EVİME HOŞ GELDİNİZ

SİZİNLE GERÇEK HAYATIMI PAYLAŞMAK İÇİN SEÇTİĞİM BU SANAL EVİME HOŞ GELDİNİZ...
YAŞADIKLARIM, YAŞAMAK İSTEDİKLERİM, DÜŞÜNDÜKLERİM GÖRDÜKLERİM DİNLEDİKLERİM GEZDİKLERİM NE VARSA KENDİM İÇİN YAZIP SİZLERLE PAYLAŞIYORUM.

Powered By Blogger

18 Aralık 2009

SAYISAL EŞLEŞME

sayısal anormali nin olmadığı ilk sonuçlar az önce geldi:)))))))
bir viraj daha dönüldü:)))))))))
kesin, net ve geniş kapsamlı sonuçlar elbetteki yaklaşık 20 gün sonra belirlenecek. 12 gün sonra labratuvarı arayacağız üremenin olup olmadığını soracağız. sondan sonrada 1 hafta beklenecek
bu beklediğimiz 3 gün bana solumun alerjisi, cilt alerjisi ve bir adet reflüydü... ama olsun bu sonuca ve beklenen günlerde diğer bir aksilik çıkmamasına karşılık ben razıyım.
ben söyledikleri saatte hastaneyi aradım, telefonda sonuç vermediklerini ama hazır olduğunu gelip alabileceğimizi söylediler malum ben evdeyim kocacış dışarıdaydı koştu gitti, dr la görüştü sonuçları aldı. dr a sormasına rağmen cinsiyetini öğrenemedik. gerçi bölüm başkanı tanıdığı ona sorup resmi olmayan sonuçları alabilirdi de neden söylemediklerini öğrenince inanılmaz saygı duydum ve şok oldum dedi. yasal olarak hamilelik sonlandırma haftasına kadar alınan sonuçlara rağmen aileye söylemiyorlarmış çünkü istedikleri cinsiyette değilse hamilelik sonlandıranlar görülüyormuş. inanamadık. biz bebek rahatsız olmasın, bizi terketmesin diye aylardır kocacışla birbirimizi uzaktan sevmeye razı yaşıyoruz. ben ilaç almamak adına gecelerimi uykusuz geçirip hiç şikayet etmiyorum da nasıl olur cinsiyetinden dolayı hareket eden, organlarını dolaşımını gördüğüm bebeğimden vazgeçerim allahım sen koru. eleştirmiyorum, yargılamıyorum ama üzülüyorum.
bu haftayı geçirdikten sonra kaybedilen bebeklere düşük değil erken doğum deniyor dedi dr. kaldıki resmi sonlandırma haftasına daha 4 hafta izin veriliyor. bu testi yaptırırken en çok takıldığım ve bana en çok sorulan soruların başında kesin sonuçların geldiği haftanın ileri olması nedeni ile kötü bir sonuç alma ihtimalinde nasıl sonlandırma kararı verilebileceği idi. ben yanıt vermedim ne kendime nede başkalrına... bebek belki kuvvetli tekmeler atamıyor ama hareketleri hissediliyor. bir internet sitesinde okuduğum şey çok hoşuma gitti oradaki uzman sizin artık bir bebeğiniz var, belki bildiğiniz ve alışık olduğunuz 5 duyunuzla hissedemiyor kucağınıza alamıyorsunuz ama sizin bir bebeğiniz var diyordu. evet bizim bir bebeğimiz var, özellikle tüm babalar gibi kocacış hiç hissedemiyor ben ona göre biraz daha hissediyorda olsam kucağa alamadığımız, yüzünü göremediğimiz, sesini duyamadığımız bir bebeğimiz var:)))))))) allah sağlıkla elimize almayı nasip etsin... bebeğimiz bundan sonrada sağlıkla büyüsün, bir aksilikle karşılaşmasın inşallah...
yazacak şeyler var belki ama şimdilik yine dinlenmeye geçiyorum. dün kaşma konuştuğum dr um müdahaleden sonra geçen her gün, işlemin risklerinden uzaklaştığımı söyledi. yani hala cerrahi mğdahale olarak geçen işlemin riski bitmemişmiş... yani ben dinleneyim hadi...

17 Aralık 2009

evdeyim...
bekliyorum...
alerjilerim yine çıldırdığı için uykusuz geceler geçiriyorum. nefes almada güçlük nedeniyle oturur pozisyon aldım bu sabahın sisli olacağını önceden haber verdim. keşke vermeyebilsem...
en kötüsüde dr lar 10 gün istirahat vermelerine karşılık ben sanki inadına şırkılıyorum. öksürüyorum, öğürüyorum:)
en çokda bebeğe zarar verirsem diye endişe etmek beni panikletti, panik nefesimi hızlandırdı, hızlanan nefesimle nefes almak iyice zorlaştı, o zorlaştıkça ben kendimi dahada kötü hissetmeye başladım.
inşallah bir zarar gelmemiştir. dualarım en çok bunun için.

yarın sonuçların ilki...

15 Aralık 2009

sadece amniyosentez

öğleden sonra döndüm, daha doğrusu döndük:)))))))))
şu an için söylenebilecek en iyi haber hala birlikte olmamız.
cuma günü ilk haber gelecek. analizin ön tarama sonuçlarını vereceklerki, zaten benim durumumda asıl bakılacak olan neredeyse bu ilk sonuçlar...
bu sabah bir kez daha uykusuz uyandık. kocacış neler düşündü konuşmadık, nelere endişelendi anlatmadı. ben öncelikle 3 gündür yapmadığım iğneleriden dolayı endişeliydim, bundan dolayı bebeği besleyemedisem, ve bebeği bir kez daha kalbi atmaz bulursam endişesine, hadi bunu atlattık ya o iğne ona batarsa, hadi batmadı ya düşmesine sebeb olusalar eklendi, olamdı başa sardım ve sabahı sabah yaptım.
gidince epey sıra bekledik, sonra içeri alındık, orada bekledik derken en sonunda öğlen gibi işlem detaylı ultrason ve dopler çekimleri ve bebeğin kalp grafiği ile başladı. sonrasında iğne ile giriş...
aslında zor oldu, iğnenin acısı giriş devam ettikçe yanması hiç, her dokudan geçerken zorlandı ben bunu tabii olarak normal sandım. ama en son amniyon sıvısının olduğu kese delinirkende zorlanma başladı o sırada öyle korktumki, iğne kesenin çeperini zorladıkça ama batmadıkça aniden hızla içeri girecek ve okorktuğum olacaki, bebeğe zarar verecek sandım. aslında saniyelerle geçen zaman bana çok uzun geldi ve diğer ultrason tutan hanımın mükemmel demesi ile içerideydi... o sırada göbeğimdeki şırıngaya çekilen sıvıya baktım ve içim sızladı, icdan azabı gibi, bebeğimin içinde olduğu hayati sıvıdan çalıp onlara vermişimden pişmanlık duydum o an...
veee kulaklarım uğuldamaya, sırtımdan sıcak bir şey geçmeye başladı... zaten işlem bitti geçmiş olsun dediler, o uğultu ile çıktım, dinlenmek için yer bulunmayınca beni doğum öncesi bekleyenlerin odasına aldılar. o sırada nts ye bağlı bir bebeğin kalp atılşlarını dinledim, resmen müzik gibi dinlendirdi, sakinleştirdi beni, belki benim bebeğimin değildi ama, olsun yanımda doğmayı bekleyen bir bebeğin kalp atışlarıydı ve pek bir iyi geldi.
dinlenirken beklenmeyen alerjik öksürük başladı, boğazımda gıcık varış gibi, biraz dayandım çok öksürüp buda ağrı yapınca, kalktım kocacışa su aldırmayaki, onu görünce bana bağırıdı niye kalktın diye, şaşırdım. malumunuz biz ama özellikle kocacış hastanede kalmaktan hiç hoşlanmaz aslında. o öyle bağırınca bende şaştım aslında. geir döndüm:))) ama çok sürmedi gelip çıkardılar taburcu ettiler. eve geldim yatıyorum. 10 gün ev istirahati...

14 Aralık 2009

gergin geçen bir günden sonra...
gergin geçen bir gecemizdeyiz...
geçen hafta yaşadıklarımızın tekrarı gibi, zaten bir kere yaşamak zor, kaldı ki ikinci...
neyse
dilerim sonuç iyi çıkar...
bu gün hafif sancı başladı, korku iyice arttı.
inşallah her şey bu korku ve sancı ile biter, en kötüsü bunlardır yaşananların ve yaşanacakların...

