaya da yine bu şekilde karar vermiştim. şimdi hayatımda en büyük yeri bebeğim kaplarken, eehh hali ile buradada hak ettiği itibarı görmeli ama değilmi... zaten okunma kaygım yok:))))))

bu aralar hareketlerimde ufak ufak kısıtlamalar olmaya başlayınca, aslında kısıtlamada değil her hareketi yapabiliyorum hala:) dr uma göre bunu son 2 ay aydan az, hatta 1 ay zamanım kalmış olmasına rağmen 6,5 kg almış olmama borçluymuşum. ama yinede normal halimdede değilim tabii ki:)) mesela yere eğilip ayak parmaklarıma dokunamıyorum. midemi dik tutmak zorundayım katlayamıyorum gibi şeyler. bunu görenler çevremdekiler önce allah kurtarsın diyor bir bunu anlamadım. neden bir kurtuluş söz konsu bir savaş halimi varki. ben yaşadıklarımı çok özel buluyorum. oğlumla büyük bir aşkın belkide başındayız ama ben bu halinden ötesini bilmediğimden; bir, bildiğim kadarı ile ilişkimiz beni çok mutlu eden bir halde devam ediyor. neden kurtulucam ki ondan. ikincisi bak gördünmü anne olmak böyle bir şey diye anlattıklarının nedense benim yaşadığım aşkla bir alakası yok gibi söyleniyor. gerçektende onların dedikleri hep bir çekme hali, gördünmü anneler neler çekiyor, gördünmü hamilelik nasıl bir şey, gördünmü anne hakkı neden ödenmiyor denip duruyor bana. anlamıyorum onları ki, gerçekten zor geceler geçirdim. sonu görmedim ama uykusuz gecelerim oldu.uyumadım ama neden uyumadım diye sorgulamadım. ben uyumuyorum bebeğim bundan rahatsız olurmu dedim. ben nefes alamıyorum bebeğime ne olur dedim, onun için ilaç almam gerekti bebeğime zarar verir mi dedim. hiç de dönüp bebeğim olduğu için bunları çekiyorum demedim. amniyosenteze girdiğimde hiç bana batacak iğneyi düşünmedim ya o sırada onun bir yerine batarsa endişesi yaşadım. ya iğneden dolayı onu kaybedersem korkusu yaşadığım. yaşadığım tüm bu endişe, korkulardanda şikayet etmedim hiç. çünkü ben yıllardır bunları yaşamak için bekledim. karnımda bu ağırlık için uğraştım, onun hareketlerini hissetmek için sabırsızlandım. ben bunun için dua ettim. ama bebeğim beni seçmedi, benim için dua etmedi, kimbilir belki seçmek durumunda kalsa beni seçermiydiki? ama bir şekilde bize geldi, bize gönderildi... o bize allahın mucizesi, lütfu olarak verildi diye düşündüm ben hep:) dolayısıyla ben hala bana söylenenleri anlayamıyorum. ben ondan kurtulmak istemiyorum ki, ben onunla olmak istiyorum. o bana eziyet vermiyor ben bu yaşadıklarım için gönüllü oldum. benim gönüllü olduğum bu iş için bebeğim neden bir ömür boyu bana asla ödemeyeceği bir hak borcu ile doğuyor anlamıyorum. ben gönüllü oluyorum o borçlanıyor... dedim ya yıllarca anne ol anlarsın, 9 ay karnında taşı görürsün demişlerdi, ehh birazını yaşadım da, anlamaya yaklamaşamadım. bu arada bana söylendiği gibi hisseden düşünen anneler, anne adayları varsa onlarada saygılıyım. ben sadece yıllarca bana empoze edildiği şekilde düşünemedim, hissemedim diyorum.

bebeğimin bana bir borcu yok, biz onu istedik, biz onu özlüyoruz, biz onu bekliyoruz... onun masumiyetine yakışan bir ebeveyn oluruz ve o bizi severse bana göre o zaman bu bize bir ödül olur. yoksa bunlar için bize borçlu doğmasın oğluşum....

