günler geçiyor...

günler geçiyor ancak bana sanki hastaneden daha dün gelmişiz gibi geliyor, o gün sanki bitmemiş gibi geceler gündüzler birbirini takip ediyor ama sanki hepsi aynı gün gibi garip durum hissettiklerim:))))

oğlum değişiyor, gelişiyor. elbette gelişmesi güzel bir şey ama ben zaman dursun yaşadıklarıma doyayım istiyorum:))) ben hamileliğimide böyle sevmiştim. şimdi bebeğimle yaşadıklarımıda öyle seviyorum, oğluşumu ne kadar sevdiğimi yazmıyorum, gerek görmüyorum bile:))) onunla olan duygularımı anlatacak kelime bulmak imkansız. ilk günlerimizi anlatacak kelime hayal gibi bir şey olurdu. çünkü hala içimde bebeğim var ama elimdede oğlum var gibi durumundaydım. ameliyathanede bile inanamadım. bunu en iyi hisseden kocacış oldu, sen inanamadın dedi durdu bana, o böyle dedikçe ben gerçeğe ulaştım:)) şimdi oğlum diye seviyorum, öpmek değil neredeyse yiyesim geliyor...

şimdi ben bunları yazıyorum, ama elbette gece kalkıp emziriyorum ki bunu yapabildiğim içinde allaha şükrediyorum. bu bir anneye verilmiş en büyük lütuf bence. elbette oğlum gaz sancısı çekiyor ve bizi ayağa dikiyor, elbetteki kusuyor, elbiselerim kusmuk kokulu ve lekeli oluyor ama bunlar bana inanılmaz keyifli geliyor çünkü bebekle ilgili anlatılan hep bu konulardı, diğer keyfin yanında bunların lafı bile olmaz. mesela tam altını değiştiriyorsunuz hoppp kakasını yapıyor diyeceğimde bundan beteri şu ki; tam altını açıyorsunuz kakasını o an yapıyor bacaklarıma yaptı, hatta geçen gün eğilmiştim ki yüzüme yapacaktı. hani ağzıma etti denir ya ha işte öyle:)))))) ben ne mi yapıyorum basıyorum kahkahayı veee badem şekerinden yapılmışa benzettiğim ayak parmaklarını öpüyorum yalıyorum ki, bundan inanılmaz bir keyif alıyor oğlum:))))) altını alıp, gazını çıkarıp, karnını doyurmuş halde uykusu gelmediyse ha işte gün içinde o anı yakaladıysanız tüm gün yapılan işler unutuluyor, hayat duruyor, zaman sadece o an oluyor...

bu gün akşam üzeri dayısı geldi, dayısı kapıdan girdiğinde oğlum emmesini bitiyorudu, o oturur oturmaz hop attım kucağına. bu gün ilk kez ellerine aldı diyebilirim ve o an aralarında özel bir şey yaşandı, oğluşum tıpki benim gögsümde yatarmış gibi huzurlu mutlu yattı bir sürü kur yaptı dayısına:))) bugüne kadar hep bizim kucağımızda doğru dürüst dokunamadan seven dayısı bir kaç saatini tamamen ona ayırdı, gögsünde uyuttu yiğenini:)) inanılmazda keyif aldı bundan. bir yandan da çocuk sahibi olmayan ancak olabilmek için çırpındığını bildiğim kardeşimin bu yaşadıkları bir yandan burnumuzun direğini sızlattı...

ben oğluşumdan ayrılamıyorum. bu gün babası ile markete gittik, kapıdan çıkmamızla gitmemiz arasındaki 45 dk boyunca bir kere onu bıraktığım için huzursuzdum. hatta özledim bile. oğlumu gögsümden mümkün olsa 1 dk ayırmak istemiyorum. biliyorum ki bir gün gelecek bu günlerin çooook geride kaldığını göreceğim. o gün bir rüyadan uyanmış olmak ama o ana kadar geçen zamanda yaşananları kaçırmış olmak istemiyorum. veee bu günlerden aklımda kalanların uykusuz geceler, perişan hallerim, ağlama sesleri olmasın istiyorum. o nedenle keyif almak tadını çıkarmak istiyorum. bunlar benim hayatımın en mutlu günleri, yaptığım en güzel şey, en iyi şey:)) vee bu duyguyu 3. kez yaşayan babasınada bunca zaman haksızlık etmişim o da en az benim kadar heyecanlı ve mutlu...

ve sanırım dr umun hamileliğimde, anestesi uzmanımın ameliyattan sonra dediği gibi benim pozitif olmam, tüm hastanenin anladığı ve söylediği gibi oğluşumun beklenen, istenen bir bebek olması sonucu bebeğim genel olarak huzurlu bir bebek oldu, genelde de mutlu bir bebek gibi geliyor bana bu nedenle allaha binlerce kere şükür. allah nazardan saklasın ve hep böyle olsun, mutlu bir bebek ve mutlu bir insan olsun... ve hep dilekerimin dualarımın sonuna eklediğim gibi allaha isteyen herkese göstersin, yaşatsın bunları hayırlısı ile...

22.gün

haftaları sayıyorduk aylardır, artık günlerimiz var, inşallah aylarımız yıllarımız olacak bundan sonra...

oğluşum 22 günlük oldu, doğduğu güne göre çok değişti. önce inceldi, sonra kilo aldı, ten rengi normale dönüyor. evde konu emdi mi, gazı çıktı mı, kakasını yaptımı, altı alındımı????

bizkocacışla bazen oturup onu seyrediyoruz, bunu biz mi yaptık diye şaşıyoruz. ben hala bir oğlum olduğuna inanamıyorum zaman zaman... şaşkımın...

kesin karar verdim anne olmaya karar vermek demek, dünyanın en bencil şeyi...

ki ben pek çok olumsuz özelliğe sahibimdir agrasifim, zaman zaman lafımı bilmem, son söylenceği ilk başta söyler yakarım gemileri, ama asla bencilolmamıştım bunca yıl. bencillik bana uğramamıştı şimdi ilk kez karşılaştım bu duygu ile... oğluşum beni sevmeyi seviyorum. onu tamamen kendi bencil istekleirm için yapmışım anladım... o kadar bencilimki, mümkün olsa şu an bir kere daha hamile kalabilirim. hep hamile olsam şikayet etmeyecek gibiyim. veee oğluşuma sahip olmak. onunlayken dünya duruyor. kim ne yapmış, dünyada neler olmuş, kim gelmiş kim gelmemiş kısaca hiç bir şey umrumda değil. sadece o ve ben varız sanki bu dünyada... birden fazla aşk yaşadım ama aslıda yaşadığımı zannetmişim, şu an aşkın ne olduğunu anladım oğlum sayesinde... yaşadığım en büyük aşk...

bu arada biz bunca sevişme arasında nelermi yaptık. sondan başlayayım cumartesi günü mevlüdü yapıldı oğluşumun, bizim minik evimize 44 misafir geldi, ağırlandı, dualar edildi...

ondan önce bir kaç kere dr hastane yapıldı. oğluşum biliyorsunuz inversiyon9 du. bendede olduğundan sütümden ona geçebilecek ve hastalık yapabilecek şeylere karşı tahlil verdik. minik oğluşumun kolundaki damardan kan aldılar bu hafta çıkacak sonuçları dr umuz klinik olarak ihtimal vermiyor ama doğduğu hafta idrarındaki kızıl renkten dolayı içimizi rahatlatalım dedi. inşallah hiç bir şey çıkmayacak çünkü aksi durumda sütümüveremeyecem oğluma. oysa o anlar bizim için çok özel, inanılmaz özel... oğlumla göz geliyoruz, memeye sarılmaya çalışıyor, ona dokunuyor, emiyor sanki karnımdaymış gibi ama bir başka türlü bütün oluyoruz o anlarda. o sadece ikimize özel. kimseyle paylaşılamıyor. kimse benim yerime geçemiyor, o benim sesimi duyunca susuyor bekliyor, onu emzireceğimi biliyor ama benim ki dışında seslere değil sadec ebenimkine:))))) dedim ya bu iş bencilce bu durumda bana inanılmaz keyif veriyor. bana muhtaçlığı değl keyif veren, o yaşanan anların özelliği bana keyif veren. hiç bir aşkım bu kadar masun değildi, hiç biri bu kadar saf değildi, bu kadar yalın değildi... dedim ya bu başka türlü... anlatılamıyor...

altını alırken ayaklarını öpüyorum, yalıyorum. ellerinide, onu kokuyorum öpüyorum bundan nasış keyif alıyor, 22 günlük ama sevildiği anlıyor benim oğlum yani bu aşk karşılıklı:))))))

bunun dışında oğluşuma bir sürü misafir geldi. mersinden babamın kuznei hastaneye gelmişti. bu gün belçikadan benim kuzenim geldi, abd den kopcaşın arkadaşları geldi, gelemeyenleri hediyeler göndermiş. hepsi birbirindne güzel özel bizim için. gelenlerin hepsi de bizi mutlu etti, nasıl etmesin oğluşumum bize kaltıması sevincimize eşlik etmek için, onu görmek için kalkıp geldiler...

cuma günü bankadaki işler için oğluşumu evde bırakıp çıkmak zorunda kaldım 2 saat boyunc aözledim resmen:)) ama kötü yanı dönerken yağmura yakalandım arabaya binerken yoldaki birikintilerden sırıl sıklam oldum. ıslandığımı düşünmedim. oğluşumun sütümden bir şey olurmu diye aklım oynadı resmen:((( allaha çok şükür bir şey olmadı. ama beni dışarıda gören kayınvalidemin teyze kızı, beni azarlayamadı ama kocaıcşı azarladı. bu kız bu kadar erken çıkarılır mı? ayağında çorapsız gögsü açık bu ne , bizd eböyle şeyler olmuyor bilmiyormusun sen oğlum diye. ama sanırım kızım sana söylüyorum gelinim sen anla gibi oldu biraz?:))) olsun oda oğluşumu düşünerke söyleid ya inanırmısınız hoşuma bile gitti, kimseye demedim ama:))))))))))

bu arada gece oğluşa kalk, gündüzleri misafir, kişisel temzilik, ev işleri derken sizleri gezemiyorum hala.. aslında sizleride özledim kim neler yapıyor merak ediyorum. şu an annem bizimle ama 10 ile 15 günler arası yoktu. ev işleride eklenmişti işlerime, en zoruda dikişlerimle temizlik yapmaktı. annem nedne yoktu buraya yazdığım bu güzel şeylerin yanına yazmak istemeyeceğim tatsızlıkta şeyler... :(

oğluşum uyudu, benimde uyku gözümden akmakta

hadi sizlerde kalın sağlıcakla:)))

ANNELER GÜNÜM.40.DA BİR İLK

TÜM ANNELERİN, ANNE ADAYLARININ VE TÜM KADINLARIN POTANSİYEL ANNE OLARAK ANNELER GÜNÜ KUTLARIM... KUTLU OLSUN VE MUTLU OLUN...

BU YIL 40. ANNELER GÜNÜM BENİM, 40 YILDIR ANNEMİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM. GERÇİ İLK YILLAR BENDE KUTLAYAMAMIŞ VEKİL KULLANMIŞIMDIR MUTLAKA:))) ÇÜNKÜ BU GÜN DE OĞLUM BİR SÜRÜ VEKİL KULLANARAK KUTLADI ANNELER GÜNÜMÜ... EŞİM, KARDEŞİM, EŞİMİN ARKADAŞLARI, BENİM ARKADAŞLARIM, EŞİMİN BÜYÜK OĞLU, DAHA BİR SÜRÜ KİŞİ EN ÇITIR ANNENİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLARIZ DEDİLER. BEN ANNEMİN BABANEMİN VE TEYZEMİN BİZİM EVDE, TELEFONDADA ANNEANNEMİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLADIM.

AMA BEN KUTLANMAYI BEKLEMİYORUM. BEN OĞLUMA TEŞEKKÜR EDERİM BANA GELDİĞİ İÇİN BANA BU MUTLULUĞU, BU ANLATILAMAYAN HİSSELERİ YAŞATTIĞI İÇİN. DÜNYANIN EN GÜZEL PARFÜMÜNDEN DAHA GÜZEL KOKUYOR, EN GÜZEL MANZARASINDAN DAHA GÜZEL ONU SEYRETMEK, GEÇİRDİĞİM ZAMANLARIM EN ZEVKLİSİ ONUNLA GEÇEN, EN BÜYÜK TUTKU ONUNLA ZAMAN GEÇİRMEK... BANA BUNCA ŞEYİ YAŞATMIŞ OĞLUMA BEN TEŞEKKÜR EDERİM... BİZİMLE OLDUĞU İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM. BİZE BAHŞEDİLDİĞİ İÇİN ŞÜKÜRLER OLSUN... ALLAH BANA VE TÜM ANNELERE EVLATLARININ GÜZEL GÜNLERİNİ GÖSTERSİN...

rüyaysa kimse uyandırmasın

eğer bu rüya ise beni lütfen kimse uyandırmasın...

02.05.2010 07:55 de oğluma ilk öpücüğümü kondurdum, kucağıma alamasamda kokusunu içime çektim...

hiç bir şey planlandığı gibi olmadı

cumartesi günü önce komik başlayan, sonrasında hazırlıklarla devam eden bir gündü.

akşam eve geldiğimizde ben artık iyice zorlanıyordum...

gece şekerim yükselince onun düşmesi için gece yarısını geçene kadar oyalandım, börek sardım, çantamı kontrol ettim, vs... sonra birden garip bir akıntı ile karşılaştım, ama dr u aramadım. ben nişan bekliyorum ya pembe:))) yine dolandım sonra yine aynı akıntı...

saat 02:00 gibi tv karşısında uyuklamışım, saat 03:00 de kocacış hadi kalk yerine yat dedi, uslu uslu kalktım, tuvalete uğradımki aha suyum patladı

kocacışa gittim suyum geldi dedim, her gece hadi oğlum patlat gel diyen kocacış hadi ordan dedi, yatmaya kalktı, o yatacak ama suyun hızı artıyor:))) dr u aradım fazla dolanma hemen hastaneye dedi, annemleri kaldırdım, annem o su değil sen idrar yapıyordun demez mi?

yuhhh dedim:)))

neyse kocacış ayıldı, o sırada ben hazırlandım be 04:00 de kadar bizimkileri bekledim.

hastanenin yolunu tuttuk.

hastanede hemen doğumhaneye alındım. alınırken asansör, yerler ben yürüdükçe ıslanarak ilerledik. oradada ebe kalan suyumu boşaltmış oldu muayene sırasında, aha dedim fışkıracak. ama açılma sadece 2cm. miş. beni odaya aldılar. yatırdırlar NTS ye bağladılar. vee ben neden dr yok derken haber geldi, ameliyata 07:00 den önce girmeyeceksiniz? aha neden dr lardan gelemeyen yada uyanamıyanmı var?

güldüler olurmu öyle şey dediler gittiler...

ilk kez arabada gelen sancı, hastanedede gelmeye başladı, seyrek olan sancılar ne zaman öyle sıklaştı anlayamadım bile ki, 3 dk bir olmaya başlayınca ebe koştu geldi, açılmaya baktı ben hiç hareket etmediğim için açılma yok hala 2cm. sancılar aralıksız gibiydiki beni ameliyathaneye aldılar. hemen bir dip not. normal doğum yapacaklar sakın yatarak sancı çekmeyin, sakın.. hareket edin...

ameliyathanede epidural için hazırlıklar yapıldı, ilaç vermek için sancı araları denk getirildi, vee ilaç verilince inanılmaz bir rahatlama başladıki, beklediğim dr um geldi veee bebeğime kavuşma maceramın son kısmı başladı...

bir süre sonra bebepimin ilk ve minicik çığlığını duydum:))) yan tarafa alınınca ilk kez ayaklarını gördüm yeşil ameliyathane örtüleri içinde, yine aynı örtüler ile yanıma getirdiler, kokladım öptüm... o dakika kelimeler bitmişti.... kamera çekiminde soruyor da olsalar ben o sırada oğluma odaklanmış halde başka şey duymuyordum yada konuşamıyordum... oysa o ana kadar heyacandan sürekli konuşuyordum.

sonra oğlumu götürdüler...

bu sefer dışarıda bekleyen babası, dayısının ve anneannenesinin seyredebildiği bir bakım odasında göbeğini kesip bağlamışlar, yine onlar seyrederken temizleyip giydirmişler... onları ben göremedim...

oğlum odamıza gitmiş ağlıyordu ben odama geldiğimde daha kimse yanıma gelmeden üstümü açıp gögsüme bebeğimi koydular emzirmek üzere, aa süt gelirmiki daha derken bir baktım oğlumu emziriyorum:))))) o zevkkkk....

belki çok uzun sürmedi ama o an bana allahın bir lütfu, bir mucizesiydi...