13 Aralık 2009

SUÇLULUK DUYGUM

bu gün güneşe uyandık, aslında gece soğuk geçmiş, hatta gece uykusundan kalkan kocacış kapattığımız kombiyi açmış ta sıcak eve uyandık, dışarıdada güneş olunca, hadi dedim beni bu gün dışarı çıkar, kaç gündür cezamı usu uslu çektim demi ama:)))
ama kazın ayağı öyle değilmiş çıkınca anladım. tam kış güneşi varmış dışarıda, evde canım önünde bizi yakan güneş dışarıda hiç ısıtmadı, dolayısıyla ayazda dolanmadık, araba ile şöyle bir markete girdik çıktık. aslında eskiden hava kötü olunca yürümek için aşlışveriş merkezine giderdim ben, şimdilerde oda malum kalabalıklara girmemek adına kalkınca; havada soğudu ben yürüyüş bandı alayım dedim. evde spor için bisiklet var neden onu almışızda yürüyüş bandı almamışız ki? neyse, şimdilerde bisiklete binemiyorum da, eskiden de pek sevmedim sanırım.
market inanılmaz kalabalıktı, zar zor dolandık. kocacış ben kalabalıklardayken biri karnıma vurcak diye korkuyor. onun bu korkusu ve benzer endişeleri karşısında suçluluk duyuyorum. ilk evlendiğimizde onun zaten 2 çocuğu olduğu için bir çocuk daha istemez; olaki istedi ama heyecan duymaz, ben incinirim sanmıştım ve ilk hamileliğimi sudan sebebleri bahane göstererek sonlandırmıştım. aslında sanırım sonradan bu günahları ödedim diye düşündüm hep. sonrasındaki sorunlu hamileliklerimde ise istediğini gösterme şansını uzun süre bulamadı, daha sevinme şansımız olmadan sorunları başlıyordu hamileliklerimin. bunda ise istediğini görebildiğim gibi, benim için olduğu kadar bebek için endişelenmesi içimi bir hoş ediyor. mesela, ayağını kıvarma bebekrahatsız olur, eğilme bebek rahatsız olur, onu ye, bu tuzlu yeme diye ben unuttuğumda bile hamileliğimi hatırlaması, bebeği düşünmesi, bazen paranoya edip sadece beni mutlu etmek adına böyle davrandığını bile düşündüğüm oldu. ancak ne zaman uykusunun içinde bile endişe duyduğunu gördüm... uykulu haliyle beni kontrol etmeye başladı, uykusu içinde el yordamı ile beni kontrol edip, yüzü koyun yatma diye uyandırması, ... o zaman ikna oldum, o zamandan beri düşündüklerim için suçluluk duymaya başladım...
marketten döndüğümüzden beri başım ağrımaya başladı, parasetamol aldım hatta yarım aldım. biraz iyi gelir gibi oldu. bu gün günlük iğnemi olmuyorum. yarında olmayacağım sanırım baş ağrılarım uğramaya başlar... salı günkü duruma göre gerekirse hastanede yapılacak... bu iğneler başka sebebler içinde olsalar, bana kendimi iyide hissettiriyor aslında...
bu arada annem nezle oldu, aramıza artık babanem oturuyor. dilerim daha kötü olmaz, yarın sabah dr unu görmeye gidecek. dileriz enfeksiyon, virüs yoktur. aksi halde bizde kalamayacak ve daha kötüsü her ikimiz içinde nasıl bir çözüm buluruz bilmiyorum. onunda bakılması gerekirken, benimde hastane dönüşü değil ona bakmam, benim bakıma ihtiyaç duyduğum dönem olacak. yazık onlarda ben hastaneden geldiğimde dinlenebileyim diye bana gelmişlerdi, şimdi... bakalım. bu gün kocacışla ona pek iş yaptırmamaya çalıştık. evdeki bir kaç ilaçtan verdik. bitki çayları yaptık ama pekde iyileşme görüşmedi bence ne yazık ki:(
bu arada kıyafet sorunumu kısa vadede çözdük. eksiden alınmış, hani bir zamanlar daha böyle taytların moda olduğu zamanlarda ama benimde neredeyse "0" beden olduğum dönemlerde alınmış olanları çıkardım. onların belindeki kemerleri çıkarınca tam şimdiki halime uygun oldular:)) birde yine kendi bol ama kemeri o zamanlar daki bana uygun olan bir taneninde kemerini çıkardık. ancak o, o kadar bol olduki ona daha sonra hamile pantolonlarındaki bel ekini yapabilirsem giyilir oldu... lale ablanın tarif ettiği elbiseyide yaptık. şimdilik en azından bir kaç şey çıktı:) zaten daha çok akşamları kocaman göbeğim oluyor. sabahları hafif bir göbeğim varken, her öğünden sonra giderek şişiyor:))) gece kocaman oluyor:)))))))))) yani, kocacış birazdan beni yine dik durmam göbeğimi ezdiğim dolayısıyla bebeği ezdiğim için uyarmaya başlar çünkü yine göbeğim kocaman:)))))))))))))

12 Aralık 2009

evdeyim, bu günde soğuk nedeniyle evdeyim, kocacış yine beni almadı çıkarken :( :)
annemlerle oturuyorum, bn daha çok oturuyorum. annem varken ben e iş yapabilirimki zaten.
hani iş yapamıyorum birde uyumama izin verseler, durmadan, hatta gereksiz yere bile bana sesleniyorlar. efedim demek için dalmak üzere olduğum uykumdan çıkıpda, bana yok bir demeleri yokmu....
yemekler yapılıyor ve nasıl oluyorda oluyor hızla bitiyor bilmiyorum. durmadna yemiyoruz ama, bir karı bir koca olduğumuz ve sadece akşamları evde yemek yediğimiz oda 7 gece asla olmayan günlere göre sanki evde orduyuz gibi hissediyorum. aman annemler duymasın çok alınır ama kastım esirgemek değil, alışkanlıklardan şaşkınlık:)))
bu gece lazanya yapılacak. tv de kaç gündür programlarda denk geliyorum canımistedi.
dünde bulgur pilavını ince bulgurdan kısır gibi yaptık. hani şöyle turşulu murşulu:))) sonrasınd ahaşlanmış asma yapragına hem sardık hem yedik, elleirmizden suyu aka, aka:)))))) epey güldük. sonrasında babanem hadi istediniz bunu yaptık ama sonrasında olmaz, siz getirin yaprağı, bulguru ben sarayım dedi kalanları sardı:))) kocacış önce onları sarma sandı. ( bu arada biz yapraktan yaptığımıza direk sarma deriz, yaprak dolması demeyiz, doldurmayıp sardığımız için olmalı) sonra bu ne dedi? bizde se yeme o ikindilik dedik:)))))) ama acı yapmadık, yapsaydık ardındanda çay nasıl yakışırdı demi?
ee zaman evde geçince haber çıkmıyor görüldüğü üzre:))))))))))))))
sizin hafta sonunuz çok daha güzel geçsin, gönlünüzce geçsin, beklentilerinizi fazlasıyla karşılasın...

10 Aralık 2009

YAĞMUR

BU SABAH YAĞMUR İLE UYANDIK DİYE YAZACAKTIM; ANCAK UYANAMADIK.
DÜNKÜ GERGİNLİK, UYKUSUZLUK ENDİŞEDEN SONRA EPEY UYUMUŞUZ, ÇALAN TELEFONU HAVANIN DA KARANLIK OLMASI NEDENİ İLE SABAHIN KÖRÜNDE SANDIK AMA İNSANLAR NORMAL SAATTE ARAMIŞLAR:))))))))))
KOCACIŞTA UYUMUŞ KALKTIĞI GİBİ BİR ŞEYLER ATIŞTIRDI BİZİ BEKLEMEDİ, SONRA BEKLEYEN İŞLER İÇİN ÇIKTI. BİZ KEYİFLİ KAHVALTIMIZDAN ÖĞLEYE DOĞRU KALKTIK:)
HAVA HEP KAPKARAYDI. HANİ KAYINPEDERİM LAFI GİBİ: ZINDIK KALBİ GİBİ KAPKARAYDI.
MEYVE YEDİK, TV SEYRETTİK Kİ, ANNEMLER BENDE OLDUĞU İÇİN BEN DİZİMAX, MYMAX, FOXLİFE GİBİ KANALLARIMI SEYREDEMEDİM. ALTYAZILI OLMALARINDAN BİZİMKİLER SIKILIYOR. MECBUREN DERYA BAYKAL, YEMEKTEYİZ GİB ŞEYLER SEYRETTİK. ESKİ STREC PANTOLONLARIMIN BELİNDEKİ KEMERLERİ ÇIKARIP BENİM ŞU ANKİ HALİME UYGUN HALE GETİRDİK. ELBİSEME PEK DOKUMADIK AMA AMA ONUDA KOLAYLADIK. ÖĞLE YEMEĞİNDE OLANLARDAN BİR TABAK YAPTIK.
TEYZEM GELDİ KAHVE KEYFİ YAPARKEN YANINADA MEYVE KEYFİ EKLEDİK. ARTIK BU YENİ MODAMIZ OLDU. HER AKŞAM ÜSTÜ TEYZEMLE MEYVE FASLI. BENİM BİRDE ÖĞLEDEN ÖNCE VAR. ANNEM GÜLÜYOR AMA TAMAM TAMAM SEN ESKİDENDE MEYVE SEVERDİN KABUL EDİYORUM DİYOR. AMA GÜLMEYE DEVAM EDİYOR. SONRA İTİRAF ETTİ BEN ŞU GÜNLERDE SEVMEDİĞİM ŞEYLERİ YERKEN, ZORLA YUTKUNUYORMUŞUM, YÜZÜM BİR GARİP OLUYORMUŞ. AMA İSTEDİĞİM BİR ŞEY YERKEN:))) ANNEM KITLIKTAN ÇIKMIŞSIN GİBİ, NASIL YEDİĞİNİ GÖRSEN DİYOR... MESELA PORTAKAL VE EN ÇOKDA SU... :)
SONRASINDA YEMEKLERİMİZİ YAPTIK DERKEN KOCACIŞ YENİ YAPILACAKLAR GETRİDİ. ANNEM KAPUSKA YAPMIŞTI Kİ, YANINA ISPANAK EKLEDİ. BROKOLİ DAHA BU GECELİK VARDIKİ YENİSİ GELDİ, YENİSİ DAHA SICAK BU GECE BİTECEK OLANIN KABINA GİRECEK SOĞUYUNCA BU GÜNLERDE HER DAİM BROKOLİMİZ VAR.
VE BİR EV CEZAM DAHA BÖYLE GEÇTİ...

9 Aralık 2009

ANİYOSENTEZDEN GÜL KEBABA

NEYE NİYET NEYE KISMET.

BİLİYORUM ŞİMDİ HERKES BU GÜN NASIL GEÇTİ SORUSUNUN YANITINI BEKLİYOR.

KISACASI HİÇ BİR ŞEY...

ŞÖYLEKİ SABAH HASTANEYE GİTMEK İÇİN ERKENDNE KALKTIM. SERPEM SEPELEK GERGİN VE BİR UÇUKLA HAZIRLANDIK. HASTANEDE İŞLEMLERİ YAPTIK. DOĞUMHANE KAPISINDA BEKLEMEYE BAŞLADIK. YAN TARAFTAKİ MÜLAKAT ODASINDA BİR GÖRÜŞMEYE DAHA ALDILAR BİZİ, YETER GERÇEKTEN ANLADIK, VALLA ANLADIK DEMEK NOKTASINA KADAR GETİRİYORLAR İNSANI YANİ. O SIRADA HER GÜN YAPTIĞIM İĞNENİN YAPILMAMASI GERKEİYORMUŞ BU GÜN:((( EEE HOCA İLE GÖRÜŞELİM DEDİLER. HOCA TOPLANTIDA BEKLEDİK ÇIKSIN. HOCANIN YANINA GİTTİM HATIRLATTIM. AHA DUR BAKALIM DEDİ, BİRLİKTE TEKRAR İÇERİ GİRDİK. KONUŞTUK BEN MUAYED EBA SÖYLEDİKLERİNİ ONA HATRLATMA ÇALIŞTIM AMA BENİ KİM DUYUYOR... ÖNÜMÜZDEKİ HAFTAYA ERTELEDİLER BENİ DUYMADAN.

BU ARADA BİZ ÖĞLENİ YAPTIK. KARNIM ZİL ÇALDI KEMERALTINA GİTTİK. DOĞRU GÜL KEBAP, BİR PORSİYON DÖNER YETMEDİ BİLE DENEBİLİR.

ÇÜNKÜ HASTANEYE 9 GİBİ VARDIKTAN SONRA ÖĞLENE KADAR BEN DAHİL ORADAKİ TÜM HAMİLELER AYAKTA BEKLEDİK. HATTA BEN ÇIKARKEN DİĞERLERİ HALA BEKLİYORDU. DOĞUMHANE KAPISI ÖNÜNDE BİR KALABALIK. ÖNCELİKLE BİR KAÇ BANK VARKİ ONLARI, DOĞUMHANEDE DOĞUM YAPANLARIN YAKINLARI DOLDURMUŞ, VE EŞLERİ İLE BENİM GİBİ İŞLEM BEKLEYEN HAMİLELER AYAKTA DİKELİYOR....