dün akşam kurt seyt&shura bitti... ben beğendim, bir kere anlatımını sevdim, anlattıklarını sevdim, çarlığın devrildiği, bolşevik ihtilalilin yaşandığı rusya ile, işgal altında istanbulda yaşananlar. sosyal yapı, kültürel yapı ve aşk... insanların ilişkilerini aşklarını nasıl farklı yaşadıkları gibi daha bir sürü şey yazabilirim ama en önemlisi yazarın bunları anlattığı dili tabiiki. vee kitap bittiğinde kapatıp karşıya baktığımda bu hikayeden geriye birde bu aşkı bir torunun yazdığını düşünmem oldu. evet seyit in öz torunu yazıyordu bu kitabı, dede sinin anneannesi ile olmayan büyük bir aşkını yazıyordu, o kahramanın peşine düşmüş... gerçi anneannesinin hikayesinide yazmış ama bu başka bir şey. yazarın bakış açısını merak ettim ben. anneannesine rağmen yaşanan büyük bir aşka duyduğu saygıyı, aşka bakışını, yaşanalara bakışını merak ettim. hani gazeteci olsam gider onunla röportaj yapar bunları sorardım.

bu gece yeni bir kitaba başlıyorum. senatörün karısı. hakkında hiç bir şey okumadım. geçerken almıştım. geçenlerde D&R ın raflarındada gördüm hatta yeni baskı galiba, çünkü bendeki kapakla farklılar. dediğim gibi hakkında bir bilgim yok. okur sizede bildiririm.

bu arada günlerim yine evde geçiyor. havalar inanılmaz güneşli, ancak bizim gibi kırsalda oturyorsanız rüzgar veya serinli kkaçınılmaz. şehir yanmadan biz yorganı atmıyoruz pek:) dahada önemlisi çevremdeki herkes de bir nezle, grip, soğuk algınlığı halleri olunca ben yine ev hapsine mahkum oldum. heleki sabahları burun tıkalı, hafif akıntılı uyanınca:((( bu gün heleki birde evde toz hali olmasın dedim, birde alerjik olmasın bu sabah halleri diye başladım temizliğe... annem hala karantinada bana yardıma gelemiyor. teyzem yardım önerdi kıyamadım. kocacış bu sıralar kaytarıyor:)) önce elektrik süpürgesini elime aldım çalıştırdım inanılmaz bir koku öfff:((( birde baktım en son kullanan annem içindeki suyu boşatmadan gidince bu haftada ben evle ilgilenmeyince:((( onu temizlemekle cebelleştim. sonra temizliğe başadımki, halılarda benim için zorlu bir mücadele oldu. sonra paspas kovası çok dolu olunca onu boşaltacam diye cebelleştim. toz aldım derken banyo battı, bu sefer süpürge ile işim bitimce hemen temizledim banyo son noktaya geldi:(( onu temizledim derken... duşa girdim. çıkınca tırnaklarımla uğraştım. son olarak ojelerimi yeniledim. ellerime ilk defa açık narçiçeğikırmızı renk sürdüm hala tuaf geliyor:)))dün iki çeşit yemek yapmıştım diye bir şeyler atıştırdım ve kendimi tv karşına attım sızmışım. uyandığımda kendimde şaşırdım ne seyrediyorum oldum... yani hareketlerim çok kısıtlı değil belki ama yinede bu kadarını yapmak yetti. eskiden olsa iki perde yıkar, hatta halı bile silerdim üstüne ama şimdi o kadar eğilip kalkmaya midem ağrıdı bile... akşam gelince sofra kurmadan tutun, sofrada servise kadar kocacışım yaptı kıyamam:))) olsun sen daha fazla yorulma diye diye... sağ olsun ben yapabildiğim sürece belki beni şımartmamak belki gerek görmediğinden öyle aman sen dur demez ama, belkide benim nazlanmadığımı düşündüğünden bende en ufak bir yorgunluk hali benzeri bir şey olsa keyifsiz olsam hemen işi üzerine alır. bu günde öyle oldu.