önce onu bana veren allaha şükürler olsun.

sonra dr umuza teşekkürler...

sonra bize kocaman bir aferin iyiki onu yapmışız...

yazacak çok şey var ama sonra paylaşmaya çalışırım...

04.05.2010 07:00

bu gün dr kontrolumuz vardı.

bu gün ilk kez çok mutlu çıkamadım kontrolden öncelikle ilk kez oğluşum kilo almamış çıktı ultrason kontrolunda. hep haftasından büyük çıkıyordu bebeğim kilosu oysaki.... kocacış olmaz, dr olmaz desede o sırada ekranda gördüğüm kilo ile ben üzüldüm. son aya rağmen ben 1/2 kilo vermişim. hadi ben verdim oğluşum alsaydı bari... çok sıkıldı canım çok:( dr kilo ölçü alışımıza bağlı sen takılma hatalı olabilir, gelişimi iyi sen ona bak desede, o da tansiyonum ve şekerim nedeni ile endişeliydi, bu haftaya bu şekilde gelip riske girmek istemiyorum, ama bir yandanda beklesin içeride gelişimini tamamlasın istiyorum diyerek epey düşündü dr umuz... bana beklermisin dedi, ben 1 ay da beklerim, ama hani beklerken başka aksilik çıkmasın diye düşünüyorum... dr bende öyle dedi... en sonunda konuyu kocacış ele aldı, dr bey madem sen bu kadar düşünüyorsun beklemeyelim artık seni bu kadar düşündürecek haldeysek, sağlığı yerindeyse en uygun tarihte al dedi... dr hemen tamam 04.05.2010 dedi. ben bari 05.05.2010 olsun dedim. o gün tüm hastaneler çok kalabalık olur, hiç gerek yok biz bir gün önce alalım daha rahat dedi... tamam dedim tecrübeye bir şey demiyoruz. veee ben bu kez biraz hüzünlü kapıdan çıktım...

hem bebeğimle bu bağımda son 4 gün, hem kilo almamış olmaması... biraz gözü yaşlı geldim eve... oğluşum bu gerginliğe rağmen içerideki son günlerinin keyfini çıkarırcasına yüzüyor oynuyor ama bir yandanda idrar tobama inanılmaz baskı yapıyor kafası ile, tekmeleri ve yumruklarıda son derece etkili... ben bunlardan şikayetçimiyim ? hayır, keşke oğluşum daha çok kilo alabilseydi, kocaman olsaydıda bu tekmeler daha da kuvvetli olsaydı, hatta canımı yaksaydı keşke...

yani salı sabah hatta sabah olmadan evden çıkıyoruz ve allahın izni ile inşallah oğluşumla sağ salim dönüyoruz... o güne kadar evdeyim... lütfen sizde bizler için dua edin, her türlü iyi dileğe ihtiyacımız olacak...

SAYILI GÜNLER KALA...

sayılı gün kaldı, en azındna ben öyle düşünmek istiyorum. her şeyin güzel olacağını bir aksilik olmayacağını düşünmek istiyorum. bu kalan günlerimizde bol bol sevişiyoruz oğluşumla:))) o oynuyor, tekmeliyor tekmelenmek bu kadar mı hoşuna gider insanın mazo-sadist bir duygu gibi görünsede tekme karnımın içinden gelince hiççç öyle olmuyor, onun tadı başka. onun orada yaptığı bir hareket varki her zaman yapmıyor onu, ama yapınca dünyanın en güzel lunapark oyuncağından daha hoş duygular uyandırıyor insnaın içinde sanki yükseklerden düşüyormuşum gibi, içimde bir girdap oluşuyor sanki bir yerlere bir baskı yapıyor ama baskı sanki iç gıcıklıyor gibi hoş geliyor yani tarifi imkansız şeyler... hani bumu yoksa disneyland mı deseler ben hiççç düşünmem. bu duyguyu yaşayabilmek için bin kez milyon kez hamile kalırım, hatta sonsuza kadar hamile yaşayabilirim:)))))))))

bu arada görüntü asena nın karnına göre 20 kat göbeğe rağmen bu olaylar yaşanırken göbeğimi ondan fazla oynatabiliyorum ki, hem o sadece aşağıdan yukarı doğru hareket ettirirken göbeğini ben sağdan sola yada soldan sola da hareket ettirebiliyorum, hatta çapraz bile:)))))))) yani sol alt şiştikten sonra hop iniyor, sağ üstte kocaman bir hareket beliriyor veee bunları yaparken de hiççç sırtım hareket etmiyor. evet onun 20 kat kocaman göbeğime rağmen ondan daha kıvrak hareketlerim var resmen:))))))))))

evde yanlızım, annemler yok, annem sıkıldı sanırım. babanem ağlamaklı bu son ve an ağır günlerimde yanımda olamadığı için. o her anı benimle geçirmek istiyor bu hamileliğin benim gibi hiç bir anını kaçırmak istemiyor:)) yardıma ihtiyacım olduğunu düşünüyor. bu durumda bir hamilelin yanlız kalmaması gerketiğini söylüyor ve tüm duygusallığı ile ağlamaklı... annem ne yazık ki, kocacışla anlaşmakla zorlanıyor, birbirlerinin sinirlerini zıplatıyorlar ama en çok anneminkiler zıplıyor çünkü kocacış bebeği düşündükçe sinirsizleşiyor artık. o oğluşunun gelişine odaklandı:))) oğlum beni karnımdaki pek çok marifeti ile kendine iyice aşık ediyor ancak babasını hiç bir şey yapmadan aşık etti kendine. babası gelişine odaklandı, onu eline alacağı ana odaklandı, o anı bekliyor sabırsızlıkla, ekşimik kokusunu içine çekmek için bekliyor, onu görmeyeceğini biliyor ama bir şekilde onu tanıyacağınıda biliyor. tanınma konusunda ikinci sıradada olacak olmak bile ona yetiyor o ikinci sıraya çokdan razı, ilk seni tanıyacak, ilk seninle huzur bulacak diyor, ama benim hemen ardımdanda gelmek ona yetiyor:)))) gazını çıkaracak olmak, kusmuğunu silecek olmak, ilk tuvaletini bekleyecek olmak, hatta o an yaşanırken onu kucağında tutuyor olmak bile istiyor. her ay için planları var...

hayatımızda aslında pek çok şey ters, kötü giderken, olumsuzluklar yaşanırken, oğluşumuz bize şimdiden, umut, neşe ve mutluluk getirdi...

perşembe gününe kadar beklerse, o gün dr randevumuz var. ancak hafifi sancılar başladı gibimede geliyor gibi???? eper bu günlerde olursa. sonradan hep temizlik yaptıktan bilmem kaç gün sonra, yada o gün ütü yapıyordum falan diye konuşabilirim. çünkü malum yaşanan alerjilerden sonra mesela dün teyzem geldi biraz yardım etti, evde temizlik yaptım. az önce 2 makine çamaşır yıkadım. hani çamaşır yıkamak iş dğeil tabii, ama bu durumda çamaşırı sermek iş:))) yinede bulaşık makinesi, çamaşır makinesi, yemek yerleri paspaslamak, toz almak, etrafı toplamak yapabildiğim işlerden. hala elektrik süpürgesi işi için muhtaç durumdayım özellikle son makinem resmen halılara kilimlere yapışınca kullanmak iyice zorlaştı... gece nedense kramplar kalçama giriyor ki buna çok gülüyor kocacış:))) insanın göbeği şişer kalcaları neredeyse zayıflardai sonr ayatmaktan nasıl olurda onlara kramp girer anlamıyormuş:))) aslında vajinal doğum yapma şansım yokken bu işleri yapıyor olmam onu rahatsız ediyor doğumu çağırmamdan korkuyor, haklıda o şekilde doğum başlamasın istiyoruz çünkü... dr sezeryanda karar vermişti demiştim demi????

yarın sabah sağlık ocağına gideceğim, her yerde böylemi bilmiyorum ama bağlı olduğum sağlık ocağı kontrol günüm gelince telefonla çağırıyor beni:))) orada kan verecem, bebeğimin kalp atışları sayılacak, tansiyon kontrolu yapılacak vs... perşembe dr a gidecem, ayarlayabilirsem çocukluk arkadaşımla buluşmayı planlıyoruz, doğumdan hemen önce en kocaman karnımda beni görsün diye, belki şekerler ilgili son bir kaç ayarlama, ekleme yaparım özelliklede dr tarihi beklediğimizden öne alırsa şekerleri alır gelirim bile belki??? onun dışında alınacak bir şey kaldıysada benim haberim yok artık:)))))))))))

sonrasında hala devam eden ev hapsimle evde oturacam ve bebeşimi göreceğimiz günü bekleyecem... :))) !!!

ben o kelimeyi henüz bilmiyorum

geçen gün oturdum yazmaya başladım, bitmeden hop karnım acıktı bıraktım gittim, yemeye daldım, yazı sizlere ömür:)))

sonra 23 nisan geldi o konuda yazmayı planladım, ama fırsat olmadı, oysa dünü evde tek başıma geçirdim ama şekerim düşünce halimde kalmadı bir kaç kelimede olsa yazacak...

annemler perşembe sabah teyzemle çıktılar ve evlerine gittiler... bebek gelmeden önce onlarda son hazırlıklarını yapacaklarmış. baharlık kıyafetlerini hazırlayacaklarmış, annemin gideceği yerler varmış vs... sanıırm o koşuşmaya girmeden kendilerini kampa alıp kafa dinlemeyi planladılar:)))

iki gündür teyzemde full proğramla sabah kahvemizi içer içmez evden çıkıyor, ben yat yuvarlan ev hapsindeyim:) kocacış dediğini yaptı geçen cumartesiden beri evdeyim... ama yeter deme noktasındayım. gerçi çok şikayetçi değilim. mesela dün akşam kardeşimle eşi bizdeydi yemekte, önce eşi geldi, balkonda aperatif lerle tıkındık, ben meyve o cips ağırlıklı:))) sonra yemek işine girdik çünkü dedim ya şekerim düşmüştü hiç bir yemek yoktu ama ben fırında patatesli kabak, misafirim taze fasulye, kocacışta sebzeli makarna pişirdi, yemekler pişti kardeşimde geldi, balkonda ilk akşam yemeğimizi yedik.

ben günlerimi evde geçrisemde herkeslerin proğramlarıda olsa, biz oğluşumla hala kahkahalarlayız:))) çok keyifli zamanlar geçiriyoruz. karnımdaki hareketleri seyretmek o kadar keyifliki onu anlatacak kelimeyi ben henüz bilmiyorum... karnımda sağ yan tarafımda ayakları var oğluşumun orada tekmeler atıyor o ayrı, o büyüdükçe kubvvetlendikçe tekmleride kuvvetleniyor. birde karnım artık benden bağımsız bir alan halinde hareket ediyor, su dolu ama hareketleri ben kontrol edemiyor ama seyrediyorum. oksadığım yere kendini dayıyor hala:))) sanırım dokunulmayı sevecek oğluşum, dokunulmayı, sevilmeyi:)))

bu ilişki şeklimizin değişmesine sayılı günler kala, hiç uyumadan başka kimse ile paylaşmadan her anının tadını çıkarmak istiyorum resmen. karnım dalgalı deniz gibi göründükçe, bir yanı inip, bir yanı binen karnıma bakıp gülüyorum. içimde yarattığı hissi kadar insana keyif veren başka ne olabilirki bilmiyorum... çok erken yaşlarda bunları yaşasaydım sanırım kalan zamanımın tamamını hamile geçirirdim hayatımın diyorum bana gülüyorlar:))))

dün kardeşimin eşi ile konuşuyoruz, oda hamilelik planlayan, isteyen, bekleyenlerden allahım inşallah nasip eder. benim fazla kilo almadan, ödem yaşamadan, görüntümün hala normal halime bir karın koymuş gibi görünmemden konuştuk. evet normal halimden bile belki daha ince haldeyim ama karnımda kocaman bir top var. ona göre çok hoş görünüyormuş:))) bana o kocaman karnın neler hissettirdiğini sordu, ağırlık, kramp, ağrı yapıyormu diye? ben son haftaya kadar hiç bir rahatsızlık duymamıştım ancak bu hafta gece yattığım yerlede ağrı başladı hafiften. ancak banada tüm aile şikayet etme kızı korkutma deyip durdukça... yani kim hiç bir rahatsızlık olmuyor dememe inanır, yokefendim normalden bile rahat desem mesela demi:)))) ama gerçektende şikayet edecek bir şey yok benim açımdan. işte o zaman anladım ve ona dedim ben bebek isterken hamilede kalmak istedim. hamileliği yaşamak istedim. bu karnı çok istedim bekledim o nedenle bu sırada olan şeyler bana zor gelmiyor. evet kanrımın böyle çıkmasını istedim, mideme baskı yapabileceğini bile bile, ama istedim. göbeğimin gerileceğini bile bile ama istedim diye anlatınca beni anladı... ben yaparkende bir aşk bebeği yapmak istemiştim. kocacışada söylemiştim. stres istemiyorum, mekanik hareketlerde istemiyorum diye. kocacışı istemeliyim, sonra o noktada ondan bir bebek istemeliyim ki o sırada bebek yapmalıyım ve o bebeği yapışımı her düşündüğümde yüzümde gizlidende olsa bir tebessüm uyanmalıydı. aynende öyle yaptım. tarihini her ne kadar dr da vermiş olsa, yumurtayı aman kaçırmayında dese, ben kendimi şartlandırmadım. o an o aşk olmasaydı bu bebekte olmazdı... bunu onada anlatınca onun da hoşuna gitti. beni anladı, onada bu bakış açısı keyif verdi, o keyifle bu zamanın daha keyfili geçeceğini oda hissetti... ben böyle yapınca bu süre boyunca olumsuzda sayılacak olaylar yaşansa, insan bir başka bakıyor olaya... bir başka keyifli geçiyor zaman. sonra işte dr da çok pozitif bir hamile oldunuz siz ki onca terslikte yaşanmışken diyor size... çünkü siz o bebeği isteyerek yapıyorsunuz, yapmadan istiyorsunuz ,onun getireceği herşeye hazır oluyorsunuz...