ORADA DOLANDIK, KOCACIŞIN BÜROYA UĞRADIK, BİRER KAHVE İÇTİK BEN BENİM MİKTARDA KAHVE İÇTİM TABİKİ, ORADAN KOCACIŞIN MUHASEBECİSİNE GİTTİK, BİZ GİRDİK SICACIK SİMİTLER GELDİ, ONDAN BİRAZ, BUNDAN BİRAZ DERKEN BRİ SİMİTE YAKINI PEYNİRLE MİDEYE İNDİRDİM. KOCACIŞ BU HALİME ÇOK GÜLÜYOR. ESKİ HALİME HİÇ BENZEMİYORUM:)))))))) HANİ ESKİDENDE MIZMIZ BİRİ DEĞİLDİM BELKİ AMA BUNLARIN HEPSİNİ BÖLE YİYEMEZ OLAKİ YERSEM SONRA YİYEMEZDİM. SİZİNDE BİLDİĞİNİZ KUVVETLİ ÖĞLE YEMEKLERİNDEN SONRA HİÇ AKŞAM YEMEĞİ YEMEMİŞLİĞİM BİLE OLURDU, ESKİDEN TABİİ:)))))

ORADANDA ÇANKAYA İNDİK, ÖNCE TEKNOSAYA UĞRADIK. TAMİRDEKİ MİKRODALGAYA FİYAT GELDİ, SANIRIM O FİYATIN YARISINA BİLE MİKRODALGA BULMA ŞANSIMIZ VAR:)) ONLARA BAKARKEN. ETİKETTEKİ MODELİN RAFTAKİ İLE TUTMAMASI ÜZERİNE , YA ETİKETTEKİNİ GÖRMEK, YADA GÖRDÜKLERİMİN FİYATINI ÖĞRENMEK İSTEDİMKİ DK LARDA KİMSE YANITLAYAMADI, BİRİ ARKADAŞ YARIDM EDECEK DEDİ, BEKLEDİM . GELEN BİLMİYORDU, BEKLEDİM. KOCACIŞ DOLAŞIYORDU, EN SONUNDA SİNİRLENDİM. YÜKSEK SESLE KONUŞMAYA BAŞLADIM. BAKMAKTAN VAZGEÇTİĞİMİ VE BUNUN NEDENİNİ KOCACIŞA GAYET YÜKSEK SESLE VE SİNİRLİ SÖYLEYİNCE MAĞAZADAKİ MÜŞTEİRLERLE BİRLİKTE TÜM ÇALIŞANLARDA DUYDU:((( EVET EVET YAPTIM...

ORADAN ÇIKIP CİCİKOM SATAN MAĞAZAYA GİRDİM VE BEN ORADA ÇAMAŞIR BULMAYI BEKLERKEN ÇOK HOŞ CİCİLER BULDUM. GECE KIYAFETİ BİLE OLABİLECEK ŞEYLER HEM FİYATLARI MAKULDÜ, HEMDE BU FİYATLARDAN %50 İNDİRİM VARDI. DÜZ SİYAH ELBİSE ALDIK, KOCACIŞ BUNUN PETROL MAVİSİNİDE ALDI:))

ORADAN TERTEMİZ BİR EVE DÖNDÜK ZATEN BENDE EPEY YORULMUŞTUM.

ŞİMDİ YEMEĞE KADAR YAYILIYORUM...

ANNEMLER GERİLDİ ŞİMDİ, BANA YARDIM İÇİN GELDİLER. 1 HAFTA KADAR KALACAKLARDI, EE ŞİMDİ 1 HAFTA ERTELENİNCE 2 HAFTA KALACAK OLMALRI ONU GERDİ. ŞİMDİ GİDİP HAFTAYA GELMEKTE BABANEM İÇİN ZOR, KADIN KARARSIZ VE HER İŞTE BİR HAYIR VARDIR DİYEREK SÖYLENİYOR...

BEN BU GÜNKÜ KADAR, BU KADAR HALİMEYİ BİR ARADA HİÇ GÖRMEMİŞTİM. VE ASLINDA ÇOK MU ABARTIYORUM DİYE DÜŞÜNDÜĞÜM GERGİNLİĞİMİN BU GÜNKÜ DİĞER HAMİLELERİN HALİNİ GÖRÜNCE HİÇDE ABARTMIYORMUŞUMA DÖNDÜ, HELE BİR HAMİLE VARDIKİ, 2 ÇOCUK ANNESİ, PERİŞANDI KORKUDAN. YÜZÜ KIPKIRMIZI OLMUŞ, TİRTİRDİ... KENDİMİ UTUP ONU SAKİNLEŞTİRİRKEN BULDUM KENDİMİ.

ŞİMDİLİK GERGİNLİĞİM GEÇMİŞ GİBİ OLSADA, YORGUNLK AĞIR BASTIĞI İÇİNDE BÖYLE GELİYOR OLABİLİR. NEYSE SALIYA KADAR BİR ŞEKİLDE GEÇECEK ZAMAN. AMA... EVE DÖNERKEN İLACI KESECEĞİM SÜREYİ, TELEFONLA KONUŞTUĞUM DR UMUN BEN SENİN DOSYANA ŞİMDİ BAKTIM PLESANTA SIRTINDAYMIŞ KEŞKE YAPSAYMIŞIZ, BİR SORUN OLMAZMIŞKİ İĞNENİ YAPMIŞ OLMAN, BU GÜN NEDEN YAPMADIKKİ DEMESİ İLE.....

8 Aralık 2009

hijyen, mijyen derken unutmaya çalıştım...

bu sabah klasik öksürükle yataktan kalktım. uzun süren bir kriz oluyor:(
bu sabah o kadar erken kalkmayan annemlerde uyadı benim sesime. onlar daha çok kuşluk vakti çıkarlar yataklarından. eskiye göre bende epey bir yatak keyfi yaparım aslında ama onlar kadar olmaz:) ilk evlendiğimde evimizin yeri nedeniyle hafta içi 06:25 de evden çıkmadıysam, vay halimeydi, sonrakinde daha iyi, bu son oturduğumda ise 07:15 oldu bu süre ve benim için harika oldu. şimdilerde o saatte evden çıkacak şekilde kalkmıyorum, yinede 08:00-08:30 bneim için ideal bir keyif süresi gibi oluyor. ha bu dönemde şaştığı olmuyor mu? olmaz mı? artı eksi 2 saatim var özel hallerime:)))))))
bu gün kendi standartlarımda uyandım. bu hastalığıma tanık olmayan annem panik oldu, başıma toplandı, benim ve kocacışın sakinliğine ize sabah mahmuru iyice şaşırdı. biz hiç bunlar yokmuş gibiyken, o sıcak su gibi bir şeyler yapma çabasındaydı. bzi bunun iyi günlerim olduğunu söylediğimizde ise gözleri gerçekten dehşetle açıldı, bizde güldük:)))) kızdı bize ama gerçekti...
neyse o faslı bitirince kocacışı geçirdik, biz kahvaltımızı yaptık, teyzeme kahveye geçtik, lafladık. eve döndük öğle olmuştu. annemle buzdolabı, mutfak dolabı, banyo dolabı derken daldık bir işlere. yanında yemek yaptık, ben duş aldım. yorulduk, akşamı yaptık ama epeyde iş yaptık. bu arada lale ablanın yorumuna uyumlu şeyler buldum evde, hatta bir ön hazırlık yaptım ve gerçekten şık olacak belli oldu bile, teşekkürler lale abla. fotograf işini çözeyim söz burya koyacam. dün aldığım 4 tl lik kumaşa kazak buldum oldu:)))))) yarın da ben yokken annem kendi başına toplar evi. tozla haşır neşir olunacak işlere ben girmedim bu gün çünkü...
ancak ne kadar kendimi işe, yemeğe falan versemde aklım hep yarınki işlemdeydi, içimi ferah tutmaya çalıştım, ama o kadar kolay olmadı. şimdi içim bulanıyor, karnım agrıyor, aklım sık sık yaırna gidiyor. çantama alacaklarımı düşünüyorum. körü düşünmemeye çalışıyorum.
ama bende secret ters çalışıyor sanırım. ne zaman içimi ferah tutsam hayatımda hep bir terslik olur. tüm riskleri bilerek, her şeyin iyi gitmesini diliyorum.
allahım lütfen, yarın yapılan işlem bebeğe bir zarar vermesin. sonrasında gelecek olan tahlil sonuçlarıda iyi gelsin diye dua ediyorum.
olumsuz şartlar içinde dileklerim var, eğer sonuçlar kötüyse ( ki lütfen olmasın) yarın yapılanişlemden sonra kaybetmeyi, haftalar sonrası yapılacak işleme tercih ederimde aklımdan çıkmayan olumsuz senaryolardan biri.
ha bu tahlil sonucu iyi çıktı bu sağlıklı bir doğumun garantisi elbette ki değil. daha binbir türlü olumlu, olumsuz ihtimaller düşünülebilir.
herşeyin hayorlısını diliyorum allahımdan...
neyse şimdi yorgun olduğumdan mutfaktaki son işleri anneme devredip gelip oturdum tv karşısına. ama ulusal kanallarda haber seyreden babanem salonda, ve ben hiç bir haberi seyredemeyeceğime karar verdim. aman allahım o nasıl bir haberler silsilesi. en acısı 7 vatan evladının şehit olması elbette, ama inanın içim kaldırmadı, gözümün yaşarması bir şey değil, içim eridi resmen, yüreğim burkuldu döndüm buraya geldim.
kocacışta geldi, oda belliki gergin, bu gece birbirimizi zorlamamalıyız anlaşıldı. başka şeyle rkonuşuyor olsakta birbirimizin gözünde aklımızdakinin aslında ne olduğunu biliyoruz.
dualarım her şeyin hayırlı olması için.