yarın kocacış beyenname işleri ile ilgili olarak ay sonuna bırakmadan muhasebeciden randevu almış oraya gidecek. sende gel dedi ama hiç niyetim yok. teyzem foça yapcak gelini torunu ile sabahtan gidecekler günün tadını çıkarmak için. ben yemekleri yaptım. adına temizlik densede ehh işte evi temizledim... yarın ne yapsamki? oldum...akşama kardeşimle eşi gelecek. bebişe hediye getirecekler. kardeşimle birlite bakmıştık. eşi almış akrdeşim aradı sen yinede bilmiyormuş gibi yaparsın ama abla iyimi dedi:)))) bebek tartısı, bebek telsizi, ateş ölçer, biberon ısıtıcı ve mama mikseri olan bir set almış. gerçi telefonlaşırız olmazsa pazar günü gelir karyolayıda kurarız siz nasıl isterseniz dedi:))) karyolayı kuracaklarsa yarın yatak işini hal etmek gerekebilir belkide:))) yada onlara geleceği için ikram hazırlasam:))) bakınkendime iş çıkarmaya çabalıyorum. ikram hazırlam işini artık çok hızlandırdım ona iş denmez ama:) yeni browny yapmıştım hatta yarısını hafta başı onlara götürmüştüm biliyorsunuz. şimdi aynısı yapılmaz ki, yapsam yapsam ne yapsam....????

offf çok geç olmuş hadi ben kaçtım, kitabıma başlıyayım:)))

ABİSİ BİZİMLE

kocacışın ilk göz ağrısı
bebişin abisi bizimle...
dün akşam kocacışla geldiler, yemek için balık almışlar, deniz çuprası, merabalaştıktan sonra ben mutfağa geçtim, kocacış biraz sohpet etti, biraz bana yardım etti. salataları ben yaptım, balıkları, yıkadım, unladım, tavayı, yağı hazır ettim. kocacış rendeyi yaptı salatada (ben asla yapmam))) balıkları kızarttı ve o sırada salataları o sosladı...
yemekte balık yanında rakı yaptılar babalı oğlullu.
uzun, bol sohpetli ve dedikodulu bir masa oldu. dedikodu konusu kayınvalidem ve görümcem tabiiki...
vee o sırada çok hararetlenen kocacışın sesine çıldırmış gibi hareket eden bebiş, abisi elini karnıma koyunca utandı:)))))) tek hareket yapmadı:))))) abiside kıyamadı uyudu sanırım dedi...
sonra babasının planladığı isim için abisindende onay çıktı...
bu sabah öğlenlere kadar uyudu, misafirimiz... (aslında misafir değil ama burada anlaşılsın diye, yoksa onunda evi;)
kalktığında çıktık, kocacış onu kahvaltıya götürdü, ben kardeşime uğrayıp, annemle çarşı yaptım hafta sonu kar geliyormuş, gelmeden bir kaç şey aldık. kar mahsuriyeti sırasında evde onları yapacağız bebiş için:))))))
akşam üzeri hep birlikte döndük. fırında salçalı köfte, yumurtalı pastırma, yaprak dolma, ve tarhana çorbası vardı bu gece...yemekleri ben yaptım, onlar baba oğul lafladılar. hatta bir ara teyzemede geçtim.
yemek sonrası tv karşısına geçtik...
veee abisi bana bir iyilik yapıp resim yükleme programımı kurdu:))))))))) kendisi dönem arası tatiline gelmiş olan yakın geleceğin bilgisayar mühendisi olur.
dolayısıyla artık sayfam renkleniyor:))))

KOCACIŞIMMMM

pazartesi gününü evde geçirdim.

sabah planlanandan erken kalktım kocacışı geçirdim. nasılsa uyurum dedim. kocacışta bana nohutlu ekmekten ekmek arası yapmış, yanına sütümü ısıttım, balımı koydum kahvaltımı yaptım. erken dedim teyzemi aramadım. ama o sırada inanılmaz bir koku eve yayıldı, ne olsun banyodan rezalet bir koku yayılıyor inanılmaz kötü bir şey. geröi sanırım benim alerji krizim sırasındada bir kaç kez olmuş ama ben bilmiyorum:) neyse ben banyo temizliği ve hijyenine girişince teyzeme yetişemedim, o çıkmış. sonrasında çamaşır yıkadım, kendimi yıkadım:))))))

kalan yemeklerle öğle yemeği yedim.