şimdi bizi bebek bezi kokuları, kusmuklar ve uykusuz geceler, ağlama sesleri bekliyor olabilir... olabilir diyorum çünkü belki bu kadar olumlu düşünce bebeğimide etkiler de çokkk huzurlu bir bebeklik, çocukluk geçirir ama yinede olabilecek herşeye hazırlıklı bekliyoruz. hazırlıklı bekliyoruz ama herşeyin çok güzel olması içinde dua ediyorum. önce bebeğimin sağlıkla doğması için, sağlıkla büyümesi için, mutlu olması için, huzurlu olması için... sonra diğer olumlu ve güzel dileklerimi sıralıyorum dualarımda....

sürpriz ikinci kahvaltı

dün akşam kardeşimi çağırdık. hadi gelin dedik, bakalım dedi. o sırada kocacış yattı hatta birde koltukta değil, yatağına gitti yattı ha birde pencere açtı uyumak için yani bizim buralara bahar iyice yer etti kendine:))))))) o uyudu kardeşim aradı abla işten yeni çıktım çok geç hadi yarın gelelim dedi, tamam ablam dedim, ama uyanınca arayında kahvaltıya ona göre bekleyelim dedim.

gece yarısı kocacış uyandı, bende uyanmaya çabalarken çocuklar geldi beni neden uyandırmadın paniğinde kıyamam:))) yok yok gelmediler dedim gülerek:) uyuduk...

sabah kalktık, mümkün olduğuncada geç kalktık, aslında ben sabaha karşı aç uyandım ama kalkmadım. kalkıncada epey oyalandık, kahvaltıyı hazırladık dayanamadım bizimkilerin telefonunu çaldırdım açan olmadı. oturduk sofraya tam bitirdik kardeşim aradı kahvaltı yaptınız mı diye? şimdi ama siz gelin ben ikinciyi sizinle yaparım dedim. aslında gelmezler dedim ama hemencecik geldiler, onlara balkonda kahvaltı hazırladık, gelirken sosyete simiti getirmişler hepimiz biraz biraz onlara eşlik edip ikinci kez kahvaltı yaptık:))))))

aslında benim sabah boğazım ağrıyordu, o keyfimin kaçtığı gece çok terlemiş ve üstüm çok açılmıştı, biraz orada birazda iki gündür sokakta terleyerek keyfi kaçırdım sanırım. bu gün kimse beni dışarı çıkarmadı, kardeşim herkese tembih üstüne tembihledi, bunu salmayın diye:) salmayın, arabasız dolmuş otobüste gezmesin sarsılmasın ve araba kullanmasın diye diye:)))

kahvaltılar sonrasında çay kahve keyfi yaptık balkonda, karşıdaki okuldada 23 nisan provaları vardı o sırada bol bol da müzik dinledik sohpete eşlik:)))))))))

çocuklar gitti, annemler işe daldı, biz kocacışla tvbaşı yaptık. sonra kocacış star trek serisinin son filmine başlayınca bende odaya geçtim, dün aldığımız süslerle ve evdekilerle yapılacaklarımın bir kısmını yaptım. kapı süsü yapmadım. ama yatağı bitirdim. yatağın bir köşesine sakladığım gelinliğimin eteği tülü asıp üstüne çiçekler, kurdeler ve nazar boncukları astım. annemler takı yastığı diye bir şey hazırlamışlar dantelden, yok dedim o öyle olmaz onun içine janjanlı bir mavi astar koyup, kenarlarına mavi kurdeleler geçirip fiyonk yaptım ve minicik yastık dengesiz göründü gözüme bende onuda kurdele ile yatağa bağladım. aslında dahada süsledim ama benim gözüme daha bir hoş göründü ne garip:;)))) düz bir nevresim için ütü ile yapışan çıkartma almıştım onları baskılayıp kaldırdık. bana göre çok iş yaptım geldim yine oturdum kocacış dedi hadi sen bir yürü hazır alışmışken ehh iyi dedim. ama sitede dedi:!) sitenin marketine kadar gidip ekmek falan aldık. gelince uzandım.

uzandım ama oğluşum yine mideme doğru hareket edince midem ekşimeye, yanmaya başladı. uzun oturdum bende, bu oturuyorum ama ayaklarımı kocaman uzatıyorum. uzattım oğluşum yine kendini oradan oraya atmaya başladı karnımda, onu seyrettim, onu okşadım:))) yemeği bu gecede kocacış ve annem hazır etti ben bu keyfi yaparken:) annemler eve gidince bakalım nasıl ve ne kadar yapacam:)

sırt ve belimde ilk kez ağrı hissettiğim oldu bu günlerde, galiba yorgunlukta etkili:))) vee el bileklerimde ağrı var, gece uykumda bile hissedilecek kadar ağrı var, sanırım magnezyum içmeliyim artık:)))

veee bu işleri yaparken aklımda lale ablanın isteği vardı. bunların fotoğraflarını istemiş fotoğraflamak kolayda bilgisayardaki aktarım programını kocacış silmiş yine, son geldiğinde oğlu yüklemişti kocacış yine silmiş ne derdi var bu programla anlamadım ki? neyse illaki bu işi çözecem ve yayınlayacam oğluşumu paylaşırmıyım bilmem de, yatağını, yastığını, sepetini yayınlarım artık:))) ve bunları düşünürken her zamanki gibi bebek bekleyen, bebek isteyen herkes için ayrı ayrı dua ettim, hatta lale abla sana torun için dua ettim. ve illaki de bebeğime sağ salim sağlıkla kavuşmak için dua ettim. allah banada tüm isteyenlerede nasip etsin ve benim için iyi dileklerini bırakan, bizi merak eden sizlere allah kendi bebeğinizden yada torunlarınızdan çok daha güzellerini göstersin...

bu arada gece yarısını geçti saat, kırsalda serin bir evde oturan ben pencereyi açtım, hamilelikte yangınlardamıyım, yoksa gerçekten ciddi ciddi ısındık mı? dün askılı ile gezen vardı da, hatta bende bunlar aslen izmirli değildir dediydim:)))

YOK ARTIK DEDİRTİYORMUŞUM

DÜN DE SOKAKTAYDIM BU GÜNDE:)))
EE MALUM PERŞEMBEDE EVDE DEĞİLDİM:))))
PERŞEMBE İÇİN KİMSE BİR ŞEY DİYEMEDİ TABİİ, ANCAK DÜN BENİ SOKAKTA GÖREN KARDEŞİM KENDİNİ YOLUN ORTASINA ATTI, SENİN NE İŞİN VA DIŞARIDA DEMEK İÇİN KELİMELER KARIŞTI DİLİ DOLANDI RESMEN, ÖNCE AĞZIN BURNUNDA DEDİ ANNEMLE GÜLDÜK:)) ANLADIK KARNIN BURNUNDA DEMEK İSTİYOR. ABLA LÜTFEN HEMEN EVE GİT HAVA ÇOK SICAK BİR ŞEY OLACAK KORKUYORUM DİYORUM HİÇÇÇ TAKMIYORSUN KİMSEYİ DEDİ. GÜLDÜM, EKMEK ALDIM, ANNEMLERİN GÖZLÜKLERİNİ ALDIK GÖZLÜKÇÜDEN, BİZDE DAYIMIN HANIMI VARMIŞ DİYE SİMİT ALDIK, BAŞKA NELER YAPTIK BİLMİYORUM EVE DÖNDÜK, YENGEME SEN ÇAYI KOY DEMİŞTİK, EVE GİRİNCE ÇAY HAZIRDI, ODA GELİRKEN BİR ŞEYLER ALMIŞ BİZDE SİMİT ALMIŞTIK OHHH BİRDE BALKONA KURDUK TEZGAHI:))))) ÇAYLAR, BÖREKLER, KURABİYELER, SİMİTLER DERKEN, ÜSTÜNEDE KAHVEMİZİ İÇTİK. ANCAK SONRA GELDE AKŞAMA YEMEK YE, KOCACIŞA AYIP OLMASIN DİYE SOFRAYA OTURDUK, EE BİR ŞEYLERDE YEDİK... VEEE BEN SABAHI SABAH ETTİM RESMEN, GECE SOĞUK TERLER DÖKTÜM MİDEMDEN GELEN ATEŞLER BİR YANDAN DIŞARIDAN BASAN ATEŞ DİĞER YANDAN. KOCACIŞTA DURMADAN ÜSTÜMÜ ÖRTÜYOR:(((((( IYYY O KADAR SIKIŞMA, SANCIDA YAPTI KÖTÜ BİR GECE GEÇİRDİM. SABAH KALKTIM AYILIRIM DERKEN,İ KOCACIŞ HADİ KEMERALTINDA İŞLERİNİ HALLET NE DERSİN DEDİ? EHH DEDİM. ANNEMDE HAZIRLANDI ÖĞLENDEN ÖNCE EVDEN ÇIKTIK. KEMERALTI HAREKETLENMEDEN, BENDE AĞIR AĞIR YÜRÜYEREK DOLANDIK, ÖNCE DÜĞME, FERMUAR NEYİN KALMIŞ EKSİK ONLARI TAMAMLADIK. SONRA BEBEĞE BAŞLIK BAKTIK ÇOK GÜLDÜK, NE KOMİK ŞEYLER YAPMIŞLAR HOLİGAN ŞAPKASI GİBİ OLANLAR BİLE VAR:))) ORADAN BEBEK SÜSLERİ SATAN YERLERİ GEZDİK, EN BÜYÜK ŞOKU ANNEM YAŞADI YOK ARTIK DİYE DİYE... SONRA MEVLÜT İÇİN ŞEKER YADA LAVANTA KARAR VERMEDİM AMA ŞEKLİNİ SEÇTİM, ONLARI KOYACAK BİR SEPET, HASTANE İÇİN ÇİKOLATA, KAPI İÇİN SÜS SEÇTİM. HASTANEYE SÜS GÖTÜRMEMEYE KARAR VERDİM. ASLINDA HEPSİNİ ÇOK BEĞENSEMDE ÇOK ABARTILI BİR ŞEYLER YAPMAYAYIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM AMA... BANA SEPET ALMAK BİLE ABARTILI GELDİ AMA? SONRA BİRAZ TÜL, TÜL ÜSTÜ SÜSÜLERİ, NAZAR BONCUKLARI ALDIK ONLARLA EVDEKİ YATAĞINI SÜSLEMEYİ DÜŞÜNDÜK... SONRASINDA BİRER DAHA DOLANDIK, FİNCANDA KAHVEMİZİ İÇTİK, ALINACAK BİR KAÇ ŞEYİN YANINDA KAHVEMİZİ ALDIK DÖNDÜK. ZATEN HAVA O KADAR SICAKTIKİ, BEN BİR PENYE ELBİSE İLE ÇORAPLARI ÇOKTAN ATMIŞ HALDE DOLANDIĞIM HALDE, ÇOK SICAK GELDİ... SABAH EVDEN ÇIKMA KONUSUNDA ENDİŞELİYDİM GEÇİRDİĞİM GECEDEN SONRA, ANCAK YÜRÜMEK İYİ GELDİ SANIRIM MİDE SORUNLARIM HALOLSADA, YİNEDE YORGUNLUK VARDI. KASIKLARIM AĞRIMAK ÜZEREYDİ EVE GİRDİĞİMDE, HEMEN UZANDIM... ŞİMDİLİK SÜSLERİDE HAL ETTİĞİME GÖRE EV HAPSİNE GİRİYORUM SANIRIM.... KALAN SON 20 GÜNÜ EVDE MÜZİK DİNLEYEREK GEÇİRECEM GİBİ GÖRÜNMEKTE. ANNEMLER SON İŞLERİDE HALLEDİP YARIN YADA SONRAKİ GÜN EVLERİNE DÖNECEKLER SANIRIM. YİNE YARDIMA GELİR GİDER SANIRIM ANNEM AMA, ONLARDA EVDE BİZDE HAZIRLIKLARIMIZ YAPALIM BAHARLIK KIYAFETLERİMİZİ FALAN ALIP GELİRİZ BAHAR İÇİN DİYORLAR. BU ZAMANIDA BİZ OĞLUMLA BAŞABAŞA GEÇİRİRİZ GÖBEK BAĞIMIZ AYRILMADAN ÖNCEKİ SON GÜNLERİMİZDE... BİLİYORSUNUZ BU KONU HER NE KADAR BENİ HEYECANLADIRIYORDA OLSA, BİR YANDANDA YAŞADIĞIMIZ ŞU GÜNLERİN SONU GİBİ GÖRÜNÜYOR... NE GARİP... GÖBEĞİNDEN BANA BAĞLI OĞLUMLA ALLAH İZİN VERİRSE İLİŞKİMİZ FARKLI BİR BOYUTA TAŞINACAK BU GÜNLEİRN SONUNDA...

KEMERALTINA GİRERKEN BULDUĞUM SELİNDRELLA YI ÇIKIŞTA ALMAYI UNUTTUM YORGUNLUKTAN:((( HALA TREVENİAN A DEVAM EDİYORUM....

35-37

gittik-döndük

kontrollerimizi olduk, oğluşumu esnerken gördük, dr amcası fotoğrafladı, eli yüzünde vesikalıkta çekti. hem çekti hemde bunu scanerdan geçireceksin bak diye verdi bana. en son tam kontrol biterken geçen sefer iki ayağını birbirine çatmış poz vermişti, bu sefer tek ayağının tabanını uzattı ultrasona ve hemen o an da ölümsüzleştirildi dr umuz tarafından. çok güldük, geçen sefer bu bebek olmuş derken bu sefer adam olmuş dedi dr umuz tamda beklediğim gibi:)))) oğluşum bu gün itibari ile min.3350gr olmuş, aslında daha tontondu ama dr umuz küçültmeye çalıştıda çalıştı ancak bu kadar oldu dedi. veee vajinal doğumu şartları değerlendirince çok hırpalanırsın buldu. yaşım, tansiyonum, şekerim ve bebeğin boyu, kilosu hepsi bir araya gelince hiç çatı ölçmeye gerek yok dedi. mayısın ilk günlerinde alalım dedi. 29 nisanda hala bir gece ansızın gelebilirim şarkısı çalmamışsa bizim hayatımızda, biz o gün dr da olacaz ve planların üzerinden geçecez son kez. hastane kararımız bu gün bir sarsıntı geçirdi, belki değişecek. önümüzdeki hafta kocacış netleştirir sanırım. bu gün verilen sezeryan kararı konusunda aslında içim oldukça rahat çünkü dr um vajinal doğum yanlısı aslında, bu güne kadar da hep bundan yana konuşmuştu ama bu gün kafası karıştı, fikri değişti... ama ekledi lütfen sen yinede yaşını kimselere söyleme nazar değmesin ben bile hep unutuyorum dedi:)) oğluşum yaklaşık 3,5kg olurken, ben toplamda 7,5 kg almışım.

oğluşum bu gün bize el salladı, güldü, hatta esnedi:))) ağzını kocaman açınca hepimiz güldük bol bol ağzını açınca dediğim esnedi oğlum. tombul yüzüze, yumuk yumuk gözlerine bayıldık, gülünce sanki dişleri varmış gibi damakları görünüyordu, aha dedim burası da bana benzemiyor benim gülünce bile dişlerim görünmez dikey darlık var, ama oğluşumun hem damakları görülüyordu, hemde bence çok hoş dudakları vardı, şöyle dolgun dolgun, benim ancak hamilelikte yaklaşabildiğim ama sahip olamadığım dolgunlukta:))) oğluşum çok yakışıklı görülüyordu, oğluşum çok sevimli görülüyordu... babası, dr u ve ben bakmaya doyamadık. tabii bu arada dr amcası onun beyin dokusuna, böbreklerine, kalbine, aortuna, kemik yapısına ve yine ciğerlerine baktı. bize güzel şeyler söyledi ama biz pek anlamadık görüntülerden bir şey.

şimdi bunlardan bahsedipte başka bir konuya geçemeyecek kadar bu anlattıklarımın içinde yaşıyorum. evdeyim, elimde ultrason görüntüleri, beynim, ruhum bebeğimle...

yeni gelişmelere kadar...

düzenleme: tamam msn adresimi verdiklerim yakında göbekli halimide görebilirler:))) ve ultrason resimlerini bilgisayar ortamına daha taşımadım, olunca söz ...