7 Aralık 2009

pazar sabahı kahvaltının hazırlanış sesi ile uyandım. biraz daha uyuyormuş gibi yapabilirdim ama uyanında banyoya gitmeden duramıyorum:))))))) hazırlıkların ucundan tuttum.
kocacış kaşarlı tost ve peynirli omlet yapmış. sonrasında epey yapıldık. tv seyrettik, şakalaştık...
halam bayramda rahatsız olduğundan gidememiştik. onlara gittik. torunları uğradı onlarla oynaştık. hele küçük 17 aylık ve tam bir kokoş:)))) ona bol bol güldük. biz güldükçe o marifetleirni döktürdü. akşam yemeği için eve dödüğümüzde ben dondurduklarıma yüz çevirdim. enginar ve iç bakla ile biber dolma çıkardım. halamda yanına taze börülce koymuştu. birde pazardan aldığım kabaklardan tatlı yaptım. kocacış ben coşmuşken yanına sigara böreklerinden de çıkardı. ben her şeyden tattım. yani bu gece yine aynıları var:))))))))
akşam seyredecek bir şeyler bulmakta zorluk çektim. önceki gece seyretme için uğraştığım filmde romantik desem pek sayılmaz, komedi kısmına denk gelemediğim. pek fena olmasada, hani bir garip geldi bana. çokda keyif almadım yani, pazar akşamı kocacış seyrettiklerine takıldım. baktım sevmedim. internet takıldım. hamileliklerini yazan blogları, hatta bebekleri büyümüş olanların arşivlerini falan okumaya çalıştım. bu aralar pek uykum gelmiyor.
geç yattım erken kalktım. kocacışı geçirdim. evi şöyle bir topladım. teyzemle kahve içtim. evden çıktım. çarşamba günü hastanede olacağım için, hazırlık olarak kıldan tüyden şeylerle uğraştım.
o sırada annem beni buldu, ve hava inanılmaz güzeldi fırsatı kaçırmadık şöyle bir dolandık. karnım acıkınca annemlere girdik. karnımı doyurdum. meyvemi yedim. ıhlamurumu içtim. evime döndüm. dolanırken kıyafetlere bakındık. bu ne ya, gerçekten inanılmaz pahallı şeyler var. pahallı derken öyel kuru kuru demiyorum. hani kumaşı, dikiş modeli ile kalitesiz şeyler bile değerinin çok üstünde. pazen elbise giyecemdedim anneme, yazık oda ben bunları dedikçe çok üzülüyor ama üzülme lütfen dedim. bu kadar kalitesiz şeylere bu parayı veririsem yüreğime iner alim allah cidden. o kadar hani para vermeyi bırakın, bulsam giymem. annemi buna inandırmakta zorlandım. sonra benim kumaşçıma girdik. orada beğendiğim bir kaç kumaşın kalitesine ve fiyatına bakınca biraz ikna oldu. ama bu sefer bunları dikmek için uğraşacağım için rahatsız oldu. sonra bir parça kumaşı 4 liraya alıp çok pratik bir şey yapmaktan bahsedince birazcık ikna oldu. evde kısa bir üstüm vardı o kadar kısa kalmıştı ki, bir süredir giyemiyordum. onun altına büzüp dikerek elbise yapacağımı söyledim. ona ikna oldu:) en azından bir parça:)
bu gece bana gelecekler, kardeşim yemekten sonra onlarıda alıp beni görmeye gelecek. yarın akşam gelemiyecekmiş iş yerinde kalacağı için. bu gece gelecek, çarşamba günü için iyi şanslar diliyecek ve annemleride getirecek.
yarın annemin yardımı ile ucu kaçmış evi hijyenik hale getirecez. vaktimiz kalırsa belki kek, browny falanda yaparız belki...

5 Aralık 2009

cumartesi

bu sabah derin nefes alabiliyordum:))))))
sabah hava yağmurluydu, çıkıp çıkmamada kararsız gibi olsamda yağmur dinince hadi dedim.
öğledne önce çıktık. önce pazar yaptık. ben bu halimle pazar market işini pek bir sevdim elimi kolumu sallaya sallaya geziyorum:))))) gerçi kapımızın önünde manav vari bir şey var. önceleri arabayla patates soğan getirirdi bzi ilk taşındığımızda sitenin önündeki otobüs durakların orada, eve gelirken inen alırdı alacağını sonra gittikçe çeşidi arttırdı. geçen sene durakların karşısında belediyeden yer kiraladı ki, zaten karşımız bomboş arazi, oraya baraka vari bir şey yaptı. elektriği olunca buzdolabı aldı çeşit dahada arttı. ancak son seçimlerde belediye başkanlığı değişince adamı yerinden çıkartıp yıktı belediye. verilen tuhsat karpuz satmak için mezsimlikmiş. karpuz mevsimi bitti dedi çıkardı. şimdi yine eski arabasına döndü ama haliyle çeşidi yine azaldı, ama biz onu yaşatmak adına onun sattıklarını mümkün olduğunca pazardan almamaya gayret edip ondan alırız. elbette her şey olmuyor. yeşillikler konusunda zayıf kaldığı gibi, pancardır, turptur,vb... olmadığından bzi pazarada çıkıyoruz. bu gün mesela meyve almadık. yarın ondan alırız. bu gün ondan almama nednimiz dönüşte markete de uğrayınca kocacış arabadan asansöre taşıyamadı:))))))))
neyse pazardan sonra beni anneme bıraktı, anneme açım diye girdim. gerçi iki lokma yedim şiiştim ama olsun:) babaneme gördüm. sonra hava güneşe dönerken anneme çıkarmıyız dedim. bu gün olmaz misafir gelecek dedi. neyse sevdiğim insanlar geliyormuş bende oturdum.
epey lafladık. yemek, hamur işi derken lafladık. bol bol hamilelik konuşuluyor benim olduğum ortamlarda. herkesler anılarını bildiklerini anlatıyor. bende zaman zaman altta kalmıyorum. zaman zaman dememin nedeni laf anlayacak cinstenseler konuşmaya tenezzül ediyorum. yoksa kibarca dinliyor gibi yapıyorum:))))))) bunlarında bu konud atatsız anıları olunca zorluklarından konuştuk, korkulardan, insanlara laf anlatmaktan falan. onlar daha zor ve agır yaşamışlar. ben bu konuda kimseleri fazl atakmamışım onu anladım.
çay içip kalktım. dediğim gibi dönüşte market işi yaptık.
eve gelince teyzemin telefonu geldi. torunu ondaymış. yerletirmeyi acele tarafında bitirip geçtim. briaz bebek sevdik. 17 aylık oldu, koşuşuyor, pek konuşmuyor ama derdini anlatan harika mimikleri var:))))))) hepimizi nasıl tanıyor. bizi güldürdü.
şimdi evde yayılmacadayım.
annemde yediklerim neden bana hep gaz yapıyor merak ediyorum. ne zaman onlarla yemek yesem şişiyorum. hatta onlar bendeykende oyle. yine şiş geldim eve.
nefesim sabahki kadar rahat değil ama yinede şükür diyorum.
bu gece moviemax da saraj jessica parker ın başrolunda olduğu aşkın yaşı yok seyredilecekler listemde. dah aönce seyretmişmiydim emin değilim. romantik komedi dilerim son seyrettiğim gibi çıkmaz.
yemek için kocacış çupra almış. fırında yapacak hazırladı. biraz pişirir yeriz. koku almadığım için şansını kullanıyor ama itiraf ediyorum kokusundan rahatsız olamasamda hala balık zevk vermiyor bana:( sadece kocacışın dediği yemek zorundasına uyuyorum.
herkes bana bebeğin hareketlerini hissedip hissetmediğimi soruyor. kocacışın dediği ve herkesin bahsettiği o tekmeleri hissetmiyorum ama başka bir hareketlilik hissediyorum, içimi gıdıklar gibi, ilginç bir şey. bir şey bir yerden bir yere kayıyormuş gibi.
dilerim sağlıklıdır. dilerim keyfi yerindedir. dilerim yapılacak işlemlerden sonra bizim kalmaya kararlı olacak kadar oda bizi sevmiştir. dilerim ona iyi bakabiliyorumdur. biz ona sağlıkla kavuşmayı, onunla olmayı istiyoruz...

4 Aralık 2009

düşünüyorum, inandıramıyorum...

hala sık sık acıkıyorum.
bu gün sabah başdönmesi ile kalkınca kocacışla güldük epey, ben bu hafta hamileliği başa sardım diye. 4. ayı doldurduktan sonra başdönmesi ve bulantı, kusma başladı diyerek:)))))
kahvaltı sonrası kestirdim.
yine evden çıkmadım oysaki harika bir hava vardı kaçırdım diye içim gitti, çıksaydım biraz daha rahat nefes alma şansım olurmuyduki?
ama öğleden sonra kendime banyo şımarıklığı hazırladım. banyoya buğu da aldım. evimizin yeni kokusu bu zaten son hafta:))))uzun uzun kese yaparken, yağlanırken o banyonun buharıyla iyice etkili oldu. okyanus suyunada devam ediyorum. veee nihayet banyodaki temizlik deterjanının kokusunu ve deodorantımın kokusunu duyar gibi oldum. sonra kesildi ama olsun bana umut vaadetti:)))))))))))))) zaten geceleri uyumaya razıydım buda bonusu oldu:)
ama hala kocacış gece yatak odasında traktör varmış gibiyiz diyor:))))))) ben o kadarda değil belki kompresörlü bir araba diyorum)))))))
yarın hava bu günkü gibi olur ve yeni bir sürpriz çıkmazsa dışarı çıkmayı planlıyorum.
gerçi dün gece kocacışın arkadaşlarına uğramıştık 1/2 saat kadar ama, orada üzüldüm. ben dr dan döndüm hasta değilim diye rahat rahat gittim ama onlar alerjiye ikna olmadılar yüzleri düştü, alerji olup olmadığını nasıl anladılar, teknoloji bu kadarmı gelişmi deyince bende uzatmadım kalktım... sonrada kocacışa biraz çıkıştım ben sana demiştim diye. teyzem bile grip olmadığıma inanmıyor o kadar kötüsünkü diyor. ama benim vücudumda hiç kırgınlık yada keyifsizlik yok desemde kimse sesimi solumamı duyunca inanmıyor. o nedenle insanlardan uzak durmaya karar verdim. belki dr larla görüşebilirim:)))))))))))))))) yani onları inandırmak mümkünmüş gibi geliyor:)))))))))))
canım bir şeyler istiyor ama karar veremiyorum bir türlü. insan bir şey ister ve ne olduğunu bilmezmi hiç? :))))))))))
evde tüketmediğimiz kızılcık marmelatı var, marmelat olarak tüketmeyince kek, kurabiye gibi neyin içinde tüketilir diye düşünmeye başladım. aklıma bir şey gelmiyor.
bu günlerde ilham perileirm kaçtı sanırım eskiden hep önce aklıma gelirdi, şimdiyse hep düşünüyorum diyorum ama sonuç yok. hala elbezleri ile ne yapacağımı düşünüyorum. hala yüncüden ne alsam ne yapsam diye düşünüyorum. hala marmelatla ne apsam diye düşünüyorum. kimbilir başka neler düşünüyorum onları düşündüğümü bile unuttum. aslında bu günlerde bunları düşünmek işime geliyor böylece çarşamba günkü işlemi az düşünüyorum gibi me geliyor...