öğleden sonra sabah eksik kalan uykumu uyudum, ve güneşe rağmen dışarı çıkmadım.

sonrasında teyzem geldi, kahve keyfi yaptık. lafladık. biraz güldük, biraz dedikodu yaptık.

dedim ya bu gün temizlik modundaydım, yemek yapmamıştım. kocacış levrek getirdi, fırında yaptı, bende hazır yemeği yedim. ancak hala balık sevmiyorum:( onun yerine kırmızı eti sevmeye başladım. hala dünakşam kocaıcşın yaptığı bınfilenin tadı damağım, ama balık ı-ııııı... :(

yarın için canım tereyağlı ve ballı ekmek çekti, kahvaltı planını şimdiden yaptım yani:)

birazdanda hause un akşam gezmesi nedeniyle bu geceki seyredemediğim özel bölümünü seyretmeyi planlıyorum.

hala bebek hareketleri için endişeliyim. hala netlikle hissedemiyorum. aklım oynuyor ama kimseye bir şey demiyorum. neden mi? çünkü dermiş gibi oldum ama; kocacış, annem herkes durmadan sormaya başladı. hoş kocacış hala budan vazgeçemedi. hani eve gelip sorması neysede: gece uykusunda uyanıp soruyor, sabah evden çıkarken soruyor, gündüz telefon edip soruyor ki iyi dediğim halde, yok ben hala tam hissedemiyorum desem ne olur... birde ben zaten sıkılıyorum şimdi birde herkesi germemeye çalışıyorum. ama her fırsatta ona hareket etmesi için yalvarıyorum... ben onun hareketlerini nasıl özlemle beklediğimi anlatıyorum. hareket etmesi, benimle kurduğu iletişimi sürdürmesi benim için ne kadar önemli anlatıyorum. herkes hareket edeceğini, bu yüzden uyuyamayıp, rahatsız olacağımı söylediği halde, ben ona bu rahatsızlığı keyifle beklediğimi, ve çok rahatlayacağımı anlatıyorum:)))))

veee beni en çok duygulandıran yine kocacış oldu.

biz kocacışla çok gezdik, çok eğlendik, çok birlikte olduk, çok çılgınlıklar yaptık. hani bu halimizdende hiç rahatsız olmadık, aklımıza eseni, estiği zaman yapmaktan çok memnunduk. iki çocuk babası kocacış, benim sevgilimdi. bende öyle hanım hanımcık kıyafetleri, renkleri sevmeyen, hareketlerden hoşlanmayan sevgilimdi. birbirimizi hep arzuladık ve bir yerde bir bebek istedik. nasıl olduda istedik bilmiyorum, bizim o yaşadıklarımıza pekde uygun bir istek değil gibiydi.

ama geçen akşam bana karnımın ne kadar büyüdüğünü ve büyüyen karnımın ve hamileliğin bana ne kadar yakıştığını söylemesi ile şok oldum. bu güne kadar fazladan 1 kg almamdan yada bir yerimdeki yağdan hoşlanmayan; dekolteleri seven, g-string ipli bikinilerime iltifat eden kocacış. büyüyen göbeğimden hoşlandığını söyledi. o kadar güzel söyledi ki içten ve doğru olduğundan hiç şüphe etmedim ve çok etkilendim. benim kocacış ne zaman, sadece sevgilim olmaktan çıktıda, aile babası oldu, ne zaman bu kadar duygusallaştı.... ama harika bir duygu. onunda bizimle birlikte olması, bunları bir yerlerinden paylaşması harikaydı... diyecek kelime, anlatacak kelime bulmakta güçlük çekiyorum. o anki duygularımı anlatamıyorum... teşekkürler aşkım; bebek için kardeş kardeş yaşadığımız bu aylar içerisinde hala böyle duygular hissedebilecek kadar insan olduğun, erkek olduğun için teşekkürler... bebeği bu kadar istediğin özlediğin için de seni sanki bir parça daha fazla sevmeye başladım. bir gün bebeğimize bunu anlatmak isterim. onunda böyle bir erkek olabilmesini, onunda böyle hissedebilmesini için, öğretmeni isterim, onuda bu şekilde eğitmeni isterim...
teşekkürler...