YÖNETİM KOCACIŞA GEÇTİ

kocacış yönetimi ele aldı:)))

bu güne kadar neredeyse hiç bir şeyime karışmayan kocacış inanılmaz despot oldu ya...

artık benim karnım burnumda olduğumun farkına varma zamanım gelmiş ama bende bu yönde bir hareket görememiş yönetimi ele almış. bundan sonra öyle ortalıklarda dolaşmak falan yok, yürüyüş gerekirse sitenin temiz havasında ve sakinliğinde yapılabilirmiş:)) onun dışında bir yere gitmek istersem o bırakacakmış ama çarşı pazar ııı-ıııhh dedi:))) laf aramızda hoşuma gitti, yani böyle emir almak değil de hani ne bileyim düşünülmek, endişe edilmek hani bir yandan bir yerlerimi okşadı... yoook öyle sürekli falan olsa çekemem, özgürlüğüm neyim, ben özgürüm demeden benimdir, müdahale falan ettirmemde, böyle zamanlarda, eşini bebeğini düşünen bir baba olması hoş geldi sadece. gerçi ben onu kandırır doğumdan önce bir kemeraltı neyin yaptırırım:)))))

şimdilik genel sağlık durumumu korumak adına da, evde yan-gel-yat durumundayım, yarın akşam üzeri eski iş yerime uğrayacağım. haaa ben size demedim demi, iş yerini mahkemeye vermiştim ya, ha işte o mahkemeyi ben kazandım. iş yerim hem tazminat ödeyecek hem işe iade verdi hakim. iş yerim işe almayacakmış ama onuda başka bir tazminata çevirmek için dilekçe vermeye gidecem hazır müdürde yurtdışındayken gidip vereyim dilekçemi, bir kaç arkadaşıda görürüm belki...

çarşamba güzellik salonuna gidecem.

perşembe dr a gidecem

yani kocacış yönetimi aldı ama:)))))))))))

yani benimde boşu boşuna hoşuma gitmedi değil, program dolu:)))))))))

bebeğim hala sol göğsümün hemen altında, ya mideme giden yemeklerin kokusunu alıyor yada kesin süt kokusu alıyor:)))))) hatta o kadarki resmen göğsümün altına giriyor. hani gögüs diyorsam kibarlıktan siz anladınız bebeğin doğunca emeceği yerin altında duruyor. öte yandan göbeğim kaynamakta olan tencere kapağı gibi hareket ediyor.

geceleri beni uykumdan uyandırıp hadi banyoya git diyen kocacış artık sinir oluyor. bir kere çiş için beni uyandırmak zorunda olmaktan, sonra o sırada bebeğin hareketlerini sorup, bilmiyorum uyuyordum dememden. bir sürü hamile ah, of derken bu deliksiz uyuyor banyoya bile uyandırmasak gitmeyecek, o kadar uyuyorki bebek hareketlerini fark etmiyor diyerek beni şikayet ediyor. sonrada hamilelikten bu kadar memnun kimse varmı bilmiyorum, hiç şikayet etmiyor yavrum diyor. veee bende bu gün memenuniyetimin bebeğimin şu an sadece bana ait olmasından kaynaklandığını, oysa doğarsa onlarla paylaşmak zorunda kalacağımı söyledim:))))) kocacış çok güldü:)))) hala oğlumu paylaşmaya hazır değilim. onu içimde tutmak mümkün olsa hep orada tutardım, hep kendime...

oğluşumda babası gibi koskocaman oluyor...

benim gibi minik bir kadına sığmaz oluyor...

ben bu koskacam iki adamla ne yapacam bilmiyorum:))))))))))) olsun ama babasının oğlu olsun, bence hiç bir mahsuru yok. gerçi annem ler bana benzesin, dayısına benzesin, babama benzesin istiyor. bana çoook komik geliyor:)))))) ben siparişimi vermiştim hamile kalmadan çoook önce, ancak şimdilik en önemlisi sağlıklı olması, sağlıklı, mutlu huzurlu olması... ömürlü olup mutlu olması. ben karnımdayken hep mutlu olduğunu düşündüm, çünkü benim gibi ketum bir kadını mutlu edecek mutluluğu bulaştırdığını düşünüyorum. onun mutluluğu bana bulaşmıştır. yoksa bende nerde bu kadar mutluluk... veee ten rengide beyaz değildir diyorum. çünkü ben daha öncede dedim hiç bu kadar esmer bir kış geçirmemiştim:))))

perşembe akşamına kadar programı anlattım. ben en çok tansiyon ve şekere dikkat ederek planıma uymaya çalışırım. olağan üstü bir şey olmazsa size perşembe akşamı dr dan çıkan programı bildiririm?

ee evde olunca aksiyon yaratmak mümkün olmuyor, heleki herkes aksiyondna uzak durayım diye uğraşırken de bebekten başka yazacak bri şey yok. ben durmdan göbeğimi açıp onu seyrediyorum... tv seyrediyorum, müzik konusunda ihmalkar davrandığımı söyleyebilirim...

içeride dışarıda durum budur...

aslında ben böyle göbeğimi açıp seyrettikçe çekilen foroğraflarımda göbeği açık halde, annemlere göre eli yüzü düzgün bir hamile foroğrafım yok, hep çıplak:)))) olmadı burayada yakışır artık bir göbek fotoğrafı demi:))))))))))))

şimdilik iyiyim...

tansiyon, şeker sıvı gıda sayesinde ayar gitmekte şükürki:)))

dr randevusunu öne almadık, hala önceki prosedür işliyor. o geceki olay benim kulağıma yine bir küpe oldu şimidilik dikkatli gidiyorum diyecem ama öyle değil:))) nasıl diyeceksiniz?

şöyleki

öncelikle annem o geceden sonra acil valiz yapmaya kalkıştı bana kalsa hala yapmazdım sanırım. ben hep son dakikacıyım:))) hele hamilelikte hiç bir şeye özenmeyeceğim, acele etmeyeceğim, vakitsiz yapmayacağım derken, annemin dediği gibi ameliyat önlüğü ile yatardın saatlerce, bebekte gerçekten çarşafla diye söylendi:))) neyse valizi yaparken bir yandan evde yerleşmesi gerekenleri ben, temizliği annem yapmaya başladık. ben kuyruğu doğrultunca doğum sonrası gerekecekleride ayar etmeye karar verdim. babanem sarmaları sardı, annem ütüleri yaptı derken ben eşyalarımı kolilediğim yerden kullandığımdan fazla çaydanlık, servis tabağı neyin çıkarmaya kaşkışınca, hem belki yazlıklar arasından bir terlikte bulur valize onu koyarım diye düşünürken. koliyi annem açtı içincekileri ben yerleştirdiğim için kolinin dibincen çıkacakları çıkarmak için boş LPG tüpün üstüne çıktım. az sonra odasından çıkıp beni orada öyle görünce!!! adama resmen kal geldi, önce ağzı açık kaldı, sonra yok artık dedi, yuh artık dedi, sonra ben bunun fotoğrafını çekip yayınlayacam 40 yaşında doğuma haftalar kala kadın fotoğrafı diye dedi. ben o halde kahkalar içinde kaldım. annem haklısın oğlum ne diyeyim ben buna dedi. kocacış bunun durumundaki kadınlar ah, off ile yerlerinden kalkamıyorken, hiç bir şey yapmıyorken, bunun haline bakın ya... hey allahım oldu adam. olay belki çok büyük görünüyor ama o kadarda değildi. birde dr umuzun geçen kontrolde dediği gibi bunları yapabilmemi aldığım kiloya borçluyum. yani kendime hiç kilo almadım. sadece bebek ve gerekleri kadar kilo almış olmama bağlı. aman hamileler, hamile kalacaklar kilonuza mümkün olduğunca dikkat edin, dikkat edin ki siz rahat edin. gerçekten denildiği kadar alınınca normal hareketleriniz çok az kısıtlanıyor. hani kısıtlanmıyor desem koca bir yalan olur. o kadar karınla yere eğilip ayak parmaklarınıza dokunamıyorsunuz bunu bilin ama, tüp tepelerine falan çıkabiliyorsunuz:)))) bu fotoğraf ta sonra oğluşa gösterilemk üzere saklanıyor... oysa benim tüm çevrem 100 kilo falan alır, doğru dürüst hareket edemez diye düşünüyormuş itiraflar gün geçtikçe geliyor:))) herkes doğuma bir duba olarak giderim, hatta gidebilirmiyim diye düşünürmüş meğersem:)) bu halim herkeslere sürpriz oldu:)) vee yılbaşı gecesi hamileliğimi belli etmediğim düşünülürse şimdi inanılmaz kocaman bir karına sahibim:)) beni bir süre göremeyenlerde şaşkın.
veee sonuç olarak bu akşam itibari ile evde kirli sepeti boş, ütütlenecekler bölümü boş, silinecek cam, çerçeve, kapı kalmadı, her yer silindi, çamaşır suyu ile hijyene kavuştu, bebeşin karyolası kuruldu, cicileri yıkandı ütülendi, dolabına yerleşti, toz moz kalmadı. haaa bu ne kadar dayanır tabiiki dayanmaz ama idare etemek zorunda benim bundan sonr agünlükişler dışında bir şeyler yapmaya niyetim hiççç yok... planlanan bir iki şey olsada, ben genelde müzik dinlemek, kitap okumak, belki biraz oda hafif kesinlikle hafifi dolaşmakla zaman eçirmek niyetindeyim... yaşamımı hafifiletecem:)))))) ha birde doğumdan önce kuaför işim var. doğum tarihi belli olsun öyel hal edeyim dedikçe, kontrole gidip dönemden doğuma girenlerin hikayesini duyar oldum:(
ha birde doğumdan önce kayınvalideme gitmek niyetindeyim. neredeyse her gün ona uürayan kocacış hamile olduğumu söylememiş, doğsun alıp götürürüm dedi:(( bence kötü bir fikir hiç bir anne bunu hak edemez dedim. sen söylemezsen ben gider haber veririm dedim. bakalım.
kramplarım pek yok ama yinede mağnezyum içiyorum iş yaparken ani bir kramp girmesin diye tedbir amaçlı.
oğluşum büyüdükçe hareketleride kuvvetleniyor:))) kocaman kocaman tekmeler atıyor.
onun hareketlerini anlatacak kelimeleri bulmak, o keyfi o hazzı anlatmak mümkün değil.
sanki oğluşumla bir dünya turuna çıktık. her bir durak inanılmaz keyifli, yeni bir macera, ama beni yeni bir maceranın beklediğini bilerek yola devam etsemde bıraktığım her durakta, yaşanan güzelliklerinde tadı damağımda ayrılıyorum o duraktan:))) ama beni bekleyen yeni durakların heyecanıda içimde, beni bekleyen bilmediğim yerlerin heyecanı, merakı içimde yola devam ediyorum. yaşananlardan sarhoş, yaşanacakları meraklı... içimdeki tekmeleri bu kadar sevebileceğimi hiçç düşünmezdim. bir yolculuktan bu kadar keyif alabileceğimi bilmezdim. çokkk uzun yıllardır yaşamadığımi hatta hissetmediğim mutluluğu yaşatıyor bana. nazar değmesinden korkuyorum bazen, bazen bu mutluluğun elimden alınmasından korktuğumdan mutluyum demek istemiyorum. sonraysa bunu bana yaşatan oğluşuma haksızlık olarak geliyor bu. beni ne kadar öutlu ettiğini bilmeli, yaşattığı bu mutluluk burada bir yerde olmalı, o bir gün burada okumalı, hatta ona okuyacağım ilk masla bunlar olmalı, onu nekadar sevdiğimiz, onu ne kadar istediğimiz olmalı...
zaman zaman kocacışın söylediklerine babanem şaşırıyor. kocacış gibi duygularından bahsetmeyen, pek duygusal olmayan biri için söyledikleri heyecanı karşısında şaşkınlığı... evliliğimiz süresince bizi elbette öpüşürken falan görmüşlerdir ancak öyel romantik sahnelere hiçç tanık olmamışlar ki, bizde uzun sürelerle kalırlar bilirsiniz. yinede en ilginç anlar sanırım kocacışın oğlunu sevdiğini, istediğini, özlediğini söylediği o duygusal anlar:)) benim deyimimle koskocaman koca, oğluşunun karşısında bir çocuk duygusallığında:))))))))
evet bebiğim biz seni bekliyoruz hepimiz...
dayısı heyecanlı, anneannesi merakla, büyük ninesi umutla bekliyor
veee tabiiki
biz, kocaman yatağımızın dolacağı günleri bekliyoruz. sepetinide yatağa alıp yatacakmışız, babasının hayali, onun meme emiş sesini taklit edip, o sesle uyumanın keyfini, onu seyretmenin özlemini neredeyse her gece uykusunun arasında uyanıp anlatıyor, sayıklar gibi:))))

KORKUTMAK DEĞİL...

şimdi korkutmak gibi olmasında...

her an buradan kopabilirim.

bir an gelmeyebilirim.

şimdi ne oldu demeyin. size bağırsaklarım bozuldu demiştim ya, dün akşam üzeride mide eklendi. dün evden çıktım hiç iştahım yok ama çorba içtim çıkmadan. uğrayacaklarıma başladım. bebişin dikişleri için uğradım. oradan sağlık ocağına, oradan eczaneye ki yüküm çok ağırlaştı. tam eczaneden çıktım arkadaşım telefonda aha dedim işimi hal edeyim sana uğrarım. önce kardeşime uğradım ki, oradan ekmek alacaktım kardeşimdeyken bir dolu inanılır gibi değil, hani dışarıda olsam kafam delinecek cinsten. kardeşimin iş yerinde oturdum bitmesini bekledim. neyse hava rahatladı ekmeğimi alıp, yola döküldüm arkadaşıma yürümeye karar verdim ama kardeşim abla yapma, ya oraya kadar yürüme, yada bir şeylere bin dedi, ama ben dinledim mi? hayır ne olacak ki şu kadarcık yol dedim, veee iş öyle değilmiş, vardığımda artık kasıklarım ağrıyordu, terliydim hatta perişandım. yağmurun sonrasının ufunetide havada, bende bu durumda son hallerde malum. oturduk, baş sağlığı, iş konuşması derken ikram edilen ne kadar kek, kurabiye, poğaça varsa yaladım yuttum. ama benim sesimi beğenmeyen kocacış beni almaya geldi. aslında sesimin ona garip gelmeside bana garip geldi ne kadarcık yol yürümüştüm ki, neden sesim garip gelsindi ki, ama bir yandanda karnımda ağrı falanda var gibiydi. gibiydi ama biz bebeğin bibereno, burun temzileyici, tırnak makası vs.. alışverişini yaptık. gögüs petini aldık. kolanyayı kilo ile aldık, bir şeyler daha aldık, hatta alışveriş yaptığım kitapçıya uğradık sindrellayı sorduk. kalmamış, başka yere uğrayamadık, eve döndük. benim hala ağrılarım var. bir duş aldım, mağnezyumumu içtim, uzandım. yok midem ekşidi kalktım. oturdum ağrı arttı, gittikçe midem ağrımaya çok ağrımaya başladı, sırtıma vurmaya başladı, nefes alamamaya başladım. son olarak öğürtü başladı... ev halkı korktu. kocacış dr u aradı. bulamayınca evden hava almaya çıktık. ben yürüyemiyorum bile. bir yandan öğürtü var, bir yandan ağrı... biraz dolandık derken dr ulaştık. hemen ishal varmı dedi, dün vardı dedim. ağrı, şişlik hissi derken adam resmen medyum sanki ben anlatmadan olanları o bana soruyor... şaka gibi. tansiyonumu sordu, o gün sağlık ocağında ölçtürmüştüm 13,5/7 yi beğenmedi, bir haftadır geceleri şekerimde yüksek çıkıyordu. ateş olursa bana ulaşın hemen bir hastaneye yatıralım dedi. ama ayın 15 ni bekleme daha erken gelin bana dedi... bu arada sadece sıvı gıda dedi, gerekirse vitamini arttırırız. ama sıvı besleneceksin dedi... vee hemen bebeğin hareketlerini sordu... allaha şükür bebeğim hareket ediyor.

son gelişme budur. bu gün randevumu almadım. ama dr a gidince, yada her an, oğluşum sürpriz yapabilir, beklenmedik bir şey olabilir. olacak demiyorum ama olabilir. dolayısıyla sizlere yada kimselere haber vermeden ansızın bir sürpriz bana yapılabilir. ha bu olana kadar ben mümkün olduğunca olayları buraya yazarım...

karnım tıpkı bir su yatağı gibi, farklı olarak bunda baskı içeriden bebekten geliyor ama dalgalanma aynı farklı farklı yerlerde oluyor... sağ tarafta bir tekme, solda bir şişlik veee hamile karnı her daim ,düzenli bir top şeklinde değil son zamanlarda yamru yumru hallerde... veee bazen oğluşumun çitf kale maç yaptığını düşünüyorum içeride:))))))))) artık kafası nerede, ayakları nerede karar veremiyorum ve bir orada bir burada gibi:)))) hareketleri beni gittikçe daha çok mutlu ediyor...

vee onu kucağıma alacağım gün de, belkide bu yaşananlarla gün be gün yaklaşıyor. evet onu kucağıma almak istiyorum. kokusunu içime çekmek istiyorum. ellerine dokunmak istiyorum. ama bir yandanda bu yaşadığımız şeklin bitmesine üzülüyorum biliyormusunuz? kimse pek anlamıyor ama gerçekten ben bu yaşam şeklini çoook sevdim. biteceğini bilsemde çok sevdim. elbette ona kavuşmak için bu yaşananlar ama ben yinede ne kadar içime sindire sindire yaşamaya çalışmış olsamda sindiremediğimi düşünüyorum. daha fazlasını hep daha fazlasını istiyorum. bu halden inanılmaz mutlu olsamda, bebişimin eşyalarındaki sabun kokusunda onun kokusunuda aramıyor değilim. en çok da babası beni duygulandırıyor rüyalarıma giriyorsun oğlum diyor ona, rüyalarıma giriyorsun gel artık, gelde ayağını gıdıklayayım senin, gelde popandan öpeyim seni diyor, karnımda onu öpmeye çalışırken... eşyalarına bakıyor bunlar cicilerin, bunlar sporların, bunlar pijamaların diyor oğluna:))))))))))

HAFTA BAŞLADI, AKLIMDAKİLER...