3 Aralık 2009

yine ev hapsindeyim bu gün:)
ve bir sürüde cezam yada görevim var üstelikte.
öncelikle 2CD klasikmüzik dünlenecek bu günden itibaren her gün, zaten kocacışın evdeki kolleksiyonu doğuma kadar tekrar gerektirmeden yetecek kadar:))))) hatta fazla:))))
meyvelerim ayrıldı oda sıcaklığını bulsunlar diye, hepsi yenecek:)))
100 sayfa kitap okunacak:)
vee yasaklarım var
mutfakta oyanılmayacak, çünkü evde yemek var, dün arada derede onuda aradan çıakrmıştım geresini kocacış gelince yapacak yada ona yardım edeceğim.
veee ev işi asla yapılmayacak, ama gelin evi bir görün nasıl dayanılacka yapılmadan bilmiyorum:((
ama bu sabah ilk rahat nefesini aldım. kimse beni dinlemesede ben burnumdan çok genzimden şikayetçiydim ve sabahki ilk öksürükle birikmiş ve kurumuş kanı çıkardım, biliyorum iğrenç ama benim için çok büyük rahatlama.
alerjimin en büyüknedeni büyük ihtimalle hava kirliliği olduğunu tahmin ediyorum. şehre inmeyince rahatlama artıyor. annem ev işleri yardıma gelemiyor onunda bağırsakları bozulmuş banyo ile yakın ilişkilerdeler, babanem de ağrıları nedeniyle aldığı ilaçlardan sersemlemiş halde daha çok yatıyor. dün grip olmadığım onaylanana kadar onlarada hiç uğramadımi birde bulaştırmayayaım diye, bu günde kendimi pek bir halsiz hissedip çıkmadım. kocacış çıktı eczane işlerini falan o hal edecek.
ben görevlerimin başında cezamı tamalayacam:)))))))))
lale ablacım, bu sefer senin içinde severim, tavsiye ettiğin cay için teşekkürler, şimdi kocacışa sipariş gececem. dr serbest bıraktı ya alırım. bende geçen gece ona benzer ama sütsüz bir çay yapmıştım. karabiberli, ayva yapraklı, zancefil, karanfil, tarçınlı, limon kabuklu ihlamurlu ve balla içilen oda rahatlattı o an için. ama alerji işte ne desem boş, ne zaman gelir gider belli olmaz. ne iyi gelir belli olmaz... acı ama ben bununla yaşıyorum. gerçi geçen seneki ültiker ve daha önemlisi anjiödem olmasında ben buna teşekkürler, sağ olasın canım bunca sıkıntınıniçinde düşünmüş olman varya, benim için en değerli hediye oldu, sağ olasın. senden iyihaberler bekliyoruz. dua ediyorum. allah senin ve kimsenin yavrusunu hasta etmesin, hepsine sağlık versin.
aa size evin temiz olmadığından bahsettim ama evin her yerindeki kaplardan bahsetmedim demi, işin ilginci ayaklarımıza takılmasın diye bir şeylerin altına doğru itilmiş, fare kapanları gibi görünen buğu kaplarımız var artık. yatak odamda baş uucumda, salonda oturduğum yerde sehpanın altına doğru, vs... ama en komiğime giden ve kendime yakıştırmadığım. kaplar plastik yoğurt kapları giib şeylerden oluşuyor. benki en kötü anda bile böyle şeyler gözünü tırmalayan biriyim. ancak o buğunun kondu kaplar temizlenemediği için başka çözüm bulamadım acilinden. daha estetik çözümü olan banada desin. ama lütfen onlara örgüden tıkıf falan demeyin.
ve bu buun tıkanıklığını kocacış değerlendirmeye karar verdi, hftalardır evde yaptırmadığım balık artık mutfağımıza girdi. hatta kocacış ev koktu havalandırmalı deidkçe ben gülüp bence fark etmez diyordum:) çok komik bir şeyler kokuşmuş olsada fark edemiyorum:) yada parfümümün fazla kaçtığını. zaman zaman parfümünden bahsediyor ben hiç üzerime alınmıyorum öünkü hiç bir şey kokmuyor bana:))))
dün hastane çıkışında annemi eve bıraktım, kocacış biraz oyalan benide al eve geçelimdeyince orada ir pasaja girdim. kapısından her zman geçtiğim ayak altında bir yer ama epeydir girmemişim içeriye, bir yüncü açılmış çok güzel şeyler vardı. ancak ben ne yapacağıma karar vermediğim için hiç bir şey almadım. ne yapsamki diye düşünüyorum.
oradanda hemile kotları satan bir mağazaya girdim. bir kaç şey baktım öncelikle benim için hepsi ince göründü ama daha da garibime giden bana denemem için çıkarılanlara bakınca bu hamilelerin göbekleri büyükte bacakları hepmi ince diye düşündüm. incecik şeyler, hatta içlerinde skiny olanlar bile vardı, ay dedim onalr rahatsız etmiyormu, oradaki bayanda siz ne kadar çok arayan bir görseniz demezmi, ay dedim her halde bir ben sıkıntılıyım. şöyle rahat bir şeyler arıyan, oda bana bir şey demedi ama gerçekten ilk benmişim gibi suratıma baktı. hava bve zaman musait oldukça bakınıyorum. bakınıyorum çünkü bu tür mağazaların yerini bile bilmiyorum. hani gerekse alacak yer bilmem ondan bakınıyorum. bakındıkçada çoğu hamile kıyafetinin çok zevksiz olduğu dikkatimi çekiyor. neden hamilelikte, hormonlar estetik duygularını da mı dumura uğratıyor acaba? çoğuna ıyyy dedim. veee merak ettim nedne hepsi degaje yaka? hani bana yaklışır, yakışmaz ayrı mevzu ama bence kışın üzerine manto vs giymek için sorunlu bir yaka degaje, eksidende rahat edemezdim. ensede kabarıklık yapar yapmasın dersen mantonun üstüne çıkarmak gerekir, olmadı hepsini ön tarafa ittirirsin o zaman açık bırakman gerkeirki, boğazın kapalı değildir falan falan... yani ben kimseleri anlamıyorum. ama anlaşılan onlar çoğunlukta ve onlar bir şey biliyor. ben biraz istisna olmalıyım diyede düşünmeden edemiyorum.
not: sadece kitap okumayı yetiştiremedim. ama yerine başka iş yaptım çok önemli değil belki ama benim için bir iş bir iştir:)))
bu gece yemek işinde kocacışa sadece pilav yaparak yardım ettim. oda dometesli pilavin domateslerini o rendeledi ben sadece pişirdim:))
planda olmayan ama klasikleşen teyzme geçtim, bir kahve içip lafladık. gerçi sanırım fazla kaldım onun diyetinde ki yemek saati gelmişti döndüğümde... :(
yarın için annemlere gitme planı yaptık ama belli olmaz. kendimi iyi hissedersem diye dipnot düştüm yinede cümlemin sonuna.
sık sık aklım ayın dokunzudaki analize takılı kalıyor, kafamı dağıtma ihtiyacı ile başka şeye odaklanma ihtiyacındaım. ama uykularıma irmee başlamadı en azından şimdilik...

2 Aralık 2009

A1

bu günü yine hastanede geçirdim. önce sistemler çalışmadı, sonra haftalar aylardır bakılırken bu günkü hastane vizitem olmadığı için bakamam dedi, sinirlendim gittim özel hastaneye, aaa oda ne, öğle tatili nedeniyle sıra veremiyoruz dediler. hemde 12 ye 10 kala. ay devlet hastnesinden beterler. bununlada ilk kez karşılaştım. tüm sinirimle eve geldim. bir şeyler atıştırıyordumki teyzem uğrada dr ne dedi diye, dr bulsaydım dedim. od abana ama kötü hırlıyorsun keşke bir görünseydin deyince; inadın sağlığına faydası yok dedim vizite işini hal ettim hastaneye bir kez daha gittim. bu sefer her şey çok hızlı gelişti ve 15 dk dr a girdim. iyi haber ciğerlerim tertemiz çıktı:))))))))) yupi harika bir dr a denk geldim. şaka gibi epey şakalaştık, lafladık, yaşıma çok oldu kimselere deme dedi:))))))) ama göbeğin erken çıkmış, fazla büyümüş dedi. jinekoloğum um arkadaşı zaten iyikide ona yollamış. oda beni hemen dr çıkmadan KBB ye gönderdi, oda eskiden sigortacılık yaptığım dönemden tanığım çıktı. ameliyata girmeden hemencecik baktı ve benim aylardır söylediğim kimsenin bana inanmadığı gibi alerjik rinit çıktı. çok ilerlemiş. oysa ben her alerji dediğimde çevremde kimse inanmadı bu kadar alerji olmaz diye. ama ben kendimi bilirim.


kötü haberse hiç bir alerji ilacını hamilelik döneminde kullanamıyor olmam. antishaminik ve kortizon almam gerekliki sakinlesin durumum. ama şu an basit bir damla, yada öksürük şurubuna bile zehirli muamelesi yapılıyor. şu an okyanus suyu veriliyor, evde bir kasede içinde buğu olan bir tas var. birde çok, çok, çok olağan üstü bir durum için pediatrik bir burun spreyi evde, ve yine olağan üstü bir halde, mesela ki 1/2 saat hiç durmayan bir öksürüğüm olursa bir yudum içebilmem için öksürük şurubum var. ama dr telefonda sürekli ne olur içmemeye çalış lütfen dedi. ama bu arada dr um bitki çaylarının yanında baharatlarıda serbest bıraktı.


iyi haber-kötü haber hepsi bir arada.


ancak o yasak burun damlasından dün akşam sıktığım için bu günü bir parça rahat geçirdim. ve bu gün hava inanılmaz temiz olduğu için dışarıda yine nefes aldım. onunla idare ediyorum hala...


veee bu sayde dün akşam uyudum. deliksiz değildi ama olsun yinede uyudum.


büyüyen göbeğimi seviyorum. ben beli çukur biriydim ama o çukurluk düzleşiyor olsun ben yinede seviyorum o kalınlığı:)))) elim göbeğimde gezmiyorda olsma artık göbeğim var yani:))))))))) en büyük dileğim göbeğim sağlıkla büyüyordur.


