ben size ne dedim,
bayram yazısı, baldız hanım ve fobileri ilişiklendireceğim dedim demi
öncelikle lale abla bizim baldız hanımla hem çok keyifli sohpetlerimiz var, hem yemek konusunda pek bir meraklıdır kendileri ancak MS hastası olan o, yaşadığı kişisel sorunları nedeni ile bu aralar sık sık atak derdinde kendisi, ancak bunları paylaşmak için o da yakında bir blog açabilir haberiniz olsun:))))))))
neyse bu baldız hanım, MS le baş ederken en önemli konulardan biri psikolojisi oldu, ona bu konuda destek için iş yerinden patronun eşi hanım efendi oyalanması için 3 numara terier verdi nasıl yazılır bilmem çünkü ben kendilerini pek görmedim.
evet evet aynı apartmanda oturuyoruz ama, ben kendilerini görmedim.
nasıl mı?
benim kedi köpekden illaki kediden ama köpekden de aklım çıkar
siz şimdi o ev köpeği aşılarını da bilirsin falan diyeceksinzi demi
yok yok
alakası yok onlarla, ben kedi olan film seyretmiyor fotoğrafına bakamıyorum içim paralanıyor, açık kalp yada beyin ameliyatı seyredeyim de ne olursunuz kedi görmeyeyim. kan tutar gibi kedi tutuyor beni, deliriyorum adeta. eh köpek ondan sonra gelir yani top 10 listemizde en fobik olduğum şey kedi, hatta fare listeye bile girmez o kadar ilgincim yani:)))
ee şimdi baldız komşunun köpeği var hemde şöyle yerinde falan duramayanından, ha birde pazartesi itibari ile köpeğin yavrularından da geldi. köpek erkek ti!! bir zamanlar...
artık hadım hemde bu yavruları yapmak için uğraşırken hadım oldu, yavruların anneleri köpeğin şeyini kopardı:))) ay ne iğrencim. bu konuyu bireleri merak edene kadar es geçtim.
neyse şimdi benim köpek korkum kendimi bilmem kaçıncı kat bile olsa aşağı atacak kadar, çevremi içinde bulunduğum ortamı yok sayacak kadar. yani 5 değil 7 yıldızlı bir lokanta olsa, ve es kaza, es kaza diyorum çünkü yemek yenen yerde herhangi bir hayvanın bulunması benim orada yemek yememem için yeterli bir sebeb ki bu o hayvan, oradan ayrıldıkdan sonrası için bile geçerli. işte neresi olursa oraya bir hayvan gelmesi durumunda ben masa sandaliye cam çerçece tabak yemek dinlemiyor cıldırıyorum. ben çıldırmışken köpek benim o halime daha da deli olup benimle oynamaya mı başlıyor bilmiyorum ama, hani çok masa devirmişliğim yemekler üzerindeyken çıkmışlığım. restoranda güzel bir yemek yeme ihtimalini yada en güzel masayı red etmişliğim vardır. deniz kenarında güzel bir günde balık yemek demek bizim için içeride yemek demektir. en güzel masayı da bize ayırsalar en güzel balıkları da bize hazırlasalar. ben almıyayım der döner giderim ki isterse 10 kişi kiş olalım hiç fark etmez, ben 9 kişiye uymam. onalr ban auyarmı hiç düşünmem umursama.
hah işte ben bu halde, bizim baldız hanım köpeği yavrusu ile bir üst katta olunca ne oluyor. ben ona giderken bir kere köpek kılına karşı özel giyiniyorum bu bir, sonracığıma terlik götürmüyorum bile çoraplarımı giyiyor gidiyorum geri döndüğümde hemen kapıda onlar tersleme çıkıyor üstüm başım torbaya konuyor ki, ben köpeğe dokunmuyorum bile. ama bir kere çıplak ayakla dökülmüş tüylerine basmışım
ıyyyyyy:(
sonra kapıda başlanıyor
ben geldim açma demeye:))))))))))
açama ki köpek kapı arasından kafasını uzatmasın.
bana kapı açılmadan önce
köpek arkada bir odaya kapatılıyor...
şimdi yavruda büyüyecek ???
bizim komşuluk böyel bir komşuluk yaniii
öyel çat kapı gidemem ben:))))))))
ama köpek kocacışdan acayip tırsıyor onu görünce neyin altına girsin nereye saklansın şaşıyor. hatta ona yaltaklanamıyor bile... bana ne mi yapıyor hiç bir fikrim yok beni hiç görmedi...
halalarımda evlerinin bahçesinde köpek besliyorlar ama onların ki bahçede ve kapalı olduğu için çok dert etmiyorum onları.
ay ben size benim evime kedi girdiğini anlatmışmıydım ???????