önceki yazımda dediğim gibi, pazar günü kahvaltıya misafirlerİmiz vardı, her ne kadar inanılmaz geç gelseler de, kahvaltı resmen brunch öteside olsa da. kardeşim bir gece önce titanların savaşına gitmiş hem de son seansa, çıkışta acıkmış vs... geç yatınca geç kalkmış... neyse kocacış yazısını bitirdi onları beklerken. keyifli bir kahvaltı yaptık. sucuklu yumurta sofranın ortasında yerini aldı, browny yanda destek olarak:))) herkes bir dahakine bebekle diye dilekte bulundu, uzn süredir 6 mız bir arada olmamıştık. hep bir eksik oluyordu, biri ya seyahette, ya işte falan derken iyi oldu. kahvaltı sonrası karyola kuruldu, bebeğin yıkanacaklarını teyzesi ayırdı. teyzesi aslında yengesi, yani kardeşimin eşi, ancak benim kız kardeşim olmadığından, onunda ablasının çocuğu olamadığından ve artık bildiğiniz gibi rahatsız olduğundan hem ona teyze keyfi yaşatmak için, hem bebeş teyzesiz kalmasın diye teyzesi, kardeşimin eşi:)) neyse o renklileri beyazları ayırdı, sepetinin süslerini, örtülerini çözdü falan, onları makineye attık, bizde balkona çıkıp, destek kuvvet browny ve kahve keyfi yaptık. sonra evi toplayıp annemle babaneyi bırakıp biz kulube gittik, bizim evin yakınında 20 dönüm araziye kurulmuş, yeşilller içinde tenis kulup var oraya gittik, çay keyfi yaptık. oradan ayrıldık biz markete uğrayıp eve geldik. benim ayaklar şişmiş... ben uzattım dinlendim.

gece yatakta şibumi nin inci sokağına başladım. ben o yazarı trevenian ile tanımış ve çok sevmiştim. onunla mağraları gezmiştim... ancak epeydirde hiç bir kitabını okumamıştım. kocacışın okunacakları arasında onu buldum. gerçi koloni de vardı okunacaklar arasında ama ben bunu aldım elime. ama bu gün lale ablanın yazısını okuyunca sindirella hemen alınacaklar, acil okunacaklara girdi. ancak akşam okumadan pek keyif alamadım. öncelikle içim bulanmaya başladı. sonra bir ter başladı, okumaya ara verip yattım, yattım ama defalarca kalktım. en son sabah kalktığımda bağırsaklarım bozulmuş:(( akşam pisboğazlık yapıp yediğim ayçekirdekleri sanırım bozukmuş, çünkü annem ve beni rahatsız etti, babanemle kocacış yememişti onlarda bir şey yok:( sancısı bir yana o sancı sırasında oğluşum bir büzüldü, benim yine aklım oynadı. öğleden sonraya kadar banyo ile sıkı ilişkiler içerisinde aradada sancı içerisinde, bebişten dolayıda korkudan çıldırmış haldeydim. sürekli uzandım. annem temizliğe başladı. perdeleri yıkadı, camları sildi. cumartesi ev ilaçlandığından illaki temizlik yapılacaktı, bari dipten gireyim dedi. doğum bu, günü belli değil. gerekeni tekrarlarım nasılsa, 1 aydan az kaldı diye kalkıştı. akşam üzeride bebeşimin kuruyanlarını o ütüledi, çığlık çığlığa:))) her bir parçayı severken:)))) sonra birlikte yerleştirdik.

yarın annem temizliğe devam eder, kapılar, koltuk kılıflarının yıkanması, doğumda kullanılacak örtülerin, yatak takımlarının yıkanıp ütülenmesi falan planları arasında sanırım. ben de çarşı yapacam, sağlık ocağında yazılacak ilaçlarım var, babanemde ekledi yazılacaklarını, göbişimin kremi bitti, bebişime alınacak bir kaç şey var ve kitap almayı planlıyorum.

şimidilik sancım yok, oğluşum sağ tarafta yerine sığmaz halde, karnımda hareketlilik devam ediyor, o hareketliliği dün gören kardeşim ve eşi bakamadı bile. onlara korkmayın ısırmaz dedim:))) kardeşim aman abla oradan çıktısında istediği kadar ısırsın, ama o orada öyle hareket ettikçe ben bir garip oluyorum, anlatamıyorum, sanki o orada rahatsız, sanki dokunsam canı acıyacak, aklım almıyor böyle bağımsız bir canlının orada öyle kapalı ve suyun içinde özelliklede senin karnında olmasını diyerek bizi güldürdü. güldürdü ama aslında bu mucizeye bakışında haklı, başka bir ortamda onun ne kadar rahat olduğunu bilmiyoruz değilmi? karnımdaki hareketlilik epey uzaktan izleniyor artık. veee ayağımı çamaşırımı giymek için bile kaldırmakta zorlanıyorum karnıma çekemiyorum karnım o kadar büyüdü, ha çözüm bulunuyormu elbette çamaşırsız gezilmiyor tabiiki, ama yere düşeni almak zor olduğu gibi, mutfakta lavaboyu kullanmakta zorlaştı çok uzaklaştı lavabo:)))) sandaliyede dik oturursam karnım bacaklarıma değmeye başladı, bende iyice arkaya yaslanıyorum. dedim ya çözümsüz değil, kötü değil ama her an yapılan bir sürü şey değişiyor... nihayet bu haftalarda hareketlerim hamileye benzedi;:)) artık tutunup kalkıyorum koltuktan, sandaliyeden sorun yok ama. geçen akşam eğer 7 aylık doğum yapmak zorunda kalsa idim bunları yaşayamazdım ne kötü diye düşündüm. oğluşum büyüdüğünde hareketleride değişti, artık büyüdüğünü hissetmekte mümkün oldu. hareketleri karnımın şeklini değiştiriyor. nereye gittiğini hissedebiliyorum.ve hissedilenler onunla büyümesiyle artıyor. karnıma ellerimi koyup okşar gibi dolaştırınca nerede olduğunu hissedebiliyorum mesela sağ tarafımda, aşağıda yada mideme çıkmış hemen hissediliyor. böylecede yıllardır anlamadığım hamileler neden ellerini hep karınlarında dolaştırırların yanıtını buldum galiba. en azından bende dolaştırıyorum ve ben hareketlerini daha çok hissetmek için yapıyorum bunu, ona dokunamıyorda olsam. seyirme yada titreme kaldıki o da beni sinir ederdi. oysa şimdi ondan kat kat fazla, resmen karnımın bir yanı inerken bir yanı dışarı çıkıyor ama seyirmeye sinir olan ben bundan inanılmaz büyük bir keyif alıyorum. kocacış hala ee anne olmak kolay değil dedikçe, ben aslında hiçde zor değil ve daha önemlisi çoook keyifli diyorum ve ne yazıkki pek çok anneyi sinir ediyorum. en başta kendi annemi. onun 40 yıldır söylediklerinin tersini söylüyorum çünkü. o hep 9 ay karnında taşıda derdi, o zaman görürüm seni derdi, o zaman anlarsın derdi. o bunlarla sıkıntıları kastediyordu. oysa ben yaşadığım bu süreçte sadece keyif yaşadım. ve kötüsü bebeğim için endişelendiğim anlardı.... bebişimin artık ışığa duyarlı olduğunuda biliyorum. nasıl mı, pazar günü güneşe oturduğumda çıldırdı. gece kalkıp pc başına geçince çıldırıyor:))))

a bu arada söylemeyi unuttum, dün markette babası oğluşuna bebek aldı:))))

bizim aldığımız ilk oyuncağı bu ve bir bebek alışveriş yaptığımız bir yer basit bir çıngırak vermişti. market kasasına geldiğimizde kasanın yanında bırakılmış barkodu olmayan minik, çıplak, ama pembe beyaz çizgili şapkası kaşkolu olan bir bebek duruyor. kocacış gördü bana gösterdi. bende aha bizimkinin ultrason görüntüsünün oyuncağı gibi deyince, kocacış hemen gidip barkodlusunu aldı:))) aman dur bizimki kız değil nedn nbebek alıyoruz ki desemde ben beğendim ve oğluma bir bebek alamam mı dedi? aman dedim ben ne karışırım sizin ilişkinize... gelince kurulmuş yapağının içine koyduk. babası ona oğluşumun kızı o diyor:))))))))))

yarın çamaşır ve ütü işi biterse valiz hazırlayacaz. sonra alınacaklardan atlananların listesi yapılacak çünkü içlerinden bir kaçı özellikle önemli. veee doğum sonrası yapılacak mevlüt için planlamayı şimdiden yap dedi babanem. o sırada bebeğe o kadar vakit ayıracaksın ve uykusuz yorgun olacaksın ki, aklın karışık, hatta gergin olabilirsin. sen planını şimdiden yap diyor. o nedenle çağrılacaklar listesi, ikram listesi, o sırada alınacaklar, söylenecekler, ayarlanacaklar listesi yapılacak. erken ama şimdilik rahat rahat otururken yapmakda mantıklı yani ...

oğluşumun ilk hediyesi ABD de NY dan gelen kocacışın arkadaşından geldi. eşi göndermiş ama kocaıcş hala eve getirmedi göremedik. ik ierkek bu konuda iyice beceriksiz oluyorlar galiba. bir vermeyi diğeri alıp getirmeyi beceremedi. kocaıcşta açmamış. ilk hediyesi geldi ama açılmadı:)))

aaa yıp ettim ilk hediyesinşi teyzem getirmişti bady, sonra annem, kardeşim, yine teyzem alışveriş yapmıştı bebek için. ama bu dışarıdan aile dışından ilk hediyesi anlamında olsun emi:)))

hadi şimdilik bu kadar yetsin. ben gidip uzanayım...

hafta sonunun ortası ve duygu ya ithaf

dün yazacak halim bile kalmamıştı...,

sabah kalktım ne yapmalıki bu gün derken, kardeşim aradı pazar günü kahvaltıya geliriz, karyolayı falan da kurarız dedi. aha dedim bana yatağın kurulacağı yeri ayaralamak düştü, evdeki düzenleme işlerine giriştim. karyolayı yatak odama kurma kararı vermiştik ilk olarak. hani ben biraz buldumcuk oldum 40 yaşımda doğuruyorum ya:) hem oğluşum ağlayınca bizi fazla beklemesin diye, hem bir süre yanlız kalmasın diye, hem dedim ya benim gibi yaşlı bir anne fazla yorulmadan, uyku sersemi haliyle bile oğluşuna ulaşsın diye yatağımıza en yakın yere kurulacak:)) orayı boşaltınca ona en yakın etejeride bebeğe teslim etme kararı verdik. onun içini boşattıp diğer odadaki gardroba sığdırmaya uğraştım. orada burada duran bebek eşyalarını boşalan yere yığdım. yığdım çünkü yıkanmadılar yıkanıp ütülenip yerleşecekler:)) sonra karyolanın kurulacağı yerdeki koltukları vee tabii son zamanlarda üzerine yayılan alışverişleri ve yayıntıları yine dolap odasına yerleştirdik. dolap odasındaki çalışma masasını, kitapları ve benim oraya ilgisiz geçen son aylarımda yığılan evrakları yerleştirme işi başladı.. eee benim durumumda inanın bunlar sanıldığı kadar kolay değil. bakın ama zor demiyorum. sadece 9 ay önceki kadar kolay değil:))) arada sık sık yemek, meyve molaları verdim ama yinede ayaklarımda ellerimde şişmeler oldu:( o arada teyzem uğradı, ev ilaçlama işi ayarlandı diye... aha dedik annemle o saate kadar zaten yeterince yorulmuştuk. eve biri girecek hali kalmamıştı evin ama yerleşme bitsin cumartesi temizleriz diyorduk ki, o hayalde suya düştü. hemen evin kalanınıda topladık. temziliğe başladık. kocacışta geç gelince bizde hem yerleşme hemde temizlik işini bitirmiş olduk. ben resmen ayaklarımı yukarı kaldırıp yattım duşumu alıp. bir şeyler atıştırdım, yine yattım falan... çok geç olmadanda yatağa geçip gıdım dıgım okuyup uzattığım senatörün karısı nı bitirdim. hani mutlaka okunmalı diyemiyorum ama okunmasınada gerek yok diyemem, içirisine güzel bir kurgu falanda yerleştirilmiş. bence hafif ve hoş bir kitaptı ve bitti... :)))

bu sabah kocacışı bırakıp eve döndüm kahvaltımızı yapıp hazırlandık. teyzemle kahve içtik. ben uzandım hatta biraz kestirecektim de yeni yeni başlayan mide yanmalarım izin vermedi o sırada da şirket geldi, ilaçlama yapıldı. biz annem, babanem ve ben çıktık, önce halamın dükkanına gidip onu gördük. halam bu aralar zor günler geçiriyor. kayınvalidesi ile otuyor kendisi ve kayınvalidesi hastalandı alzhmer, çok zor günler geçirdiler, şimdiler biraz iyi olsada yinede olacakları bilince rahatlamak kolay olmuyor. iş, ev ve hasta bir arada zorluyor onu. bir şeyler içip kalktık. bir simit sarayından simitlerimizi alıp, babanemin yiğenine gittik çay içmeye. orada bebeğin son bir kaç seyi dikiliyor, süsleniyordu:)))) ona eşlik edip kalktık kocacışı alıp evimize döndük...

ancak dünkü işlerden sonra, kasıklarımda hafif ağrı başladı, ayaklarımda şişlikler dışında bacaklardada kasılmalar olur gibi oldu ama çok değil hiç biri. ellerimdekiler hareketsizliğe bağlı..