1 Aralık 2009

hastalık hali dün akşam itibari ile çıldırdı.
gece yatarken artık nefes alamıyordum. burun tamamen kapandı ama birde genizdeki akıntıya öksürük eşlik edince bütün bir geceyi uykusuz geçirdim. yattığım zaman çıldırıyordu ve yatakta öylesine öksürmek kasık ağrısına daha doğrusu gerilmeye sebeb olunca geceyi salonda oturarak geçirdim.
sabah dr umuzu aradık. hemen bir alerji uzmanı dedi, ah dedim ben onu ne zamandır arıyorum sanki bulabildim. o zaman hemen bir gögüs hastalık uzmanı dedi. onunda tanıdığı bir kaç isimde antad kaldık. biz çıktık dr için ama hepsidemi olmaz ya, valla birinin yeni doğum yapan gelini hastalanmış. biri izinliymiş derken... geri geldik, yarına randevu alarak. dr umu aradım ay hala bir damla, bir şurup vermiyor uzmanı görmeden olmaz diyor:((( evde kapanmadan yapılan buğuya izin verdi ve bitki çaylarına izin verdi..
24 saattir sırtımı bir yere yaslıyamamaktan acıyor resmen.
bunların hepsine katlanırım. boğulur gibide olsam olsun ama hem uykusuzluk, hemde ve en çokda öksürmenin yarattığı kasılmaların bebeğe zarar vermesinden korkuyorum, her öksürdüğümde yüreğimden bir parçada ayrılıyor sanki, gözlerime yaş doldu dolacak oluyorum.
ancak ne buğu ve bitki çayı bir damla fayda sağlanmadı.
artık elimde bir top tuvalet kağıdı ile dolanıyorum. mendille baş edemedim.
öğleden sonra başlayan su gibi burun akıntısına dayamadı hiç bir şey.
dilerim bu durumuda hiç bir zarar görmeden atlatırım, allah yardım etsin, inşallah sağlıkla ve iyi haberlerle görüşürüz.

30 Kasım 2009

bu gün bayram bitti,
bu sabah düne göre farklı uyandım. burun tıkanıklığı azalmış, boğaz ağrısı artmıştı, en önemlisi ter içinde uyandım. duştan çıkınca bir ön kahvaltı yaptım. biraz oyalandık ve kardeşimi alıp köy kahvaltısı gibi bir şey veren bir yerde kahvaltıya gittik. çömleklerle servis yapılıyordu her şey. ortada kocaman bir soba, üstünde ekmek kızarıyor, sahanda sucuklu yumurta geliyor. orada kahvaltı yapıp gezmeye çıktık.
önce forum bornovaya gittik hava harikaydı. birer hırka yetti. orada çok sıcakta ve çok sogukta gezmeyi sevmiyorum o nedenle bu gün uygundu; ancak kalabalıktı. ben bir kaç bir şey baktım ama bir şey almaya cesaret edemedim. sonra kalabalık artınca hala sinemaya girmeye cesaret edemediğimiz içinde ayrıldık. bayram boyunca fırsatımız ve sağlığımız olmadğı için bu güne kalan diğer kabir ziyaretlerini yaptık. kayınperime, onun babasına, kocacışın 10 gün yaşamış ablasına gittik. ayrıca kayınperimin dayısına. kocacışlarla yaşamış hep, kocacış bildi bileli onun üst katlarında babanesi ile birlikte yaşadıklarını hatırlıyor. dedesi o doğmadan 40 gün önce vefat etmiş, dayıyı hep dedesi yerine koymuş. hatta üniversiteden sonra kocacışa ilk arabasını dayı almış. bu gün mezarda hiç evlenmemiş, çocuğu olmamış ama olsaydı herhalde bizi sevdiğinden çok sevemezdi deyince bende epey duygulandım. zaten çıldırmış durumdaki hormonlarımla duygulanmam an meselesi ama gerçekten duydulandım.
oradan eve gelirken öksürük çıldırdı. sürekli arabanın camını içip sigara içmeleride etkili oldu sanırım. ve dün kendimi epey zorlamış olmalıyım boğazımda resmen yırtılmış gibi bir ağrı var öksürdükçe daha iyi olmuyor. ve hala ilaç almadığım gibi bitkisel bir şeyde almıyorum. ben bunu anlamadım zaten bir zamanlar bitki çayları faydalıydı, her derde deva gibiydiler. boğazımız ağrıdığında annem ihlamur, ada çayı, zencefil falan kaynatırdı. karnım ağrıdığında nane limon, vs... şimdilerde bunları kullanmadan yan etkilerini araştırır olduk. kendimi ilaç kullanır gibi hisseder oldum. dahada kötüsü ilaçlar konusunda uzman dr yada eczacılar var, güvenebileceğin sorabileceğin. hatta satılırken içindekiler, nerelerde kullanıldığı, kullanılmadığı ve yan etkileri yazılı satılıyor. ama bitkilerde öylemil. isteyen aktar dükkanı açıyor ve neyi ne kadar bildiği belli olmayan birileri orada size bilgi veriyor. birde süreki tv de konuşanlar var biri çıkıyor çayınıza karanfil koyun diyor, bir ay geçmiyor diğeri, diğer kanala çıkıyor sakın ha çok yan etkisi var diyor. basit karanfil zehir, yeşil reçete muamelesi görüyor. bu karmaşada işte bitti çayıda içemiyorum. en sonunda ay şeker yada sakız da yasak değildir herhalde, bana lütfen mentollu bir sakız alın dedim. her kes güldü. ee dedim kolanya koklama visck koklama, gargara yapma yani.....
ama boğazım ağrıyor. bu duruma uygun zararsız bir çare bilen lütfen yorum yazsın. artık aklıma hiç bir şey gelmiyor. yarın kocacış işleri için çıkacak ben sanırım 2 gün yine ev hapsinde olacağım. inşallah kendimi toplarım.

29 Kasım 2009

BAYRAM

BAYRAM SABAHI KOCACIŞLA BİRLİKTE BİR KAHVALTI YAPTIK. ODA KEYFİ KAÇIRMAYA BAŞLAMIŞTI GEÇ KALKTIK. HAZIRLANDIK ANNEMLERE GİTTİK. KARDEŞİM ÖNCEKİ GÜN İŞİ GEREĞİ GECE YARISINA KADAR ÇALIŞTIĞI İÇİN ARTIK KAHVALTIDA BULUŞMUYORUZ. YEMEKTE ANNEM YİNE DÖKTÜRMÜŞTÜ. GERÇİ HER BAYRAMDA YAPTIĞI GİBİ DÜZİNELERCE ÇEŞİT YAPMAMIŞTI ÖNCESİNDE YAPTIĞIMIZ İKAZLAR SAYESİNDE, AMA ÇORBA, ETLİ BAMYA, BARBUNYA, ETKİ FIRIN PİLAVI, YAPRAK SARMA, SALATA ÇEŞİTLERİ VE EN SONDA EV BAKLAVASI...
KAHVELERİMİZDEN SONRA ANNEANNEM, BÜYÜK HALAM VE BABANEMİM KUZENİ Kİ BİZ ÇOCUKLARI VE TORUNLARI İLEDE İYİ GÖRÜŞÜRÜZ. BU ZİYARTELERİMİZLE GÜN BİTTİ ZATEN EVE GELDİK, MİDEMİZ KARIŞIK, BİRAZ YORGUN AMA EN ÖNEMLİSİ SABAHA GÖRE DAHADA KEYİFLER KAÇMIŞ HALDEYDİK. GECE KÜÇÜK HALAMI ARADIK VE ONDAN İLK GRİP HABERİN ALINCA, BU SEFER HABERSİZ ÇIKMAZ OLDUK BİR YERLERE, BİR SÜRÜ İNSANINDA HASTA OLDUĞU İÇİN BAYRAM ZİYARETLERİNE ARA VERDİĞİNİ ÖĞRENDİK. O NEDENLE SAKİN BİR BAYRAM GEÇİRMEYE BAŞLADIK.
DÜN SABAH YİNEDE GELEN OLUR DİYEREK MİSAFİRLERİ AĞIRLAMAK İÇİN ANNEMLERDE OLMAK İSTEDİ KOCACIŞ AMA BAHSEDİLEN NEDENLERDEN BU SENE İŞLER KESATTI:)))))))))) EVE DÖNDÜK Kİ BEN ARTIK İYİCE YATAR HAL ALDIM. GECE ZOR UYUDUM. SABAH ONDANDA BETERDİ. BURNUM KOMPLE TIKANDI, GENİZ AKINTIM AŞIRILAŞTI, BU GICIK BİR ÖKSÜRÜK BAŞLATTIKİ BUDA BİRDEN MİDEMİ KALDIRDI. ANCAK TIKALI BURUNLA BU İŞ YAPMAK BOĞULMAK GİBİYDİ. GÖZÜMDE YAŞ, ELLERİM KARNIMI TUTARKEN BİR KEZ DAHA ÖDÜM KOPTU, DELİ GİBİ KORKTUM. BEN KORTUKÇA SANKİ ÜSTÜME GELDİ, TEKRARLANDI DA TEKRARLANDI. EN SONUNDA KOCACIŞ BİR ÇAYLAR YAPTI, LİMON SIKTI, VS... BİRAZ SAKİNLEDİM. DÖRDÜNCÜ AYIMI DOLDURURKEN İLK ŞİSTİFRAMI YAŞAMIŞ OLDUM; ZAMANSIZ AMA OLSUN.
AMA ÜZÜLDÜĞÜM BU GÜN KARDEŞİMİN DOĞUM GÜNÜYDÜ, ONUNLA PLANLAR YAPMAYI DÜŞÜNMÜŞTÜM AMA OLMADI. ANCAK AKŞAM ÜZERİ KOCACIŞ ALDI BENİ ONLARA DOĞRU GİTTİK. KARDEŞİM MAÇA GİTMİŞ, EŞİ EVDE YOK, ANNESİNİNDE DOĞUM GÜNÜ. KARDEŞİM DÖNÜNCE EVLERİNİN ÖNÜNDE BİR ÇAY BAHÇESİNDE BİR ŞEYLER İÇTİK Kİ BENİM HALİMİ GÖREN KARDEŞİM ŞAŞIRDI, ÖNCE ŞİŞEN BURNUMA, SONRA AĞIZ AÇIK UYUDUĞUM İÇİN DUDAKLAR ÇALAMIŞ OLDUĞUNDAN ŞİŞMİŞTİ. HANGİSİ HAMİLELİK, HANGİSİ NEZLE BİLEDİK. ABLA HELE BİR İYİLEŞ O ZAMAN KUTLARIZ ZORLAMA KENDİNİ SİZ EVE DÖNÜN DEDİ. KIYAMADI BENİ ÖPTÜ, ASLINDA GRİP DEĞİLİM ZATEN İNANILMAZ NEZLEYİM. DAHADA ÖNEMLİSİ BEN PANİK ATAK SAHİBİ OLMAKTANDA KORKAR OLDUM ARTIK....
BİZ KARDEŞİMLE ÖPÜŞÜR, KUTLAŞIRKEN; KOCACIŞ BİR YERLERDEN KESTANE BULMUŞ ALMIŞ, YAPTI, ŞİMDİ O HARİKA KESTANELERİNİ ATIŞTIRIYORUM. BU GECE YEMEKLERDE KOCACIŞTANDI. ASLINDA ODA BENİM KADAR HASTA AMA HEM O İLAÇ ALABİLİYOR Kİ ŞİMDİ O İLAÇLAR BANA ÇOK TAHRİK EDİCİ BAKIYOR ÖZELLİKLE BURUN DAMLALARI:))))))) HEMDE O HAMİLE OLMADIĞI İÇİN HASTA OLMASINA RAĞMEN İŞLERİ O YAPIYOR. BEN DAHA ÇOK TOPLAMA İŞLERİNE BAKIYORUM HAL VE VAKİT BULDUKÇA...
YARIN İÇİN TEK BİR PLAN YAPMADIK. BAYRAM İÇİN YAPILANLARIN ÇOĞU YATTI NEDE OLSA
YARIN OLA HAYROLA, ÖNCE SAĞLIKLA KALKMAYI DİLİYORUM...
DİZİMAX IMDA LOW &ORDER SVU BAŞLIYOR BEN GİDİP ONU BİR SEYREDEYİM KOCACIŞ UYUMUŞKEN