XY

lale ablanın yoruma yazdığı gibi birileri daha bana oğlan annesi demeye başladı:) aslında çok komik geliyor hani sünnet annesi gibi:) ha bu arada hep söylerdim sağ salim doğsun hastaneden çıkmadan sünnet ettirecem nasipse, yani sünnet annesini unutun artık:))))))))) ama hala ilginç geliyor, bir yandan bilmek güzel çünkü demiştim ya, vasıf kazandı bebeğim. sanki bir büyüdü, bir ünvanı oldu gibi, ne bileyim iyi oldu... :) ama ilknur unda yazdığı gibi (bu arada ilknurcum her zaman başımın üzerinde yerin ne zaman istersen beklerim ve soru işareti falan yok, bana göre insanın sevgisini kattığı her şey çok güzel) ben hala incili yeleklere, pembe simli, telli tulumlara falan bakıyorum. ayıp artık demi biliyorum ama... utandım kendimden. lale ablacım ve ilknur cum gibi eminin kız çocuk yetiştirmek pek bir keyiflidir. ben zaten neden erkek isterler hiç anlamamıştım. kızları giydirmek hep daha alternatifli, zevkli görünmüştü gözüme, şimdiyse erkek bebekler için keşifler yapmalıyım:)))) en trajik olanıda bu yaz annemler ümreye giderken, onlar ve tüm grupları bana ne isediğimi sormuştu bende hiç bir şey istemem sağ salim gidin gelin ama orada denk gelirse bana dua edin ve bir bebek zıbını getirin demiştim. eksik olmasınlar hepsi bol bol dua etmiş, hatta neler yapmışlar ama orada bebek zıbını bulamamışlar, orada bebekler entari gibi bir şey giyiyormuş sanırsam, gerçi döndükten sonra ben neden onu almadınız deyince üzüldüler de, onlar yinede daha büyük bebekler için kıyafetler getirmişlerrrr veee hepside ya pembe yada kız bebek için:)))))))))) evet evet dün akşam çıkardım annemler çok güldük, ay hep neden ek ihtimal kızmış gibi düşünmüşüz hemde hepimiz deyince kalakaldık:))))) çünkü ben bebek dilerken o istenmeyen kız çocuklarını bize ver allahım diyordum sanırım... sağ salim, sağlıklı, ömürlü ve hayılı bir evlat olarak doğsunda...

bu arada annemleri az önce evlerine bıraktık. babanem gittiği için pek bir duygusallaştı, hatta hafif gözleri doldu... bende beni bırakmakya alışmıştınız böyle yapmıyordunuz bunlar bebek için mi dedim, güldük... kıyamam benimle, benim evimde olmayı çok seviyor. kendince son günlerini geçiriyor ve bunu bizim evde bizlerle geçirmekten mutlu... dilerim sağlıkla geçsin günleri bebeğimide onun kucağına getirelim...

fransız suitini okumaya başladım. lale abla yorumlarımı bekliyor ilk yorumum bir kaç sayfa okumuş olma durumumdan henüz anlamamış olabilirim ama çevirisinden mi, yazarın dilinden mi yoksa ben yorgun ve aklım başka yerdemi başladım okumaya bilmiyorum da sanki cümleler zor anlaşılır. hani kitap beni yorsun türünden değil. cümlelerin başı ile sonu arasındaki anlamdan çıkarılması gerekeni anlamak için düşünürken eksik kelime varmış gibi geldi... o nedenle okuduğum sayfalara rağmen bir kez daha en baştan başlayacam... biraz daha okuayım nihayi yorumlarım gelecek. ondna sonra sırada senatörün karısı var...