oğluşumun büyüdüğünü hissedebiliyorum. sanki doğum için pozisyon alıp ters döndü gibi de geliyor bakalım dr u ne diyecek. 10 gün sonra randevumuz. dr doğum planlayacak inşallah...

aylar önce onun ilk haberini aldığımızda deli gibi sevindik. ama bir yandanda hemen aldığımız haberlerle resmen yıkıldık. testleri yapan poliklinilkteki uzman dr bir hafta dayanmaz bu bebek bağlanmayın dedi. akşamına aradığımız dr umuz o bizi bırakana hala bizimle ondan vazgeçmek yok dedi... hem daha dur bakalım diyerek bana ilk umudumu verdi. önceki dr umda haberi aldığında hemen heyecanlanma her hamilelik düşük riski taşır, bırak düşecekse düşsün derdi. ancak bu dr amcası o hala bizimle, o bizimle kaldığı sürece biz ona tutunmaya devam edecez dedi. sonra testleri devam etti, kontrole gittiğimizde, ben muayene için beklerken ekranda bir önceki hastanın 20 li haftalardaki görüntüsü kalmıştı, ekranı silmeden dr amcası biz daha onu hiç görmeden. inşallah onuda böyle büyümüş görecez dedi. biz inşallah dedik ama, daha hiç kalp atışını görmediğimizi düşünürsek hiçde kolay olmadı inanmak... ekranda gördük o minik şeyi... bakılacak başka bir şeyde yoktu. çıktığımızda ilaçlarım yazıldı ve dr um hiç bir şey önermeden sizi 12 haftanın sonunda görürüm dedi. biz şaşırdık 5 haftanın içinde olduğumuzuda düşünürseniz... nasıl yani oldum ben. bu süre içerisinde benim bakacağım bir şey yokki dedi dr. biz hala şaşkın ya bir aksilik olursa dedik. olmaz ki dedi bize. biz daha öncekileri bu arada kaybetmişiz, aklımız boncuk olmuş halde dr a bakıyoruz. aslında hiç gerek yok ama madem gerginsin istediğinde bir ara uğra bakalım dedi. çokda gereksiz görerek... biz 8. haftada bir daha gittik, ben yine muayene masasına yattığımda o kadar heyecanlıydımki o heyecanımın bebeğe zarar vermesinden korktum. dr kalk atışına bakmak için ultrasonu gezdirip keseyi ararken kalbim duracak sandım. resmen titiredim ki ben kanı soğuk bir kadınım, heyecan yıllar olmuştur hayatımdan çıkalı. ne evlenirken heyecanlandım, nede iş toplantısında, nede başka bir zaman. belki çocukken, hadi bilemediniz yeni yetme, bir genç kızken olabilir. ama o an gerçekten heyecanlandım. kocacışta beni ilk kez heyecanlı gördü... kocacış, yanlız bu hareketlerine dikkat etmiyor tahlilleride kritik noktadaydı bir şeyler söyleyin dedi dr a, oda bırak onun neyi nekadar yapacağına o minicik şey izin verecek, gerilmeyin o istemediği bir şeyi yapmasına, yemesine izin vermez dedi ve halime güldü ama onun veridiği haberle bizimde yüzümüz güldü... dr dan çıkımışımızda kocacış bu olumlu gelişmenin en büyük sebebi dr umuz dedi. elbette aldığı önlemler, ilaçlar falan ama asıl olumlu bakışı dedi.... o hiç kaybedecez, bir aksilik olacak, neler ters gidebilir diye düşünmedi onun bu pozitif hali de bizi bu günlere taşıdı dedi... bende yazının bu son prağrafını özellikle duygu ya ithaf ediyorum. bunları zamanı geldikçe yazmıştım aslında, belkide bilmem kaçıncı tekrar oldu ama olsun hepsi toplu olarak bir arada bu seferde duygu için bulunsun dedim:))) evet duygu biz olumlu düşünceye ve gücüne böylece çok inandık. sonrasındada zor, tehlikeli, endişeli günler yaşadık. her birindede dr bizi olumlu düşünmeye zorladı resmen. olumlu düşünmenin en zor olduğu anlarda bile bize bir şeyler buldu, sakin olun dedi, o sandığınızdan güçlü dedi, sen de sorun yok dedi, dedi bir şeyler bize tutanacak bir dal verdi.

bu günlerde oğluşum benim durduğum anlarda hareket ediyor, hareketleri daha da kuvvetlendi, daha belirginleşti... karnımda bir yandan bir yana herket ettiğini yer değiştirdiğini gözümlede takip edebiliyorum... ben hareket halindeyken ise o genelde uyku modunda... hangi modda olursa olsun o çok şeker. karnımdan kalp atışlarını gördüğümü düşünüyorum, elbette değil ama öyle gibi görünüyor ancak sonra o kalp atışı gibi görünen o hareketlilik yerde değiştiriyor. sonra hıçkırıklar başlıyor oda bitince babasının dediği gibi yoruluyor ve poposunu annesinin karnına yaslıyor. annesi bu günlerdeki gibi fazla hareket edersede hafifiten beline ağrı yapmayada başlayabiliyor benim güzel oğluşum. ancak yinede çok kibar annesini hiç üzmüyor...

şimdilerde ben bu günlerinin tadını çıkarıyor olsamda, babası onu kucağına alacağı günü sayıklıyor... hadi gel diye seviyor karnımı.

yarın sabah kahvaltısında dayısı ve eşi bize eşlik edecekler sonrasında onlarda bu hazırlıklara katılacaklar... ben pek bir şey yapmam o kalabalıkta, belki onları kameraya çekerim en fazla:))) onlar yarın gelecek diye kabak tatlısı yaptım ancak çok sulu oldu yinede lezzetli olmuş yiyenlerin yalancısıyım. birde kahvaltıda yada sonra atıştırmalık olur diye browny yaptım. onlar akşam yemeğine kalmazsa bizde bir market, bir pazar yaparız belki...

ben herkesin gönlüne şu günlerdeki gibi bahar güneşleri gibi doğsun, içinizi sımsıcak yapsın diliyorum...

kahkahanız bol, çok bol olsun...

BEBİŞİME VE SİZE

buradan tanıdığım yada burada tanıdığım, bebek sahibi olmak isteyen herkes için inanılmaz derecede dua ediyorum. blog dünyasında gerek zamanını bekleyen, gerekse olması için çalışan, burada ise en başta kardeşim ve eşi, onun baldızı bebek sahibi olmak için uğraşanlardan bunlar yakından tanıdıklarım yada istediklerini beklediklerini söyleyenler. sonra geçen gün karşılaştığım çook eski arkadaşım bekar olduğu için... bunlar için, bebeğim her oynadığında, her hareket ettiğinde, bana yaşattığı her güzel anda dua ediyorum benim bildiğim bilmediğim isteyen herkese hayırlısı ile yaşatsın bu duyguyu diye... ben özellikle son 2 yıldır yaşadıklarımı düşünüyorum ama kusura bakmayın bu aralar o kadar da sık düşünmemeye çalışıyorum dedim ya, bu günü kaçırmak istemediğimden dünü düşünmüyorum. düşünmemeye çalışıyorum ancak elbetteki zaman zaman aklıma da geliyor yaşadıklarım... burada adını özellikle yazmadığım herkes için gönüllerinideki o minik muziceye kavuşmalarıni diliyorum...

ben gerçekten bir mucize olduğuna inanıyorum. iki minik hücrenin 8 tane, 16 tane olmasına aklım eriyorda, sonra o sayılı ve birbirinden bölünerek çoğalmış hücrelerin hangi akılla başka başka hücrelere dönüştüğüne inanamıyorum. sen basit bir hücre iken nasıl olupta biri gidiyor kemik oluyor, diğeri gidiyor beyin hücresi oluyor. sonra oncacık minik şey organları oluşuyor. bunlar olurken nasıl oluyor dünyanın en mükemmel prosesi çalışırken hiç kimsenin etkisi olmuyor. veee bunu başaran o minicik şey bunlar olurken hafızasına kayıt yapmıyor, yani bu bilgilerle doğmuyor. ama bunu benim beynimde yapmıyor, onunki zaten o sırada oluşuyor. inanılmaz bir şey. daha geçen aylarda sadece yanıp sönen bir led gibi sadece kalp atışlarını gördüğüm bebeşim, bu gün karnımdaki bu hareketliliği yaratıyor. birbirinden farklı hareketlerde olsalar hepsi keyifli, sözde birde hamilelikte keyif vericiler yasak ya, asıl en büyük keyif verici ile yaşandığı için olsa gerek diyorum ben.

dün akşam senatörün karısını okumaya devam ediyordum. gerçi onunda sonlarına geldim ve bu günlerde başkacada rezervim kalmamış yeni kitaplar almam gerek de neyse şimdi konumuz bu değil. dün akşam geldiğim yerde hamile ve doğum vardı. kitapların içinden bahsetmeyide sevmem ama bu iş başka demi ama:) o sırada bebek planlamadan hamile kalan bir kadının normal doğum hikayesini ve doğum sonrası yaşadıklarını okuyunca aslında çokda şaşırmadım ama bir süre kitabı bırakıp düşündüm. illaki öncelikle istemek, beklemek gerek diye düşündüm. ama bu da yetermi bilemedim. gerçi ben şimdilik lahusalık üzerine bir şey diyemiyorum da...

dedim ya benim için en büyük keyfi verici ile yaşamak gibi bir şey hamilelik, ama orada hamileliği önemsemeyen keyfini çıkaramayan bir durum anlatılıyordu, bir an bunu gerçekten yaşayanlar olduğunu düşünüp üzüldüm. yazık keşke herkes tadını çıkarabilse bu güzelliğin... herkes doya doya yaşayabilse, yaşarken mutlu olabilse, o anı içine sindirse, beynine kazısa, çok istese, istediğine kavuşmanın mutluluğunu yaşasa, hiç bir şey yük gelmese, sadece bir mucizeye evsahipliği yaptığının farkına varıp tadını çıkarabilse. dedim ya inşallah allah bunu her isteyene hayırlısı ile yaşamayı nasip eder...

ben size kendi mucizemi buradan böyle anlatmaya devam edecem. evet sanırım bu aralar başka şeyler yazmam, çünkü seninle yeni yaşam biçimlerine geçmemize az zaman kalmışken her anı içime çekmek istiyorum. her an bir yerlerde yazılı olsun hani unutmam ama olurda atlarsam hep hatırlayayım diye isteyebileceğim kadar güzel anlarım burada olsun istiyorum. hatta demiştim ya insanların çekmek dedikleri şeyleri bile unutmak istemiyorum. ben çekmek olarak görmesemde... o şimdiden bana yaşanabilcek en büyük mutlulukları yaşatıyor. inşallah herkes bunu yaşasın, bende bundan sonrasını hep böyle yaşayayım... daha nice yeni mutluluklarıda kendim için diliyorum... dileirm onu kucağıma alırım yine böyle mutlulukla, onunla başlayan bu aşkımız birliteliğimizdede böyle mutlulukla olur, hatta daha büyük mutluluklarla olsun... oda, bizde mutlu olalım... herkes de, bizde kendi mutluluklarımızı yaşayalım...

kocacışın dünyanın en büyük serveti dediği kadar var...

ŞENKLİKLERE DAMGASINI GÜL VE DOLU VURDU

HE HE PAZAR GÜNÜ KOCACIŞ BENİ KALDIRMIŞ, DUŞA GİRMİŞ BEN UYUMUŞUM:)) BİR ÇIKTI BEN UYUYORUM, HEMEN KALKTIM HAZIRLANDIM, İKİ AYAK BİR PABUÇTA EVDEN ÇIKTIM. BİZ EVDEN ÇIKTIĞIMIZDA ILIK VE GÜNEŞLİ BİR HAVA VARDI.

ŞENLİKLERİN YAPILDIĞI ALANA GİRMEK İÇİN GÜVENLİK KONTROLLERİNDEN EPEY ÖNCESİNE ARABAYI PARK EDECEK YER BULDUK, YÜRÜDÜK GÜVENLİKTEN SONRA GİDECEĞİMİZ YERE VARDIK. BİZİM DIŞIMIZDAKİ HERKESLER GELMİŞ:)) KAHVELERİNİ İÇMİŞLER, HATTA BİZ GİRDİKTEN KISA BİR SÜRE SONRA SOFRA KURULDU:))) SOFRADAN KALKILDI Kİ KORTEJ YÜRÜYÜŞÜ BAŞLADI, DAHA ÖNCEKİ SENELERE GÖRE BEN EVLERİN ÇATILARINDA FALAN DAHA AZ KORUMA GÖRDÜM ŞAŞIRDIM. KORTEJDE CUMHURBAŞKANI YÜRÜRMÜKİ DERKEN AHADA BİR BAKTIK ODA ORADA, HERKESLERE EL SALLIYOR, EŞİ YANINDA DEĞİLDİ, SADECE PROTOKOL MENSUPLARI EŞLERİNİ BIRAKIP YÜRÜYOR GERÇEKTEN GÜLLER, KARANFİLLER, KONFETİLER ATTILAR, ORGANİZASYONUN KONFETİ MAKİNELERİDE VARDI AMA AYRICA... NEYSE ONLAR CAMİYE VARDILAR, NAMAZ KILINACAK, TEMSİLİ TÖREN YAPILACAK VE SAÇIMA GEÇİLECEKTİKİ, O SIRADA GÜNLÜK GÜNEŞLİK HAVA NAMAZ SONUNDA KARARDIDA KARARDI VE TEMSİLİ TÖRENLER YAPILAMADAN İNANILMAZ BİR YAĞMUR BAŞLADI, ŞAKA GİBİ, KORTEJİN FOTOĞRAFLARI GEÇEN SENEDEN VAR DİYE BU SENE ÇEKMEMİŞTİM AMA SAÇIM SIRASINDA YAĞAN DOLUDADA FOTOĞRAF ÇEKMEK İMKANSIZLAŞTI ANCAK GERİ DÖNENLERDE OLMASINA RAĞMEN, ÇOĞUNLUK CESUR ÇIKTI VE O KALABALIK SONUNA KADAR MESİR KAPMAYA ÇALIŞTI ŞAŞIRDIM MI EVET... VEEE BANA GÖRE ŞENLİKLERE DAMGASINI GÜL VE YAĞAN O ÇILGIN DOLU VURDU. ÇÜNKÜ NORMALDE MANİSADA MESİR ŞENLİKLERİ SIRASINDA YAĞMUR YAĞMAYACAĞI İNANIŞI VARMIŞ... İNANIŞ ZARAR GÖRMÜŞMÜDÜR BİLMEM?...

SONRASINDA OTURDUK ÇAY KEYFİ FALAN DERKEN ZAMAN GEÇTİ. EVE DÖNÜNCE SANKİ O KALABALIĞIN YAPTIKLARINI SEYRETMEK ONLAR KADAR BENİ YORMUŞ GİBİ UYUYAKALDIM. YEMEKLERDE VARDI, AKŞAMA SADECE SOFRA KURMAK KALDI...

PAZARTESİ YİNE AYNI PAZAR GÜNÜ SABAHI GİBİ ÇIKTIM EVDEN YİNE KOCACIŞ BENİ KALDIRMIŞ, BEN YİNE UYUMUŞUM FALAN DERKEN ÇIKTIM. KOCACIŞI BIRAKTIM BEN GECİKMİŞ ELEKTRİK FATURASI YATIRDIM. BANA KİMSE OTOMATİK ÖDEME DEMESİN BENİM KADAR SIK TAŞINIYORSANIZ O İŞLERE KALKIŞMIYORSUNUZ, EE BU KADAR TAŞININCA AYRICA FATURA TARİHLERİNİ TAKİP ETMEKTE ZORLAŞIYOR FALAN... NEYSE HEMEN HALLEDİP ANNEMLERE GEÇTİM. ORADA BİRAZ DİNLENİP ONLARIDA ALIP BABANEMİN YİĞENİNE GİTTİK. BU SIRADA KOCACIŞ ARADI, KAYINVALİDEMİN DAYISI VEFAT ETMİŞ, KOCACIŞ CENAZE İÇİN ERKEN GELECEKMİŞ. BİZDE BEBİŞİN DİKİLECEK BİR KAÇ ŞEYİ VARDI ONLARI DİKMEYE BAŞLADIKKİ, ZAMAN NASIL GEÇTİ ANLAMADIM, KOCACIŞI ALMAYA GİTTİM, ALDIM CENAZEYE BIRAKTIM, ANNEMLERİN YANINA DÖNDÜM, ORADA ÇAY FALAN DEMLEMİŞLER BEN YOKKEN. BENDE GİDERKEN BROWNY, ANNEM BÖREK NEYİN YAPMIŞTI ONLARLA YEDİK. SONRA TOPLANDIK BİZE GELDİK KOCACIŞ, ANNEM, BABANEM VE BEN...