26 Kasım 2009

İYİ BAYRAMLAR, HERKESE İYİ BAYRAMLAR....
bu yazı perşembe günü yazılmıştı aslında, ancak nasıl olduysa sadece kaydedilmiş, yayınlanmamış. olsun ben şimdi yayınlıyorum. tarihsel uyumsuzluğa rağmen. ben burada olsun istedim.

yarın bayram...


bu güne babamın mezarını ziyaret ile başladık. kocacışın dedesinin de mezarını ziyaret etik.


sonra kocacışla çarşıda işimizi hal ettik, beni kuaföre bıraktı kaş maş diye girmiştim. daha işim bitiyorduki annem çıktı geldi, beni aldı bir kaç mağaza kestirmiş gözüne beni oralara sürükledi. aslında o bana hamile kıyafeti bakıyor, bayramda rahat edeyim diye uğraşıyordu, ama bir yandanda o kalabalıkta beni o mağazalara sokmakta hata ediyordu. o bu bayramı yeni ve hamile kıyafetleri içinde geçirmemi istiyordu. ama ben korkuyorum hemde çok, delicesine korkuyorum....


şekerimin düşmesinden, grip olamaktan, ağır kadırmaktan, ani hareket etmekten, neredeyse her şeyde...


aslında öyle korkan biri değilimdir, eskiden beri kedi-köpek fobim vardır. özellikle kedi görünce tüm salgılarım çıldırır. adrenalinmi nedir bilmem pike yapar... anormal çığlıklar atarım... ama bu mantıklı bir korku değildir. bana neden korktuğumu sorsanız hiç bir şey diyemem. mesela beni ısırmalarından falan korkuyor değilim. sadece görmek dokunmak istemem. dokunsam ne olurki hiç ama istemem yani bu mantısız korkumun yanımda bugünlerde mantıklı nedenini niçinini bildiğim korkular yaşıyorum. korku duygusuna uzaktım. öyle gece uykumdan hiç korku ile uyanmazdım, hiç aklıma gelen konuları uzun uzadıya düşünüp korkulara kapılmazdım.
kocacış eskiden erkekler baba olduktan sonra daha vicdanlı olurlar, hatta o zaman vicdanları ile tanışmış bile olabilirler derdide, hiç kimse hayatına ufacık bir şeyin girmesi ile bu kadar korkacağımdan bahsetmedi. evet dedim ya delicesine korkuyorum benim yaptığım yapacağım bir şeyin ona zarar vermesinden, ona bir şey olmasından, sinirilenip onu germekten her şeyden deli gibi korkar oldum. iyi olduğunu bilememekten korkuyorum. veridğim karar doğrumu;? ona zarar verirmi korkuyorum. onunla tanıştığımızdan beri korku ile de tanıştım. ona kendimi kaptırmaktan korkuyorum. ona kapılırsam her şey kötü gidecek sanıp korkuyorum. sanki ben o kıyafetleri erken giyersem bir terslik olacak diye korkuyorum. amniyosentez sonucu almadan hareket etmenin uğursuzluk getirmesinden korkuyorum. batıl inaçları pek olmayan biri için yeni inançlarım oluyor sanırım. hasta değilim sadece hamileyim diyorum. insanların önünde normal davranıyorum. ama kendimle kalınca her şeyden korkuyorum. içimde yaşıyorum. ucundan kocacışa anlatıyorum, korkularımı soruyorum ama bu kadarını onunlada paylaşmıyorum. aslında buraya da tam olarak yazamıyorum nasıl korkular yaşadığımı. ama mantığı belli ona bir şey olmasından korkuyorum... bizi bırakmasından korkuyorum...

25 Kasım 2009

KABUS GİBİYDİ

DÜN ÖĞRETMENLER GÜNÜYDÜ AMA DİP KOMŞUM EMEKLİ ÖĞRETMEN TEYZEMİ VE KARDEŞİMİN EŞİNİ BİLE DOĞRU DÜRÜST KUTLAYAMADIM. DÜN KABUS GİBİ GEÇTİ.
SABAH KALKIP KAHVALTIMI YAPTIM. BİR SÜREİDR PEK UĞRAMAYAN UYKU HALİ İLE UYUKLADIM SONRASINDA. UYANDIĞIMDA DA KEYİFSİZDİM, KALKIP ÖĞLE YEMEĞİ HAZIRLAMAYI DÜŞÜNÜRKEN ANNEM TEL İLE ARADI BİRAZ LAFLADIM, KALKTIM MAKİNEYE ÇAMAŞIR ATTIM. DÖNDÜM OTURDUMKİ BİRDEN HİPOGLİSEMİ İLE TİTREMEYE VE SOĞUK TER DÖKMEYE BAŞLADIM. BUNU YAŞAMAYA BAŞLADIĞIM İLK GÜNLERDEN BERİ HİÇ BU KADAR KÖTÜ OLMAMIŞTI VE HİÇ BİR ZAMAN BU KADAR HIZLI SİNYAL VERMEDEN OLMAMIŞTI. TAM BİR KABUS GİBİYDİ. DİBİMDEKİ MUTFAĞA ULAŞIP MASADAN ÇİKOLATA YEMEM BANE ASIR GİBİ GELDİ. BİRAZ HURMA YEDİM HEMEN YEMEKLERDEN BİR ŞEY HAZIRLADIM SALONA GELDİMKİ HER YERİM SIRILSIKLAMDI VE BENİM ÜSTÜMÜ DEĞİŞTİRECEK HALİM YOKTU, SON KALAN GÜCÜMÜ YEMEK YEMEYE AYIRDIM. TOPLAM 15 dk FALAN SÜRMÜŞTÜR AMA SONRASINDA ELİMDEKİ ŞIMARIK TEPSİYİ ORADA BIRAKIP UZANDIM VE O ARADA BAYILMADIĞIM İÇİN MEMNUN BAŞKA BİR ŞEYDEN ŞİKAYET ETMEZ HALDE. BİR KAÇ SAAT SONRA KENDİME GLEİR GİBİ OLDUM, O TER BENİ BİTİRMİŞ. BOYNUM SIRTIM HER YERİMDE AĞRI, BAŞIM TUTTU, SIRTIM TUTTU, EN KÖTÜSÜ KASIKLARIMDA KASILMA BAŞLADI. İSTEMEYE İSTEMEYE ZOR DURUM İÇİN VERİLEN AĞRI KESİCİMİ İÇTİM AMA GEÇ KALMIŞTIM. MEYVE YEDİM. TEYZÖMEN ARADI ONA GEÇEYİM DEDİM AMA 10dk DURAMADIM DÖNDÜM. UZANDIM. KORKUDAN AĞLAMAYA BAŞLADIM, ÖZELLİKLE YAŞADIĞIM BAYGINLIK SONRASI GELEN KASILMALARDAN ÇOK KORKTUM. KOCACIŞ DR U ARADI, YEMEK KONUSUNDA HASSAS OLMAMI, CİDDİ BİR ŞEY OLDUĞUNU SANMADIĞINI SÖYLEDİĞİNDE BİRAZ RAHATLADIM. AKŞAM YEMEĞİNDE BİRDE BULANTI EŞLİK EDİNCE TEKRAR SORUN YAŞAMAMAK İÇİN ZOR YEDİM HER ŞEYİ KOCACIŞA BIRAKTIM UZANDIM. GECE YARISINDAN ÖNCE TER İÇİNDE UYANDIM VE BRİ PARÇA RAHATLAMIŞTIM.
BU SABAH TA TAÖM OLARAK DEĞİLSEDE BİRAZ TOPARLAMIŞ ANCAK DAHA NEZLE UYANDIM. KAHVALTI SONRASI EVİ TOPLADIM. KOMBİYİ ÇOK YÜKSEKTE ÇALIŞTIRDIM EVİ ISITTIM. VE DUŞA GİRDİM. KAFAMDA HALA BRİ SERSEMLİK OLSADA DÜNE GÖRE ÇOK ŞÜKÜR DİYORUM AMA, HALA İŞTAHSIZIM EVDEKİ YEMEKLER KAÇ GÜNDÜR BİTMEDİ HEP AYNI, DR SÜREKLİ AZAR AZAR YİYECEKSİN DEDİĞİ İÇİN SANKİ İNADINA CANIM BİR ŞEY İSTEMİYOR. BENDE KAHVALTI SONRASI MEYCE, ŞİMDİDE SÜT-EKMEK YAPTIM (LOKMALIK EKMEKLERİN ÜSTÜNE ŞEKER YADA BAL ÜSTÜNEDE SICAK SÜT DÖKÜP YAPILAN BİR TÜR MAMA:))))))))) HALA CANIM YEMEK OLARAK BİR ŞEY İSTEMİYOR.
AMA DÜN UZANDIĞIM SIRADA HARİKA BİR FİLM SEYRETTİM GOLDMAX DE, ANNEM UĞRUNA. GEÇEN GECE YANA YIKILA SEYRETTİĞİM FİLMDEN SONRA BU TESADÜFEN HATTA HİÇ ARAMADAN DENK GELMESİ BİR ŞANS BENİM ÇOK HOŞUMA GİTTİ...
ŞİMDİ ÖNÜMDE YİNE MEYVEM VAR, SONRASINDA BİRAZ UZANIP DİNLENMEK NİYETİNDEYİM. MAKİNEDEKİ ÇAMAŞIRLARI ASAR ASMAZ AMA. HA DÜNKÜ ÇAMAŞIRLAR DEĞİL BU GÜN YENİLERİNİ YIKAMIŞTIM:)))))))))))