elime hala şiş, tığ, yün almadım. sanırım hiç bir şey örmeyecem ben:)))))))) daha var, daha var derken bir bakacam daha yok:))))))))))) bebek bakımı hakkındada kitap okumuyorum.:)))))

ben kitap okuyorum, tv seyrediyorum. sadece dün annemin gününe gittim:)))) biraz ilginç biraz hoş işte öyle bir gün geçirdim. ocak ayı sonunda annemin sırasıymışi bana buyrun dedim. ee ben günlerinde yokum ama bu ikinci gidişim bari bana gelsinlerde borcumu ödeyeyim:)))))))) gerçi neredeyse hepsi bir şekilde akraba. dünde 3 hamileydik. bir benden 2 hafta büyük, diğeri ise daha 5 haftalık... ama benim gibi değil onlar daha gencecikler hatta küçükler:)))))) ben ailenin kızı ve kıdemlisi olarak ilgi bana daha yoğun olunca utandım. ama onlar gelin demrişim şimdi hiç utanmadan:)))))))))) şaka bir yana en önemli denen tabiiki benim artık bu işi uzatmalarda yapmış olmam biliyorum...

yarın her halde evde otururum artık. cuma dr daydık. çıkınca kocacışın mahalleden çocukluk arkadaşına rasladık. o ve eşi ile oturduk birer kahve içtik. dr a girmedende erken gitmişiz, kocacışında annesine uğraması gerekiyordu ben alsancakta biraz yürüdüm. dominik caddesine bonjur cafenin sokağına falan derken, vitrinlere bakındım. sonra dr a doğru yürüdüm. sonrasında Bornova ya avukata uğradık. oda kocaıcşın çocukluk arkadaşı benim iş yerimi mahkemeye verdiğim davayada bakıyor. dava, şahitler ve sunulacak rapor hakkında falan lafladıkki baktık saat ilerlemiş evimize döndük. yani kemeraltı bir başka sefere kaldı:)))))) hem kemeraltına gidince bebek cicileri için toptancısına gitmeyi planlıyorum. en azından bir gezmeyi:))) son olarak forum bornava ya uğrayalım dmeiştim kocacışa ama oda hadi akşamserinliği çıktı evimize dedi bana:))))))))))

şimdi tv de seyredecek bir şeyler bulmalı, annem gitti ama epey bir dolap stoğu hazırladı bana, bu günlerde yemek derdi yok bana. ıspanak, kereviz dolapta hazır ve dün gece uzun yıllardır ilk kez canım çeken salçalı köfte ve püre yapılmıştı, ee yapan annem olunca kalanda epey oluyor:)))) bana çıkarıp ısıtmak düşüyor.

yeni bir yıldan önceki şu son haftamız hepimiz için çok iyi geçsin veee ben herkese harika sürprizler diliyorum, kimbilir belkide olur demi... :)

son 2 haftadır ve öncesinde yaşananlardan sonra bu gece ilk kez, hatta burnum hafif hafif koku aldığı halde evde balık yapıldı:))) çok rahatsız olmadım. gerçi ben yapmadım da, diğerlerini de ben yapmıyordum. barbun tava yaptı kocacış. akşam üzeri kemeraltında baharatçıdan aradı beni, aklına bir türlü gelmeyen adaçayını sordu:)))) adam baharatçıya girmesi gerektiğini hatırlamış ama neden unutmuş:))))))) bence girdi, bir sürü lafladı sonra unuttu:))) neyse sumak, adaçayı falan dedim. hop yine aradı ben havra sokağındayım burada balık beğendim diyen sesi, en sempatik şımarmaya müsait halde izin istiyor. kıyamam ee hadi güzelse al bari dedim:)))) harika kaya barbunlarını kapmış gelmiş. annem salataya yardım etti, oda balıkları tava yaptı, babaneyle bende hazır sofraya oturduk. ha eskisi gibi bayıldım mı? hayır ne yazıkki eskiden aldığım tadı alamıyorum ama yinede yemeyi başardım. belki ilk bir kaç tanesi daha lezzetliydi... zaten eskiden bayıldığım gibi tatlılardan pek zevk alamıyorum...

veee nihayet bu gece serinin 3.kitabını bitirdim. bakirenin aşığı... boleyn kızı ve kraliçenin soytarısından sonra bu seriye ara vermeye karar verdim. ingiliz tarihi buraya kadar dedim. ama uzun süredir kitap bitirememin rahatsızlığı varmış üstümde, bitince ohh dedim. nadirdi böyle elimde kitap oyalanması ama son zamanlarda oldu işte... okumadığım okuyamadığım dönemler olmuştur ama elime alınca biterdi, gerçi hani şöyle 1500 sayfalıklar elbette elimde çok sürüklenmiş gibi oluyordu ama bunlar o kadarda değildi. şimdi fransız süiti başlanacak bu gece olur mu bilmem. belki elimde şöyle bir bakınırım yatmadan. oda okunacak ve bilgisi lale ablaya verilecek.