BU GÜNDE DÜNDEN KALAN İŞLERİ HALE YOLA KOYMAYA ÇALIŞTIK, BİR YANDAN KLİMLERİ YIKADIK, KÖTÜ HABER KLİMLER BOYADI SANIRIM BU SEFER YANLIŞ PROGRAMDA YIKADIM, DAHA ÖNCE KURTARIYORDUM, BU SEFER GİTTİ. YIKANMA İŞİ DOĞUM SONRASI İÇİNDİ, ŞİMDİ TEMİZ AMA RENKLİ KİLİMLERİM OLDU. BU DURUMDA DAHA KÖTÜ OLDU GALİBA... BEN PEK HALI KULLANAMAM NASILSA SALONUMDA HALI VAR, ÖZELLİKLE İLK EVİM HALI KAPLIYDI FALAN AMA, HALI İŞİ BANA GÖRE DEĞİL. O NEDENLE BENİM ALDIKLARIM HEP KİLİM VEEE ŞİMDİ KİLİMLERİMDE REZİL OLDU:(((

İLK HAZIRLIK BİRAZ İSTEDİĞİM GİBİ OLMADI, AKSİLİK ÇIKARDI AMA SONRASI VE SONU GÜZEL OLSUN...

BU AKŞAM İÇİN KOCAMAN BİR BALKABAĞINI KESTİK VEE TATLI YAPAMADIĞIMIZ İÇİN FIRINDA YEMEĞİNİ YAPTIK, DİLİM DİLİM DOĞRADIĞIMIZ KABAKLARI, BOL SOĞAN VE SARMISAKLA KARIŞTIRIP YAPLAYIP TUZLAYIP TABİİKİ ODA ÇOK AZ, FIRINA VERDİK. HATTA BİR TEPSİDE TEYZEME YAPTIK. BİZ SEVDİK ANCAK FIRINDA PİŞMESİNE RAĞMEN ÇOK SULU OLDU... YİNEDE AFİYETLE İNDİRDİK MİDEYE...

BEBİŞİM BU GÜN İŞLERLE UĞRAŞIRKEN PEK FAZLA HAREKET ETMESEDE, SONRASINDA DİNLENİRKEN, BİRDE AYAKLARIMI UZATTIĞIMDA, YEMEKTE BOL BOL OYNADI, DİYORUM BEN BU OĞLAN YEMEK KOKUSUNU HİSSEDİYOR, GİTTİĞİ YERİDE TAKİP EDİYOR DİYE, KOKULAR ARTINCA HOPP MİDEME DOĞRU HAREKET EDİYOR. O SIRADA BOL BOL HAREKET ETTİKÇE BENDE BOL BOL KAHKAHA ATIYORUM. ANNEM GÜLME O KADAR ÇOCUĞU RAHATSIZ ETME DİYOR. BENDE DÖNDÜM KOCACIŞA BAK BU ÇOCUK DOĞUNCA BU KAHKAHA SESİNE UYUYACAK ÇOK ALIŞTI BUNA NE ZAMAN HAREKETLENSE BEN KAHKAHA ATIYORUM ÇÜNKÜ:))) AMA BÖYLE BİR ŞEY İNSANA NASIL KEYİF VERMEZ, İNSANIN NASIL YÜZÜNÜ GÜLDÜRMEZ. BENCE BUNDAN DAHA KEYİFLİ BİR ŞEY OLAMAZ, GERÇİ KARNIMDAKİ O HAREKETLER İLK BAŞLARDA GÖRÜNCE İÇİMİ BİR TUHAF ETMİYOR DEĞİLDİ, ÇOK YABANCIYDI YİNEDE KEYİF VERSEDE İLGİNÇTİ İŞTE. ŞİMDİ ALIŞTIKÇA SADECE KEYFİ VERİYOR. KARNIMIN O ŞEKİLDE ŞEKİLDEN ŞEKİLE GİRMESİ VE ONU GÖZLERİMLE İZLEMEK O SIRADA BEBEĞİMİN CANLILIĞINI HİSSETMEK, ONUN İÇİMDE BENDEN BAĞIMSIZ HAREKET EDEBİLDİĞİNİ GÖRMEK.... HEPSİ İNANİLMAZ KEYİFLİ ŞEYLER... GECELERİ UYUMAMA YAKIN ONUN BU HAREKETLERİ BAŞLAYINCA RESMEN UYUMAKTAN VAZGEÇİP HEP ONU SEYREDESİM GELİYOR... TABİİKİ NE KADAR DA İSTESEM O KADARINA DAYANAMIYORUM:))))) AMA O AN HİÇ BİTMESİN İSTİYORUM HEP SÜRSÜN İSTİYORUM. O ANI YAŞARKEN BAŞKA ŞEYLERLE VAKİT GEÇİRMEK SONRADA ZAMAN GEÇİNCE TEKRAR BU GÜNLERİ YAŞAYAMADIM DİYE ANMAK İSTEMEDİĞİMDEN HER ANINI İÇİME SİNDİRMEK İSTİYORUM, AKLIMA KAZIMAK İSTİYORUM... BAŞKA YERDE, BAŞKA ŞEKİLDE OLMAKTA İSTEMİYORUM. BEN BU GÜNLERDE YAŞADIĞIM ANI YAŞAMAK İSTİYORUM... HİÇ BİTMESİN... HEP SÜRSÜN... SONRASI ÇOK DAHA MÜTHİŞ OLACAK EVET AMA BEN BU ANI O GÜNLERİ DÜŞÜNEREK DE GEÇİRMEK İSTEMİYORUM. ARTIK A'NI KAÇIRMADAN YAŞAMAK İSTİYORUM...

planlar...olanlar...

saat gece yarısını çoktan geçti, uyuyamamış değilim, uyudum uyandım tv de seyredecek bir şeyler bulmaya çalışırken hawai yemeklerini anlatan bir programda takılı kaldım. neden takılı kaldım bilmiyorum çünkü hiççç sevmedim şimdi gördüklerimi... bense az önce uyandığımda harika bir browny den küçücük bir parça ile portakal ve çilek yedim. aslında yarın erken kalkmayı planlıyoruz, manisa mesir şenliklerine gitmeyi planladık. istiyor muyum? hayır, ama kocacış nedense bir türlü vaz geçmedi bu şenlikten. o kalabalık bana keyif vermiyor.

dün geceyi ise pek uyumadan geçirdim inanılmaz derecede bir ense/baş ağrısı ile kıvrandım. ilaç içememek büyük bir handikap içebileceklerimin ise etkisi etkisiz... dün annemlerin gününe katıldım. dayımın eşinin evindeydi, aslında gayet iyi geçmesine karşılık gelen bir misafirin kullandığı parfüm günümü zehir etti, az daha bir kez daha nefesim tıkanacaktı. o sırada başımda tuttu gibi geldi, çıkınca biraz dolandım burnumdan koku gitsin diye... eve geldiğimde o ağrıya birde ensemdeki o sivri kemiğim çevresinden giren hafif bir tutulma vari halli ağrıda eklendi. yinede içebildiğim ağrı kesiciler ile uyumuşum gece yarısı uyandığımda kan-tar içerisindeydim. hemen duş yapıp yine yattım. gece yarısından sonra yine uyandım yine kan-ter içerisinde yine minik duş, ağrı çok artmış. sabaha karşı zar zor uyumuşum, sabah yine kanter içerisinde uyanıp duşta soluğu aldım. aşınacaktım az daha:)) ama boynum tam geçmiyor. ben pek terleyen biri değilim aslında, ancak terlersem sadece üstümü değiştirmek bana yetmiyor, mutlaka duşta ısınmalıyım nedense öyle alışmışım. ama hiç böyle bir gecede 3 kere duş alamak zorunda da kalmamıştım. gün içerisinde birazcık toparlandım. boynum hala belirli bir noktadan fazlasına tutuk gibi. kocacış bunu oğluş yapıyor desede, daha doğru dürüst bel ağrılarım başlamamışken boyuna bunu yapabilir mi? beni pek ikna etmiyor... ama bu arada benim ağrım arttıkça bizim endişelerimizde artıyor. 2 yıl önce böyle bir ağrı ve dönme ile yaşadıklarımızı unutamadığımızdan aklımız sürekli bebeşin hareketlerinde. başımda ağrısa o tekmeledikçe, yüzdükçe, karın duvarıma dayandıkça biz mutlu oluyoruz.

şu günlerde karın yuvarlıklarım klasik bir yuvarlak değil. bir tarafı çıkıntılı hal almaya başladı ama o çıkıntı nerede belli olmuyor. yer değiştiriyor ya göbeğimin bir yanı, ya midemin bir tarafı, yada göbeğimin altı daha bir fazla yuvarlak ve büyük gibi... hele hele bebiş hızla hareket edince bunun yer değiştirişi hızlı olunca beni alıyor mu bir kahkaha:))) ben kahkaha atarsam oğluşum bunu dahada fazla yapıyor:))) karnımda dayandığı noktayı okşarsamda oradan ayrılıyor kocacışa sanki ona dokunalım diye oraya dayanıyor sonrada biz onu okşadıkça yerine gidiyor gibi geliyor bana diyorum. kim bilir diyor oda. onun neyi ne kadar yada nasıl hissettiğini kimse bilmiyor ki diyor. gerçi ben öpemiyorum ama babası sık sık öpüyor:))))) ama en komiği akşam benden, dolayısıyla bebekten korkan kocacış gelip onu sevdiğinde:

- hadi oğlum gel seni özledim, bekliyorum, gelde seni sevelim. hem orada çıplak çıplak geziyorsun sen. oysa biz burada sana neler hazırladık. gezme öyle çıplak... dedi

evet oğluşumun alışverişi neredeyse tamamen bitti gibi. geçen gün koryolasının yatağını aldık, bebek arabasını beğendik. babası klasik gri-mavi renktense bordo bir araba seçti oğluna. onu ayarladık gelecek. şimdi kalanlar minik bir liste, içlerinde bebek bezi ve biberon önemli 2 şey sanırım diğerleri keyfe keder olan şeyler hani... yani babasının dediği gibi hazırız. hazırız derkense, hepsi evde ama hazır değil. yani yatak kurulu değil. eşyalar yıkanıp hazırlanmadı. ona ayarlayabileceğim dolap boşaltılmadı gibi gibi.... önümüzdeki haftanın programına da bunları alırım. bu hafta size yazacak çok şey vardı aklımda. ancak hep diyorum ya hamileler akıllarını bebekleri ile ortak paylaştıklarından yarım akıllı olabiliyorlarmış:))))) bende o haldeyken aklımdakilerin pek çoğunu unuttum. bu günlerde en çok yazmak istediğim, elbetteki oğluşum la geçirdiğim zamanlar ve hissettiklerim, yaşadıklarım. karnımdaki o kahverengi çizgi iyice belirginleşti, gögüs uçlarım da bebek hazırlığına iyice ayak uydurdu. gerçi hala kendi işimi yapacak kadar hareketlerim normal ama ev işlerinin en zoru elektirikli süpürgemi kullanmak ona çözüm bulmadım. çekme sırasında bana değmeyeceği güvenli mesefe kalmıyor elimle karnım arasında... ellerim ve ayaklarım hafifçe şişti gibi. mesela dün gezmeye giderken annemin yüzüğünü taktım. ha kendiminkilerde hala giriyor ancak yürürken elimi salladığımda falan sonradan birazcık sıkmaya başladı gibi... ayaklarımda sabah kalkınca yada daha çok sandaliye gibi sarkıtarak oturunca hafif bir şişme gösteriyor. tuza dikkat ediyorum ama "0" değil. sadece dikkat ediyorum. zaten çok tuzlu sevdiğim tek şey de yoğurt yada ayrandı. başka şeyi tuzlu sevmem. şekerimi ayarda tutabiliyorum, tehlikeli sulara girmeden öğrendim. aşırı karın doyurmak ne yersem yiyeyim yenilenin şekerle alakası olmasada yükselmeye sebeb oluyor. oysaki arada az önce olduğu gibi hafif bir şeyler yerken minik bir kek yemek tehlikeye yaklaştırmıyor bile beni:)))

oğluşum hareket ederken bazen mideme doğru hareket ediyor en çokda sevdiğim yemek kokuları sırasında mideme çıkıyor, oturarak bir şey yaparsam göbeğimin altında toplanıyor. bazen tam göbek bölgemden dışarı çıkmaya çalışıyor gibi. her seferindede ona:

-oğluşum hep yanlış çıkışlar arıyorsun oralardan sana çıkış yok, tek çıkış var oranın üzerinde de poponla oturduğundan oradanda çıkman münkün değil diyorum:)))

limon da yalanmış, yürü yürü...