23 Kasım 2009

bu gün yine ege üniversitesindeydim. herhalde mezuniyetten beri hastaneye bu kadar gitmemişimdir. allahtan sistem değişsede bina çok değişmediğinden, yapılan ek binalardada işim olmadığından yeni sistemide ilk gidişimde sorunluda olsa kavradığımdan bu gidişlerim artık ilk seferi kadar zor olmuyor. genetikten 9 aralık için randevu aldık. sonra kadın doğumda bu randevuyu işlettik. yani amniyosentez için kararımızın ne olduğu sanırım anlaşılmıştır.
oradan kocacışın arkadaşının görevli olduğu hastaneye gittik. daha doğrusu önce ben gittim kocacış park yeri sorunu nedeni ile kayınvalidemin evinin garajına arabayı bırakmaya gitti. gidiş o gidiş annecisini görmüş olmalı dedim işlemlere kendim başladım. yani o arabayı park edip gelene kadar ben işimi haletmiş oldum anlayacağınız. orada arkadaşları ile biraz lafladık, sonra ben hastanelerde fazla vakit geçirdiğimi ve alerjik nezlemin artık nezleye doğru ilerlemeye başladığını hatırladım kalktık. bu arada sabah iyi bir kahvaltı ettiğimden vede bunu geç yaptığımdan günü yine bir tostla geçirdim.
çıkışta epeydir arazılı olan ve arabanın arkasında seyahat eden eksi mikrodalgamızı servise bu sefer görütmeye kararlı davrandık. ama ilk olarak yerli malı kullanmamanın zorluklarını yaşadık. garantisi olmadığından özel servis olsun dedik bulamadık. o markayı satan bir yer aradık, oradan servis sorduk. herkez bize artık mikrodalgaların çok ucuz olduğu neden yaptırdığımızı sordu. çünkü bizimki oldukça büyük, ikincisi fırınlı ve pek çok özelliğide var dedik. sonrasında alabildiğimiz adrese ulaştık ve bıraktık araba hafifledi resmen:)))))
eve döndük.
hala hazırladaki yemekleri tüketiyoruz. bu gece kereviz ve ıspanak var. yanına tarhana çorbası ekleniyor. kocacış mutfakta yine, bir kaç çeşit salata çıkarıyordur. ama birinde kesin soğan var kokusu buraya kadar geldiğinden ondan yemeyeceğim kesinleşti:)))) o çıkınca ben çorbayı kaynatırım. ve açımmmm
son günlerde ben çok sık acıkır oldum. ilk kez dün gece uyandığımda ki gece uyanmakta benim için yeni bir şey ama dün akşamki gece yarısı aç uyanmak çok yeni, hatta ilk denebilir. insan sağlıklıysa gece neden uyanır anlamazdım, aç uyanmayı ise anlamam hiç mümkün değil. bakalım bu dün geceye özelmi? yoksa devamı gelecekmi? hehe ama şu ana acıktım, açım:)))))
dün gece bahsettiğim filmi seyrettim orjinal adı made of honor, o kadar çok versiyonu ve türevi alınmış bir senaryoki, ben pek çoğunu seyretmişim. ama bir kaç yerinde beni güldürdü en çok da film boyunca greys anatominin bir halini seyrediyorum sandım. iki erkek kahramandan oradan olunca:))
ama dün tvde en çok istanbuldaki sis ile ilgili bir habere güldüm. tv sipekeri istanbul havalimanı önünden sis le ilgili haber yapıyor, sis kalkmış. önce istanbul u etkisi altına alan sisten bahsetti ( ki bu arada istanbul a, ve istanbul lulara geçmiş olsun) sonra kalkmayan uçaklar yüzünden zor durumda kalan yolculardan ki sis için bir şey yapılabiliyormu başka ülkelerde bilmiyorum. çünkü bu uçakları zaten biz üretmiyoruz. ama japonyadan gelen turistler, reklamlarında kevin costner oynatan havayolu şirketimize bu durumu yakıştıramadıklarını, beklemediklerini demişler. çok güldüm. o yüzden güvenmişler hava yoluna gerçekten sanırım, inanamadım. ve aslında merakta ettim, başka ülkelerde siste kalkan uçaklarmı var yada sis dağıtan özel bir sistem mi? biz neden o sisitemi almıyoruz? :)))))))))) yada o oynayınca bir tür garanti belgesimi oluyor birileri için:)))) aslında mutlaka başka beklentiler yada o sırada yaşadıkları farklı sorunları olmuştur turistlerimizin ama inanın spiker hiç birinden bahsetmedi. o ünlüyü oynatan ve burada siste mahsur kaldıklarına engel olamayan hava yoluna sitem ettiler.
kitaplarıma el süremedim hala, utanıyorum inanın. ama hastane ve karar verme süreci...
el işi konusunda ne yapmak istediğime karar veremiyorum. küçükken ne zaman bir şey yapmak istesem annemler bana el bezi yap derdi. evet o zamanlar el bezi diye bir şey vardı. şimdi hafta sonu gittiğim gündede dahil hep ıslak mendil verilir oldu ve benim aslında sandığımda olması gereken ama sandığım olmadığı için çekmecelerimi işgal eden bir sürü elbezlerim var. derya baykalı seyrediyorum, onları şekil değiştirip bir şeyler yapmalıyımda ne diye bilemediğimden seyrediyorum belki ilham gelir diye.
lale abla yorumunda yazılarını okuyunca karnım acıkıyor demiş. eğer evde kocacış olmasa öyle karın açıktıran yazılar olmayacak burada bence. bana kalsa ben tek başıma ölmeyecek kadar yerim kesin. ama değişik lezzetler deneme konusuda yinede denemelerim olabilir de pastırma senede 100gr ancak girer evime... oysaki kocacışla yaşam bir lezzet yolculuğu gibi. öyle değişik şeyler ister ve yapmaya hiç üşenmezki inanılmazdır bu konuda...
burada havalar hala keyifli geçiyor. normalde buralılar tabiki üzerlerine montlarını falan giydiler, ama ayağında çizme olmasına rağmen mini kısa kollu elbise ile gezebilenler yada askılı elbisesinin üstüne penye hırka giyip gezenler nereden gelmiş merak ettim bu gün. epeyce şaşırdım tamam bende kaşmir manto kaşkol modunda değilim ama. inanın geçen hafta sonu askılı ile pazardan dönen bir kadın gördüm oha oldum, çüş oldum tam burada söylenmeli dedim. o kadar yani...
yarın ev cezasındayım sanırım büyük bir ihtimalle, kocacış gerçi henüz ilan etmeid ama yarın evden çıkmadan kesin infaz emrini verir çıkar. bu konuda onun bu hassasiyetini teyzem çok takdir ediyor bu günlerde. ben burada her ne kadar onu öcü gibi göstersemde aslında o kadarda değil. ama 2 kocaman çocuğu olmasına rağmen hala bu kadar duyarlı olabilmesini duygusallığına bağlıyor sanırım. bense insanlarına una şaşırmasına şaşırıyorum. ne ani 10. çocuckta sevgi duyarlılık bitiyormu? inanın bilmiyorum bende hiç yok... ama hastanede özellikle genetikte sekreter hanım çok şanslı olduğumu söyledi, bayanlar eşlerinde gelmesi gereken vede imza atması gereken bu görüşmeyi yapabilmek için kaç kere randevu alıyorlar bir görseniz ve eşlerini getirmekte ne kadar zorluk çekiyor bilseniz dediğinde kötü oldum, bunuda büyük bir içtenlikle söyledi hatta siz gerçekten çok şanslısınız dedi. evet aslında bu kaçıncı hamileliğim tüm kontrollerime eşimde benimde geldi. dr larla benle bensiz her şekilde konuştu ilgilendi. hatta benden çok endile etti. ilk haftalarda özellikle bu son halim içini, kendi dr um dışındaki tüm dr lar ve sağlık görevlileri ümidinizi kesin dediğinde o geceleri uyku uyumamış olmalıki ben her yüzü koyun döndüğümde beni uyandırdı. her şeyi o taşıdı, he şeyi o kaldırdı. yerden çöp aldırmadı bunuda ufacık bir ümit için yaptı. geçmişte bu konuda sabakası olmuş olsada sanırm iyi halden sicil affına uürayabilir yakında:))))) hatta geçmişte yaptığımız pek çok kavga için ondan af dilemem gerkeli gibi:)))) dr ne zaman plasenta oluşumu tamamlandı dedi adam uyku uyudu:))) dün gittiğimiz arkadaşlarımız seninle buda doğuracak diye birde dalga geçtiler, oysa bu halleri benim çok hoşuma gidiyor. o kocaman admaın içindeki o duygsallığı görmek. sevgisini ilgisini hissetmek özelliklede şu günlerde açıkçası beni mutlu ediyor. benim hala bebeğimle konuşmadığımı, oysaki onun onula sürekli konuştuğunu bilmekde mutlu ediyor beni. bense sanırım konuşma için amniyontez ön sonucunu bekliyorum. sıvı labratuvara verildikten 3 gün sonra kromozon anormallikleri hakkında ilk bilgi gelecek. tam sonuçlar yaklaşık 20 günü aşacak. çünkü önce alınan hücrelerden doku üretilecek, 700 kadar hastalık ve sorun için test yapılacak. ancak benim durumunda ise asıl önemli olan gelecek o ilk sonuçlar. çünkü genetik bir hastalıktan dolayı yapılmıyor bu test. yaşım ileri olduğu için anormal yumurta üretmiş olma ihtimalim yüksekmiş buda aslında en başında doğa tarafından kötüleirn elenmesi yöntemindede bir şaşma olma ihtimalinide yükseltiyor. yani benim için en çok down sendromu için test yapılacak. daha ileri sorunlar için teste gerek yokmuş öyle bir durumda doğma ihtimalleri yokmuş. yani bu test sonucu geldiğinde ciddi bir nefes almış olacağım. gördüğünüz gibi ben pozitif düşünüyorum. herşey iyi olacak, ihtamileri içinde olan olan işleme bağlı bebek kayıbını yaşamayacağım ben, sonuç olumlu gelecek böyel düşünmek istiyorum, böyle diliyorum. böyle olması için dua ediyorum. sadece kendim için değil herkes için, hatta keşke böyle ihtimaller bile olmasa, herkes bu dönemi mucize gibi sadece keyif alarak yaşasa. geçenler babanem dedi, hayat hem kolaylaştı hem zorlaştı bizim zamanımızda böyle şeyleri öğrenme ihtimalimiz yokt ama kimsede böel ihtimalleri düşünmezdi dedi... kim bilir belkide onlar daha şanslıydı, yaşadıkları anın tadını çıkarıyorlardı, bizim gibi endişelerle geçirmiyorlardı, mesela ben az daha yarısına gelmiş olacağım bu dönemin hala keyfini çıkaramıyorum aklımda endişeler, ihtimaller, olasılıklar.... oysa bunlar hiç yokmuş, hiç bir şey olmayacakmış gibi davranabilmek ne güzelde olurdu...