ancak hala istediğim gibi müzik dinleyemiyorum... gündüz programlarını seyredersem çıtları çıkmayan bizimkiler kendilerinin ilgisini çekmeyen dizi gibi bir şeyler seyredersem yada dinlersem konuşacak, muhabbet edecek çok konu buluyorlar:))))))))))

anlaşıldığı üzere annemler hala bende, hala gece dizilere bakmak zorunda kalıyoruz. en kötüsü kocacış da seyremek zorunda kalıyor. gerçi onların odalarına tv koyuyoruz ama orada seyretmek istemiyorlar, bizden ayrı olmak istemiyorlarmış, onlar bizi görmeye gelmişler, ne önemi varmışki, seyretmeselerde olumuş, dizi seyretmekisteyen evinde otururmuş... ama salona gelincede bir naz bir niyaz, yok istemeyiz yarım ağızları falan derken bizide esir alıyorlar. ee bizim hele benim seyrettiklerim içerideki sadece ulusal ve yerelleri çeken tv de olmayınca... bizde onların isteklerine boyun eğiyoruz... bu işi hiçde anlamış değilim ama bizimkiler hep böyleydi. ben uzun süre onlarla yaşadım, elbette ayrı bir odam ve orada tv im vardı. ancak o zamanda böyleydiler, benim odama gitmemi istemezlerdi, ama benim seyrettiklerimi seyretmekten hoşlanmaz ve istemezlerdide... ay yarabbim ne zor durumdu. odama gidip bir şeyler okuyacam, kapatalım sen gel derlerdi, yok desem ısrar ederlerdi, sonrada önce bir şeyler sormaya, sonra anlatmaya başlar, sonrada sesi açmasakta biz şunu seyretsekte başlardı. kısaca ben iki sayfa okuyamazdım... seyredileceklerde de böyleydi, her konuda bu böyleydi. ee şimdi kendi evimde o zamanki kadar rahat davranılmıyorda... o zaman aynı evde oturmanın rahatlığı vardı... şimdi nede olsa misafirimiz sayılırlar. en azından işin içine kocacış girdi....

ben size daha öncede anlatmıştım küçüklüğümüzdeki annemin nazi eğitimini:)))) yoksa anlatmadım mı? neyse annem bizi büyütürken neyi ne zaman yiyeceğimiz konusunda innaılmaz derecede titizdi. o saati gelince gerektiği kadar verirdi. biz hiç sokakdan elma şekeri, simit, macun, tost yemedik desem... ciddiyim yapamadığı sadece pamuk helva idi:))))))))))

şimdilerde bunları düşündükçe ben nasıl anne olacağımı düşünüyorum. sonunda her kadının annesine benzediği gerçeği ne kadar gerçek. ben anneme bu güne kadar ne kadar benzedim ve ne kadar onun gibi bir anne olacağım??????

yarın dr kontrolüm var. öğlen gibi kocacışla çıkacaz. ilk iş kontrol, sonrası ucu açık belki bir kemeraltı yaparız, belki bir kordonda kahve keyfi, belli olmaz yeterki keyif yapacak, yaptıklarımızdan keyif alacak iyi haberlerle çıkalım kontrolden.

YAZAMADIM, YETİŞEMEDİM

YOK YOK
BEN HİÇ BİR ŞEYİ YAZMAYA YETİİŞEMİYORUM ARTIK...
DAHA YAPTIKLARIMI, GEZDİKLERİMİ, ANLATACAKTIM
ALDIKLARIMDAN BAHSEDECEKTİM
EVİMİ TEMİZLEYECEK, OTURUP FİLM SEYREDECEK KİTAP OKUYACAK SİZLERE YAZACAKTIM.
ÇOK ÇOK PLANIM VARDI ÇOK...
AMA BUNLARI YAPMADIMMI YAPTIM YAPTIM
HEMDE FAZLA FAZLA..
SADECE YAZMAYA YETİŞEMEDİM.
SZİLERİDE GEZEMEDİM ÖZLEDİM SİZLERİ...