hani püf noktaları falan vardır, yada pratik bilgiler onlardan biride karınca için limon denmiş bana. kim demiş, ne zaman demiş hatırlamıyorum ama demiş işte...
geçen haftalarda eve girdik mutfaktan başlayan bir karınca ordusu kolidorda ilerliyor aha... kabus resmen:((( en üst katta otuyorum çatıdan balkona balkondan, kombi bacasının kenarından mutfağa oradan kolidora yol izlemiş ki biz eve girdik... kocış ilaçladı, ben kokusu için teyzeme kaçtım. sonra temizlik. olmadı sabah yine, sonra bir kaç kez daha ilaçladık, bana temizlik işleri düştü derken aklıma limon geldi. hemencecik her köşeye sıkılmış limonların kabuklarını koydum. ahaa oda ne geçen sabah kalktık ki, bizim karınca kovmak için koyduğumuz limonların başına karıncalar üşüşmemişmi:))) bizimkiler kovacağına kendine toplamış:))(( gülermisin ağlarmısın...
pazar günü gezip tozduktan sonra dünü evde geçirdim. ama bu gün dayanamadım kahvaltıyı ettim, teyzem yürüyüşten dönmüş hadi dedi, tamam ama ben giyinip gelecem, bu gün dışarı atacam kendimi diye, bende bende dedi:))) hazırlandım teyzeme geçtim kahveyi içtik hadi dedim, ben üstüme bir şeyler alayım sende hazır ol 15 dk sonrasındna evden çıktık. anneme gittik onuda aldık. bebişe nevresim uyku seti baktım. bir uyku setinin fiyatını görünce oha dedim. çok güldüler. günah o paralara ya... neyse oradan yatak işini hal edelim dedik. annem hastalanıyor ben malum zor aylar geçirdim. babanem hadi zamanda olsa siz bunları hazır edinde gerisi sonrada olur dedi tam yatağı aldım, teyzemn hediye aldı orada, aslında utandımda... sanırım kimse ile alışverişe gitmemeliyim. ama oğluşuma bak şimdiden şanslısın ne çok şeyin oldu oğluşum dedim:))) şimdi olması gerekenlerden bir kaç ufak şey kaldı. sonra oğluşuma kucağa almak için yaptığım şeyin dantellerini aldı annem. dolaşmaya başladık. teyzemle yaptığımız gibi bir simit sarayından sütlü simitlerimizi alıp parka oturduk. vee gerçekten bahardan kalma günde ben yandım durdum. oysaki taytımın üzerine bir ince penye ve üzerine sadece kot mont giymiştim. sistem deki sorunlar nedeni ile çözülemeyen reçete sorununu hal etmişler eczaneye uğrayıp kalanları aldım. oradan sağlık ocağına gittik ebe çağırmıştı, oğluşumun kalp atışlarını dinledik yine, kilo alışım hala normal devam ediyor ona bir teşekkür aldık. aldığım kilalar çağla Şık el dne bile az :))))) ancak tansiyon bir kez daha pek iç açıcı değildi, o nedenle kan idrar tahlili verdim. neyse tahlillerim iyi çıktı:)) oradan anneme geçtik kahvemizi içtik ben bol suyumu içtim, tansiyonumu birde annem ölçtü, o sorunda hızlıcana hale yola girdi. ne kadar gezersem gezeyim mutlaka suyumu içmeliyimi çok iyi anladım. içmeyince bana yaramıyor. ben su kurbasıyım anladım. içmeyince metabolizma bozuluyor...
annemlerde oğluşum ninesine oyunlar oynadı, pek çok kimseye oynamıyor. nazlanıyor ama bana nazlanması pek mümkün değil tahmin edersiniz:)) birde ninesine nazlanmıyor, yoksa ayol bazen babasına bile kapris yapıyor, nazlanıyor. ninesi onu özlemiş merak etmiş diye onun eline doğru dayandı bir iki tekme attı. anneannesine aynı ilgiyi göstermeden sanki sırtıma doğru kaçtı:))
eve vardım ki epey yorgunum aslında yürüdüğümüz mesafe çok değil ama hava bu kadar sıcak olunca bahar bizi yormuş, ama şimdi yayılma dedim kendi kendime, üstümü değiştim, et suyuna şehriye çorbası ile arpa şehriye pilavı yaptım. zeytin yağlıda çeşit çoktu evde, kocacışta salata ekledi oldu bitti:)) yemekten sonra oğluşum bu sefer babasına gösteri yaptı nasıl olduysa:) anneannesinden esirgediği ilgi sevgiyi babasından esirgemedi nasıl olduysa, babasına doğru yüzdü, ona tekme attı, falan:))) sonra bu hareket nedendir diye bir korku girdi içime hemen tansiyon, şeker ölçümü yaptım, her şey yolunda ama oğluşum coştu bir kere:)) aman aman maşallahh, aman nazar değmesin. her şey yolunda olsun, o bol bol hareket etsin, sağlıkla afiyetle büyüsün bu arada da böyle bol bol tekmeler atsın. ben buradayım desin, iyiyim desin. ben o zor günlerde nasıl da bekledim hareketlerini hissedeceğim, bu sayede kendimi daha iyi hissedeceğim günleri. hep hareket etse ben iyiyim burda dese diye diye...
akşamları hala kitap okuyabiliyorum. senatörün karısıda beklediğim hikaye çıkmadı ama hoş başladı. okutuyor kendini. çokmu sürükleyici hayır o kadar değil ama yinede hafif hafif iyi geliyor en azından ha şimdi, ha şimdi diye diye beni uykusuz bırakmıyor. çok sürükleyicinin birde böyle bir sorunu oluyor çünkü:))) sindirella lya ale ablanın tavsiyesi ile bakılacak. ama sanırım bildiğimiz masal değildir demi? çünkü ben okuyalı çoook zaman oldu, çizgi filmini, pek çok filmini falanda seyrettim:)) neyse bende arka kapağını okumalıyım öncelikle anladım, şaka bir yana.
şimdi minicik bir dilim kek yiyeyim sonra yatağa doğru gidiyorum kitabıma ...

ORALARDA BİR YERLERDEYMİŞ AMA SAKLANIYORMUŞ

DÜN AKŞAM BEBİŞİME HEDİYELERİ GELDİ.

KARDEŞİM EŞİ BABY TİME SETİ GETİRDİLER, MAMA YAPMA, BİBERON ISITMA, ATEŞ ÖLÇER, KİLO ÖLÇER VE TELSİZ SETİ.

OLDUKÇA GEÇ GELDİLER, PEK OTURMADILAR KARDEŞİM ÇOK YORGUNDU, BİRER ÇAY İÇTİLER BENDE KEK YAPMIŞTIM. EV HANIMLIĞIM ISRASINDA NİHAYET FIRINIM İLE BARIŞTIM GALİBA, PANDİSPANYA YAPABİLDİM. BEN BEBİŞİMLE DAHA BİR BECERİKLİ OLDUM MU NEDİR:))) ONLARA SERVİSİ KIZILCIK MERMALETİ İLE YAPTIM. KENDİM İNCECİK BİR DİLİM SADE YEDİM. ELİME SAĞLIK BECERMİŞİM BU SEFER, BU ŞEKER PROBLEMİ OLMASA ÜZERİNEDE NEFİS BİR ÇİKOLATALI SOS YAPAR DÖKERDİM AMA, NEYSE İNŞALLAH İLERİDE... ONLAR GİDİNCE KİTABIMA DÖNDÜM, ANCAK PEK OKUYAMADAN UYKU BASTIRDI NEREDEYSE OKURKEN UYUYACAKTIM Kİ, BU YAŞA KADAR HİÇ ELİMDE KİTAP UYUYAKALMIŞLIĞIM YOKTUR. ÇÜNKÜ ÖYLE KOLAY KOLAY UYUYAMAZDIM BEN, HANİ HER DURUMDA UYUYANLAR VARDIR, KOLTUKTA, YOLCULUKTA, HATTA YATAĞA YATIYOR BAŞINI YASTIĞA KOYDUĞUNU HATIRLAMAYANLAR ÇÜNKÜ ORAYA KADAR UYUMUŞ OLANLAR VARDIR YA BEN ONLARDAN OLAMADIM HİÇ. AMA ŞİMDİLERDE İÇİM GEÇEREK UYUKLAMAKTA KEYİFLİ. DÜN GECEDE ÖYLESİNE GÜZEL GELDİ UYKUM.

SABAH KOCACIŞLA GEÇ KALKTIK. BEN AYILANA KADAR O KAHVALTIYI HAZIR ETMİŞ, HEMDE ŞÖYLE PASTIRMALI, YUMURTALI FALAN:))) ONU TV KARŞISINDA YEDİK, BİRER KAHVE ALDIK ELİMİZE Kİ, KOCACIŞ YİNE YAZISININ BAŞINA GEÇTİ, BEN KEYFİMİ BİTİRİNCE ORATALIĞI TOPLADIM DUŞ ALDIM, DERKENE KOCACIŞ HAVA ÇOK GÜZEL İŞİMDE ERKEN BİTTİYOR HADİ ÇIKALIM DEDİ. HADİ DEDİM ONUN İŞİ BİTENE HAZIRLANDIM. BEN YAZI KONTROLÜMÜ YAPTIM KOCACIŞ HAZIRLANDI ÖĞLEN ÇIKTIK. ŞÖYLE BİR KARŞIYAKA YAPTIK. EKSİ MUHİTİMİZE:))) CARFURA GİRDİK BİRAZ ALIŞVERİŞ YAPTIK, DOLANDIK VE BENİM GÜNLERDİR SAYIKLADIĞIM PİZZA İÇİN PİZZA HUT A GİRDİK. KOCACIŞ NE ZAMANDIR DENK GETİREMEDİK DİYE İSTEDİĞİN KADAR YE MENUSUNDEN ALDI:)))))))) VEE BENDE HANİ AYIPTIR SÖYLEMESİ RESMEN BOŞALDA SEMERİMİ YE OLDUM, YANİ O KADAR YEDİM. DERKEN KOCACIŞ DEDİ: HADİ ÇIKALIM BU GÜZEL HAVADA BURAYA TIKILMAYALIM. ESKİDEN YÜRÜYÜŞ YAPTIĞIMIZ YERLERDE SAHİLDE ANCAK BU SEFER ARABA İLE BİR SAHİL KEYFİ YAPTIK. TRAFİK RESMEN TIKANMIŞTI. ZATEN BENDE ESKİSİ KADAR YÜRÜYEMECETİM. ORADAN FORUMA GİTTİK, ODA NE DAHA OTOBAN GİRİŞİNDEN TIKANMIŞTI, BİZDE KOCACIŞIN BEBİŞE ALDIĞINI DEĞİŞTİRECEKTİK 9-12 AYLIK İÇİN ALMIŞ DİYE. OTOPARK TA HİÇ YER ARAMADIK KOCACIŞ ARABADA BEKLEDİ BEN GİTTİM DEĞİŞTİRDİM. EVE DÖNDÜK ATTIK KENDİMİZİ KOLTUĞA, BEN HALA ÇATLAYACAK KADAR ŞİŞTİM. FROMDA AÇIK HAVADA İÇMEYİ PLANLADIĞIMIZ ANCAK ARABAYI BİLE PARK EDEMEDİĞİMİZ İÇİN İMKAN OLMAYAN KAHVEYİ YAPTIM ,TV KARŞISINDA YAYILDIK. ÇOK YÜRÜMEDİK AMA YORULMUŞUM... BİRAZ UZUNMIŞTIM ANCAK MİDE YANMASI NEDENİYLE ONU DA PEK YAPAMADIM YİNEDE UZUN UZUN DİNLENDİM. HATTA AKŞAM YEMEĞİNİ BİLE KOCACIŞA EŞLİK ETMEK İÇİN MASAYA OTURDUM PEK BİR ŞEY YEMEDİM. AZ ÖNCE BİRAZ MEYVE ATIŞTIRDIM.

OĞLUŞUM BU GÜN KÜ HAREKETTE PEK BİR DİNLENDİ SANIRIM. ARADA BİR HIÇKIRDI, ARABADA MÜZİK SESİ İLE HAFİF, HAFİF HAREKET ETTİ DANS EDER GİBİ. MÜZİK DAHA BİR RİTİMLİ İSE ONDA DAHA BİR HAREKETLENDİ. AMA SON GÜNLERDE EN ÇOK HOŞUMA GİDEN BİR ŞEKİLDE KARNIMA DOĞRU YASLANMASI OLUYOR. YA ELİNİ, YA AYAĞINI KARNIMA İÇERİDEN BASTIRACAK ŞEKİLDE DAYIYOR. BENDE ELİMİ KOYUNCA BİRDEN SANKİ ELİNİ TUTUYORMUŞUM, YADA ONA DOKUNUYORMUŞUM GİBİ HİSSEDİYORUM VE BU HİSSE BAYILIYORUM, HATTA BİTİYORUM. DAHA ÖNCE YAŞADIĞIM KAYIPLARDAN UZUN ZAMANLARDIR KAYBETTİĞİMİ SANDIĞIM ANCAK İÇİMDE BİR YERLERDE SAKLANMIŞ OLAN SEVGİ HİSSİNİ BEBİŞİMLE YENİDEN KEŞFEDİYORUM. YILLAR ÖNCE BABAMI KAYBETTİĞİMDE İLK BÜYÜK KAYBIMI YAŞAMIŞ VE SEVGİNİN GETİRDİĞİ İLK BÜYÜK ACIYI YAŞAMIŞTIM. SONRA BABANEM AĞIR BİR HASTALIKLA BİZİ KORKUTTUĞUNDA, KARDEŞİM ŞIRNAKTA ASKERLİK YAPARKEN DE SEVMENİN KORKUSUNU YAŞAMIŞTIM. KOCACIŞLA ÖZELLİKLE EVLENMEDNE ÖNCEKİ ÇALKANTILI İLİŞKİMİZ SIRASINDA ONU KAYBETMEYE YAKLAŞTIKÇA... SEVGİNİN BU ZOR YANLARI İLE HANİ İÇİMİZİ TİTRETEN SEVGİYİ KENDİ KENDİME HİSSETMEMEYİ ÖĞRETMİŞTİM. SONRA HAMİLİKLERİMDE YAŞANAN KAYIPLARIMLA PEK ÇOK ANNE ADAYI GİBİ HAMİLELİK TESTİ POZİTİF ÇIKINCA ONU DELİLER GİBİ SEVMEYE BAŞLAMAZ OLMUŞTUM. BUNLAR BENİM KENDİMİ KAYIPLARA ALIŞTIRMA, KORUMA MEKANİZMALARIMDI, SANKİ BÖYLE YAPARSAM DAHA AZ ÇEKİYORDUM. YADA ÇEKECEKTİM... BEBİŞİME DE ÖYLE HEMEN BAĞLANMADIM, BEN ÖYLE ŞARTLANMIŞTIM. TEMKİNLİYDİM. ZATEN ARTIK O SEVGİ HİSSİNİ BİR YERLERDE KAYBETTİM, ARTIK ESKİSİ GİBİ SEVEMEM BEN KİMSEYİ DERKEN, BU HAREKETLERİ İLE, YADA HİÇ BİR NEDENİ YOKKEN BANA O HİSLERİN HALA ORALARDA OLDUĞUNU ÖĞRETTİ BEBEĞİM. TEŞEKKÜRLER. İÇİMDEN ONU ALIP ÇILGINCA SEVMEK, GELİYOR. BİLİYORUM O OKADAR MİNİK Kİ, HEMEN YAPAMAYACAĞIM AMA OLSUN İÇİM TİTREYECEK KADAR SEVİYORUM BEBEĞİMİ. ONUNLA İLK BAŞLARDA KONUŞMUYORDUM ŞİMDİ HERŞEYİ ONUNLA KONUŞUYORUM. YAPTIĞIMI ANLATIYORUM, YAPMADAN ÖNCE ONA SORUYORUM, YAPARKEN YORULDUMU, HOŞUNA GİTTİMİ ONA SORUYORUM. ONA BİR ŞEYLER ANLATIYORUM. ONA ONU NE KADAR SEVDİĞİMİ SÖYLÜYORUM. VE ONA BUNLARI BANA YAŞATTIĞI İÇİN TEŞEKKÜR EDİYORUM. BİR ÖNCEKİ YAZIMA YAZDIĞI YORUMDA LALE ABLANIN DEDİĞİ GİBİ ONA BORÇLANACAKSIN DİYE. EVET ONA BORÇLANMAYA BAŞLADIM BİLE, İLK ÖNCE UNUTTUĞUM BU HOŞLUKTA, ÇILGINLIKTA VE YOĞUNLUKTAKİ SEVGİ HİSSİNİ BANA TEKRAR YAŞATTIĞI İÇİN, YAŞAMAMA İZİN VERDİĞİ İÇİN ONA BORÇLANDIM BİLE. VE TADINI ÇIKARMAYA DOYAMADIĞIM BU HAMİLELİĞİN HER SANİYESİNDE BİZİMLE KALDIĞI İÇİN ONA BORÇLANDIM. AMA BEN BUNLAR DAHA BİR ŞEY DEĞİL DEDİĞİNİZİ DUYAR GİBİ OLDUM BİLE. HİÇÇÇ DE ŞÜPHEM YOK ZATEN. ŞU ANKİ KEYFİ NASIL İLK AYLARDAKİ GİBİ DEĞİLSE, BANA GETİRECEĞİ GÜNLER İNŞALLAH BUNLARDAN DAHA GÜZEL OLACAK:)))

İLK KALP ATIŞI İNANILMAZDI, SONRA İLK HAREKETLERİNİ GÖRMEK, BURUN KEMİĞİNİ ARAMAK, SONRA O DEV EKRANDA ONU BÜTÜN OLARAK GÖRÜP BEBEK GİBİ OLMUŞ DEDİKLERİMDEN SONRA, ŞİMDİ DİYAFLARIMA, KARACİĞERİNE BAKIYORUZ. ŞİMDİ BANA ELİNİ UZATIR GİBİ GÖBEĞİMİN KENARINDAN GÖRÜNÜR ÇIKINTILAR YAPIYOR. HAREKET EDİYOR...

TEŞEKKÜRLER...