AMA HEPSİNİ GEÇİN BENİM SŞİZE YİNE BİR HABERİM VAR:)))))))))))
ARTIK SÜRPRİZ OLMAKTAN ÇIKTI SANIRIM AMA OLSUN
BENİM SİZE YİNE HABERLERİM VAR
4+6

ÜZERİNE ÇOKJ YAZMAYACAĞIMN ŞU AN İLAÇLARLA, VE PEKDE PEMBEOLMAYAN BİR TABLO İLE BAŞLADIK GEÇEN HAFTA VE TÜM BAYRAM ENDİŞELİ GEÇTİ

AMA SANIRIM ÖNCESİNDE NEDEN ÇOK MEŞGÜL OLDUĞUM DAHADA İYİ ANLAŞILMIŞTIR:)))))))))))) NE DERSİNİZ?
:))))))))))))))))))))

ben o cümleye bayıldım...
BEBİŞE İYİ BAK...:))))))


ben aslında zor kadınım...
öyle kapılıp gidemem her şeylere, hatta hiç bir şeye...
yenilikleri severim, ama öyle kendimi çokda değiştiririm sanmayın. saçımın rengini, makyajımı kıyafetimin tarzını değiştiririm de kendimi, içimi hislerimi öyle değiştiremem.. istesemde yapamam... yapılsada olmaz...
evlendim
evlenmeye bir şey dediğim yokda öyle hemencecik biz olamadım. karı koca olamadım..
farkındayım biraz kocacışı suçladım biraz şartları suçladım...
benimki garip bir evlilik oldu bize uygun , standartlara bile yaklaşmayan. dalgalandı ama devam etti yoluna...
o sırada bana sorsalardı ki birileri mutlaka sordu. eğer içten yanıt veridysem benimkocama çocuk doğrulmaz dmeişimdir. o istemiyor, o istemez, onun zaten var, o o heyecanı yaşamış tatmış, yaşamış, tüketmiş, bitirmiş falan derdim.. ve kesinde demişimdir zaten. hatta belkide kocacışa demişimdir...
hamile kaldığımı öğrendiğim sabah kocacışı aramadım. o gece o yoktu yine arayıp söylemedim. ertesi günde. o sanki heyecanımı elimden alacaktı. vereceği tepki beni incitecekti sandım.
ertesi günün akşamıda öylesine söyledim zaten. adam 10-15 dk idrak edemedi. ama şimdi benim tanıdığım bunca yıllık arkadaşım, uzun yıllardır sevgilim 2 yılı aşkın süredir kocam olan adamı meğer ben hiç tanımamışım. benim heyecanlanmaz benim sevinmez dediğim adam yarım saat içerisinde belkide benden hazla havaya girdi. şimdi bize siz nasılsınız diyor. her aradığında bebişide soruyor, ve giderken bebişe dikakat et, iyi bak diyor...
düşündüklerimden resmen utandım. haksızlık etmişim...
ikimiz arasında gizli bağ, çok derinlerde tıkılmış, sıkışmış kalmış...
şimdi benim bebişle kurduğum aslında reellikden uzaklaştırmaya çalıştığım pembe ve biraz ütopik dünyamda bizim aramıza gelen kocacış sanki yıllar öncesinden çıkıp gelmiş gibi...
yeni bir bebek bize yeni bir ilişki ve aslında hiç inanmadığım ama yaşadığım aile olma duygusunu bir anda kazandırdı.
bunlar denilince oncacık şeye bunca yükü yüklemeyin derdim ben eskiden.
aslında biz yüklemedikde.
ondan böyle bir şey beklemedik onu hayatımıza davet ederken...
ama o daha gelirken eli dolu geldi bize... şimdiden neşe getirdi, başka bir yaşam getirdi...
"herşey önce o" derken ki kocacışın gözlerinde gördüklerim beni nasılda mutlu etti...
eskiden benden başka bir şey için bunu dese ne hissederdim ki? ama şimdi mutlu oluyorum:)))